Προαστιακός

Αποδείχτηκε ότι ένας νικηφόρος πόλεμος δεν είναι, πλέον, αποτέλεσμα της γενικής γιούργιας, ούτε της απλοϊκής ανδρείας, ούτε του αυθόρμητου ηρωισμού – κατ’ ουσίαν αυτά δεν έπαιζαν κυρίαρχο ρόλο σε καμιά σύγκρουση στην Ιστορία, ούτε καν την εποχή του Ομήρου. Ακόμα και τότε απαιτούνταν σωστή, επίμονη, προληπτική προετοιμασία, οργάνωση, ισχυροί σύμμαχοι, υπερέχων οπλισμός, διοίκηση, τόλμη και […]

Λαλούν Πασόκοι και πλαντάζω, ανθούν Πασόκοι και μεθώ, τον Ανδρουλάκη κουβεντιάζω, και μου ‘ρχεται να τρελαθώ – όπως έγραφε (σε παράφραση) ο Διονύσης Λαυράγκας, πατήρ του Ελληνικού Μελοδράματος (μαζί με τους επίσης κερκυραίους αδερφούς Λαμπελέτ). Δηλαδή έπειτα από μια όντως κομψή διαδικασία (θαρρείς σε πείσμα των συριζαίων) επανεξελέγη ο Νίκος Ανδρουλάκης εύτακτα και πανηγυρικά, αφήνοντας […]

Ο Μπιλ Κλίντον, εκτός από πρόεδρος, έπαιζε, ευκαιρίας δοθείσης, και καλό σαξόφωνο. Αυτό ουδόλως ενοχλούσε τους Αμερικάνους, όπως δεν τους ενοχλεί (απεναντίας) το ότι είναι παράδοση στις ΗΠΑ ο εκάστοτε πρόεδρος να κάνει συχνότατα χιούμορ, να είναι σαρκαστικά απομυθοποιητικός στις επίσημες ομιλίες του. Σκέψου όμως τι θα γινότανε εν Ελλάδι, αν για παράδειγμα ο Κώστας […]

Ολα τα εγχειρίδια πολέμου, από την αρχαία Ελλάδα ως την Κίνα και ως τη σύγχρονη στρατηγική, λένε πως κάνεις πόλεμο, ή δίνεις μια μάχη για να κερδίσεις, κι όχι για να αυτοκτονήσεις. Οι πάντες συμβουλεύουν να επιλέγεις εσύ τον συμφέροντα χώρο και χρόνο που θα συγκρουστείς κι εφόσον έχεις πιο ισχυρό στράτευμα, ή κάποιο άλλο […]

Ο Λέων Τορνίκιος, συγγενής του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μονομάχου (από το 1042 ως το 1055 μ.Χ.) είχε καταδικαστεί ως ύποπτος συνωμοσίας και εκάρη με το ζόρι μοναχός, αλλά τον άφησαν να ζει ελεύθερος στην Κωνσταντινούπολη. Ενα βράδυ όμως δραπέτευσε, πήγε στην Αδριανούπολη, συγκέντρωσε μέγα στράτευμα, γύρισε, πολιόρκησε την Πόλη και εισήλθε νικητής, ενώ ο […]

Παλιότερα, στα φοιτητικά χρόνια, τότε που ο Ανδρόνικος έκανε τις ανασκαφές και τις μεγάλες, παγκόσμιας σημασίας αποκαλύψεις του στη Βεργίνα, έβγαιναν οι γνωστές οργανώσεις και έλεγαν: εδώ ο λαός πεινάει κι ο Καραμανλής δίνει λεφτά στον Ανδρόνικο για ανασκαφές; Τώρα ακούς κάτι ανάλογο: γιατί να δίνουμε τόσα δισ. στα Rafale; Να τα δώσουμε για να […]

Απ’ τη μία υπέστη συντριπτικό, διδακτικό πλήγμα, ο ναρκισσισμός του Κασσελάκη. (Ακολουθεί η κατάθλιψη). Απ’ την άλλη επαληθεύτηκε πάλι αυτό που γράφει ο Μάριος Χάκκας: «Στο τέλος πάντα έρχονται οι αχώνευτοι». Διότι, τουλάχιστον με τον Στέφανο γέλασε λίγο το χειλάκι του κόσμου, άλλαξε το μουντρούχο, μοχθηρό ύφος της παράταξης, περάσαμε καλά κι αυτοί καλύτερα, κάτι […]

Αν και γεράσαμε επιτυχώς, όταν πάμε για μπάνιο  βοά ακόμα εντός μας η αποτρεπτική φωνή της μητέρας που λέει «Μην πας στα βαθιά», ή το γνωστό «κολύμπα μέχρι εκεί που πατώνεις», απ’ την εποχή που, μικροί, βουτούσαμε στη θάλασσα. Ηταν η φωνή μιας μάνας ή ενός πατέρα που δεν είχαν ιδέα από κολύμβηση, κι όταν […]

