Άλλοι χρησιμοποιούν «σπαστά» ποδήλατα για να τα διπλώνουν και έτσι να μπορούν να μπαίνουν στο Μετρό. Άλλοι ποδήλατα mountain για να τα βγάζουν πέρα με τις λακκούβες της πόλης. Άλλοι ποδήλατα πόλης διότι διαθέτουν σχάρες και μπορούν να κουβαλούν πράγματα (τσάντες, σακίδια) για τη δουλειά τους. Άλλοι επιμένουν στα αγωνιστικά ποδήλατα που τους προσφέρουν ταχύτητα.

Oι «φυλές» του ποδηλάτου της Αθήνας είναι πλέον πολλές, αφού πολλοί είναι και οι ποδηλάτες. Πλέον έχουν φτάσει τους 3.000-3.500 και αυξάνονται συνεχώς. Ο στόχος τους όμως είναι κοινός: διεκδικούν περισσότερο χώρο και υποδομές για το ποδήλατο, όπως ποδηλατόδρομους.

«Όπως συμβαίνει με όλα τα οχήματα έτσι και τα ποδήλατα κατηγοριοποιούνται ανάλογα με τον τύπο τους. Στην Αθήνα πάντως σήμερα οι περισσότεροι ποδηλάτες κινούνται με ποδήλατα πόλης ή mountain. Υπάρχει όμως και ένας σημαντικός αριθμός το τελευταίο διάστημα που έχουν επιλέξει τα “σπαστά”», λέει η ποδηλάτισσα κ. Λυδία Χατζηαλεξίου από τους «Φίλους του Ποδηλάτου». Πέντε ποδηλάτες της Αθήνας που χρησιμοποιούν διαφορετικό τύπο ποδηλάτου για τις καθημερινές μετακινήσεις τους εξηγούν στα «ΝΕΑ» γιατί το επέλεξαν.

Με όποιο ποδήλατο κι αν κάνουν πετάλι όμως, όλοι τονίζουν πως αντιμετωπίζουν τα ίδια εμπόδια στους δρόμους της Αθήνας. Ακόμη περιμένουν να δημιουργηθεί στην Αθήνα ένα δίκτυο ποδηλατόδρομων. «Επιτέλους πρέπει να καθίσουν και να φτιάξουν ποδηλατόδρομους», λέει με παράπονο και αγανάκτηση ο ποδηλάτης Κανέλλος Μπίτσικας.

ΚΡΙΤΗΡΙΑ

Οι αποστάσεις, η ποιότητα του οδοστρώματος και η είσοδος σε μέσα μεταφοράς καθορίζουν τον κατάλληλο τύπο για κάθε ποδηλάτη

Μountain για τις λακκούβες

ΓΑΛΑΤΣΙ- ΕΛΕΥΣΙΝΑ με ποδήλατο. Όχι όμως με οποιοδήποτε ποδήλατο, μόνο με mountain! Ο Αιγέας- αυτό είναι το παρατσούκλι του στην ποδηλατική κοινότητακάνει καθημερινά αυτή τη διαδρομή με το mountain ποδήλατό του. «Κάνω 6,5 χιλιόμετρα μέχρι τον Σταθμό Λαρίσης. Μπαίνω στο τρένο, κατεβαίνω στη Μαγούλα και από εκεί πάλι πετάλι για άλλα 4,5 χιλιόμετρα μέχρι την Ελευσίνα. Το ίδιο και στην επιστροφή. Με το ποδήλατο πας πιο γρήγορα από όλους, χωρίς άγχος και κάνεις καλό στην υγεία σου», λέει στα «ΝΕΑ». Μεγάλο πλεονέκτημα του mountain είναι ότι «μπορεί να αντεπεξέλθει σε δύσκολες καταστάσεις μέσα στην πόλη. Σε μια λακκούβα, οι αναρτήσεις του μπορεί να απορροφήσουν καλύτερα τη βύθιση. Μπορεί να καβαλήσεις ευκολότερα πεζοδρόμια, σε περίπτωση που χρειαστεί. Γι΄ αυτό και στην ποδηλατική μας ομάδα, τους “αλητόγατους” (http://alitogatoi. blogspot. com), το 90% χρησιμοποιούμε mountain».