Γυρίσαμε και φέτος από τις διακοπές μας ζωντανοί κι ευγνώμονες, σαν να επιστρέψαμε σώοι απ’ τον πόλεμο. Δεν πήγαμε, ευτυχώς, από πυρκαγιά, δεν πήγαμε από πλημμύρα, το τρένο δεν έκανε μετωπική με άλλο τρένο, το φέρι μποτ δεν βούλιαξε, δεν υπέστη επακούμβηση, δεν του ‘φυγε η προπέλα εν πλω, κι εκεί στο  νησί αποφύγαμε – […]

Μιας κι ένθερμοι (παρά τη ζέστη) οπαδοί του Τραμπ κολλάνε έναν επίδεσμο στο αφτί τους για να τιμήσουν ή να δοξάσουν τον αρχηγό, είναι λογικό πλέον να θυμηθείς τον ρόλο του ωτός στην Ιστορία – δεν είναι η πρώτη φορά δηλαδή, τώρα, με τον υποψήφιο αμερικανό πρόεδρο που τη γλίτωσε διότι η σφαίρα τον πήρε […]

Ο γάλλος τραγουδιστής-ποιητής Ζορζ Μπρασένς λέει πως «Αν βλέπεις έναν γέρο con (μαλάκα), τότε και νέος con ήταν». Το λέμε κι εμείς εδώ πέρα εν Ελλάδι: πως ένας που είναι con στη Γη, είναι και στο Φεγγάρι. Το χαρακτηριστικό μάλλον είναι εγγενές, κάτι σαν αυτοάνοσο νόσημα που δύσκολα θεραπεύεται – τα σκέφτεται κανείς όλα αυτά […]

Πάντοτε η έλευση του καλοκαιριού είναι μια ευεργεσία – κατά τη διάρκειά του εκλείπει, για λίγο, η πολιτική. Εξαφανίζονται και οι σοβαροί και οι Μαυρογιαλούροι. Μειώνεται η πίεση της παγκόσμιας παπάντζας πάνω μας και ο μήνας Αύγουστος ως γνωστόν δεν έχει ειδήσεις – ευτυχώς. Χαλαρώστε: Ηρθε και φέτος το κοντομάνικο καλοκαιράκι να γλιτώσουμε κάπως, να […]

Κάθομαι με έναν φίλο εδώ στην Επανομή (καλύτερα απ’ την Ipanema της Βραζιλίας) σε ένα μπαρ δίπλα στη θάλασσα και παρατηρούμε ό,τι προεξέχει. Επίσης σχολιάζουμε τις γυναίκες, τα νέα μαγιό κ.λπ. – μια και η πολιτική μάς έχει, πλέον, βαρύνει πολύ. Τέρμα, για σήμερα, η πολιτική. Πίνουμε Aperol Spritz και κοιτούμε επιμελώς, κυρίως τα κορίτσια, […]

Κυκλοφορούν συχνά γλαφυρές κοινοτοπίες περί του ότι στην πολιτική δεν παίζουν ρόλο τα πρόσωπα αλλά τα κόμματα, οι ιδεολογίες και τα προγράμματα – λίγο ως πολύ πρόκειται για μηχανιστικές ερμηνείες του στυλ «πατάς το κουμπί και βγαίνει η χοντρή». Οτι ένα γεγονός γεννιέται τυφλά, χωρίς να υπάρχει κρίση, επιλογή, βούληση και χωρίς την απόφαση συγκεκριμένου ανθρώπου. […]

Είναι γνωστή η ρήση πως το γεγονός δεν υπάρχει παρά μόνο οι ερμηνείες του – η φράση αυτή του Νίτσε δεν μας τα λέει όλα βέβαια, διότι υπάρχουν (κυρίως) και παρερμηνείες και παραναγνώσεις και πλήρης αδυναμία (συχνά) να κατανοηθεί ακόμα και η στυγνή πραγματικότητα των αριθμών, άρνηση αντίληψης της πραγματικότητας και συνειδητή στρέβλωση. Οπότε η […]

Μπορεί η περίπτωση Κασσελάκη να κινείται στα όρια της ευτραπελίας, αλλά στην Ιστορία έχουνε συμβεί πολύ πιο παράδοξα – όπως η περίπτωση του βυζαντινού αυτοκράτορα Θεοδοσίου (715-717), τουλάχιστον με βάση αυτά που καταγράφει ο Νικηφόρος, πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (758-828) στο βιβλίο του «Ιστορία Σύντομος», εκδ. Κανάκη, μετάφραση Λίνας Κωσταρέλη. Είμαστε στην εποχή του αυτοκράτορα Αναστασίου (713) […]

Παρακολουθώντας αυτή τη ιστορία με την πτώση ελικοπτέρου και τον θάνατο του ιρανού προέδρου Ραϊσί, αναρωτιέσαι αίφνης τι όντως συμβαίνει. Τι μαθαίνουμε, τι καταλαβαίνουμε, πόση απάτη και παραπληροφόρηση υπάρχει – ή πόση αδυναμία και τετραπληγική ανικανότητα. Κοτζάμ πρόεδρος να σκοτώνεται ξαφνικά εξαιτίας της ομίχλης; Πού δηλαδή να γινόταν και πόλεμος. Το μυστήριο σκηνικό δίνει τροφή […]