Οπαδός των trekking

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ και mountain και αγωνιστικό, αφού συμμετέχει και σε ποδηλατικούς αγώνες. Ωστόσο, για τις καθημερινές μετακινήσεις του στην Αθήνα ο νεαρός Γιάννης Φανάκης επιμένει να κάνει πετάλι με ένα trekking, ένα ποδήλατο πόλης δηλαδή. Με ένα τέτοιο ποδήλατο ξεκινάει κάθε μέρα από το σπίτι του στην Καλογρέζα για να πάει στη δουλειά του στους Αμπελοκήπους. «Συνολικά κάνω περίπου 40 χιλιόμετρα την ημέρα». Γιατί όμως έχει επιλέξει ένα trekking; «Για τις μετακινήσεις μέσα στην πόλη είναι το ιδανικό. Είναι και πιο γρήγορο και πιο άνετο σε σύγκριση με ένα mountain. Επίσης εξυπηρετεί πάρα πολύ γιατί έχει σχάρες και μπορεί να μεταφέρεις άνετα τσάντες, φακέλους κ.λπ. Ακόμη τα περισσότερα διαθέτουν έχουν εξ αρχής φώτα μπρος- πίσω» εξηγεί.


Τα σπαστά πάνε παντού

ΕΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟ που... κλείνει και το μεταφέρεις σαν πακέτο και καταφέρνει να μπαίνει στο Μετρό- το οποίο απαγορεύει τη μεταφορά ποδηλάτων με τα βαγόνια- είναι ό,τι πρέπει για το κέντρο της Αθήνας, τονίζει στα «ΝΕΑ» ο νεαρός ποδηλάτης Κανέλλος Μπίτσικας. Πάει περίπου ένας μήνας από τότε που αγόρασε το κόκκινο σπαστό ποδήλατό του και πλέον δύσκολα το αποχωρίζεται. «Επέλεξα να αγοράσω σπαστό διότι βολεύει πάρα πολύ. Μετακινούμαι συχνά στο κέντρο. Έτσι, μπορώ να το βάλω στο Μετρό. Το έχω βάλει και σε ταξί, στο πορτ-μπαγκάζ». Οι μετακινήσεις του από το Γαλάτσι όπου μένει έως τη σχολή του στο Αιγάλεω γίνονται με αυτό.


Επιμένει αγωνιστικά

ΑΠΟ ΤΟ 2007 ο νεαρός Γιάννης Σπίνουλας μετακινείται στην Αθήνα με ένα ποδήλατο- κούρσα, ένα αγωνιστικό δηλαδή. Νωρίτερα ποδηλατούσε με ένα ποδήλατο πόλης. Όπως εξηγεί όμως με την κούρσα «μπορεί να διανύσεις μεγάλες αποστάσεις σε λίγο χρόνο. Προσφέρει εύκολη, γρήγορη και ευέλικτη μετακίνηση». Αυτό χρησιμοποιεί για να πηγαίνει από το σπίτι του στον Κολωνό στη δουλειά του στον Νέο Κόσμο αλλά και για επισκέψεις σε φίλους. «Με εξυπηρετεί αρκετά. Μπορώ να το παίρνω μαζί μου σχεδόν παντού. Να το ανεβάζω ακόμη και σε ορόφους, όπου επιτρέπεται, και να μην το κλειδώνω έξω με τον κίνδυνο να μου το κλέψουν. Με τον συγκεκριμένο τύπο ποδηλάτου μπορώ να κινηθώ με ασφάλεια στους δρόμους, καθώς τρέχω σχεδόν με την ίδια μέση ωριαία ταχύτητα των Ι.Χ.περίπου 30 χλμ.- και έτσι δεν αποτελώ εμπόδιο γι΄ αυτά».


City για την πόλη

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ στην εξοχή και το βουνό χρησιμοποιεί το mountain. Για τις βόλτες και τις δουλειές της όμως τόσο στην περιοχή της, το Π. Φάληρο, όσο και στην Αθήνα η νεαρή ποδηλάτισσα Μάλαμα Χατζηχαραλάμπους εδώ και περίπου 2 χρόνια κάνει πετάλι με ένα ποδήλατο city.

«Ουσιαστικά πρόκειται για ένα παλιό ποδήλατο που το έχω ανακατασκευάσει και το έχω μετατρέψει σε πόλης. Για παράδειγμα, του άλλαξα το τιμόνι. Με αυτό κινούμαι.

Εξασφαλίζει πράγματι την πιο άνετη θέση στον αναβάτη». Τα περισσότερα ποδήλατα πόλης διαθέτουν σχάρα, φτερά, δυναμό, προστατευτικό στην αλυσίδα για να μη λερώνεται ο οδηγός.