Προαστιακός

Πάντοτε η έλευση του καλοκαιριού είναι μια ευεργεσία – κατά τη διάρκειά του εκλείπει, για λίγο, η πολιτική. Εξαφανίζονται και οι σοβαροί και οι Μαυρογιαλούροι. Μειώνεται η πίεση της παγκόσμιας παπάντζας πάνω μας και ο μήνας Αύγουστος ως γνωστόν δεν έχει ειδήσεις – ευτυχώς. Χαλαρώστε: Ηρθε και φέτος το κοντομάνικο καλοκαιράκι να γλιτώσουμε κάπως, να […]

Κάθομαι με έναν φίλο εδώ στην Επανομή (καλύτερα απ’ την Ipanema της Βραζιλίας) σε ένα μπαρ δίπλα στη θάλασσα και παρατηρούμε ό,τι προεξέχει. Επίσης σχολιάζουμε τις γυναίκες, τα νέα μαγιό κ.λπ. – μια και η πολιτική μάς έχει, πλέον, βαρύνει πολύ. Τέρμα, για σήμερα, η πολιτική. Πίνουμε Aperol Spritz και κοιτούμε επιμελώς, κυρίως τα κορίτσια, […]

Κυκλοφορούν συχνά γλαφυρές κοινοτοπίες περί του ότι στην πολιτική δεν παίζουν ρόλο τα πρόσωπα αλλά τα κόμματα, οι ιδεολογίες και τα προγράμματα – λίγο ως πολύ πρόκειται για μηχανιστικές ερμηνείες του στυλ «πατάς το κουμπί και βγαίνει η χοντρή». Οτι ένα γεγονός γεννιέται τυφλά, χωρίς να υπάρχει κρίση, επιλογή, βούληση και χωρίς την απόφαση συγκεκριμένου ανθρώπου. […]

Είναι γνωστή η ρήση πως το γεγονός δεν υπάρχει παρά μόνο οι ερμηνείες του – η φράση αυτή του Νίτσε δεν μας τα λέει όλα βέβαια, διότι υπάρχουν (κυρίως) και παρερμηνείες και παραναγνώσεις και πλήρης αδυναμία (συχνά) να κατανοηθεί ακόμα και η στυγνή πραγματικότητα των αριθμών, άρνηση αντίληψης της πραγματικότητας και συνειδητή στρέβλωση. Οπότε η […]

Μπορεί η περίπτωση Κασσελάκη να κινείται στα όρια της ευτραπελίας, αλλά στην Ιστορία έχουνε συμβεί πολύ πιο παράδοξα – όπως η περίπτωση του βυζαντινού αυτοκράτορα Θεοδοσίου (715-717), τουλάχιστον με βάση αυτά που καταγράφει ο Νικηφόρος, πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (758-828) στο βιβλίο του «Ιστορία Σύντομος», εκδ. Κανάκη, μετάφραση Λίνας Κωσταρέλη. Είμαστε στην εποχή του αυτοκράτορα Αναστασίου (713) […]

Παρακολουθώντας αυτή τη ιστορία με την πτώση ελικοπτέρου και τον θάνατο του ιρανού προέδρου Ραϊσί, αναρωτιέσαι αίφνης τι όντως συμβαίνει. Τι μαθαίνουμε, τι καταλαβαίνουμε, πόση απάτη και παραπληροφόρηση υπάρχει – ή πόση αδυναμία και τετραπληγική ανικανότητα. Κοτζάμ πρόεδρος να σκοτώνεται ξαφνικά εξαιτίας της ομίχλης; Πού δηλαδή να γινόταν και πόλεμος. Το μυστήριο σκηνικό δίνει τροφή […]

Χαίρω πολύ, Βρασίδας, ξέρω και ποδήλατο. Δεν θυμάμαι σε ποια παλιά ελληνική ταινία ειπώθηκε αυτή η φράση που έμεινε σαν σλόγκαν – δεν ξέρω αν ήταν καν από ελληνική ταινία. Πάντως συνεχίζει να είναι επίκαιρη, λόγω της παραφροσύνης της, αναφερόμενη στην περίπτωση που, μόλις γνωρίζεις κάποιον, αυτός να σπεύδει να σου δηλώσει μια ιδιότητά του […]

Οταν είσαι επιτροπή κόμματος και επιλέγεις για υποψήφιους τον καθηγητή-ιατρό στη Σορβόνη κύριο Γεροτζιάφα και την παρουσιάστρια κ. Ράνια Θρασκιά και ο κόσμος ψηφίζει δαγκωτό Θρασκιά, τότε παίρνεις ένα πολύ σκληρό μάθημα περί του τι είναι πολιτική, πραγματικότητα, ιεραρχίες, αντίληψη των εκλογέων και μαθαίνεις να σέβεσαι τον αιώνιο λαϊκισμό – τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό. Αν […]

Ο φροϋδισμός ίσως θα πρέπει να μας εξηγήσει γιατί ο κύριος Τσίπρας γοητεύεται από έναν συγκεκριμένο τύπο ανθρώπου στυλ Βαρουφάκη και Κασσελάκη, που έχουν πολλά κοινά στοιχεία επιθετικού ναρκισσισμού και καλές αγγλικούρες – ο άξονάς τους, πάντως, είναι ένας: «γεννήθηκα θεά, δοξάστε με!». Είναι θέμα άνωθεν δωρεάς, χαρίσματος, προορισμού, όπως οι βυζαντινοί αυτοκράτορες κυβερνούσαν ελέω […]

Δεν θυμάμαι ποιος είπε αυτή τη φράση που σήμερα θα είναι εντελώς αντιδημοφιλής: «Οποιος, μικρός, δεν έφαγε ξύλο στους δρόμους, έχει βασική έλλειψη αρχών». Τότε, βέβαια, ο ξυλοδαρμός στο σπίτι, στο σχολείο και στις παρέες ήταν βασικός τρόπος επικοινωνίας – η μέθοδος Μοντεσόρι έφθασε αργότερα. Ιδίως για τα αγόρια της εφηβείας που περνούσαν το σκοτεινό […]

Ο Νίτσε εξηγήθηκε: «Το γεγονός δεν υπάρχει, παρά μόνο οι ερμηνείες του». Και συνήθως και σε μεγάλο βαθμό αυτό συμβαίνει ιδίως όταν μεσολαβεί η πολιτική: για τα Τέμπη κάθε κόμμα έβγαλε και διαφορετικό πόρισμα, ανάλογα, το καθένα, με τις πολιτικές του ιδιοτέλειες. Και ο γάιδαρος μπορεί να ίπταται αν αυτό συμφέρει κάποιον – το είχε […]

Η ζάχαρη δεν είναι πια της μόδας, προτιμάται η στέβια ή άλλα γλυκαντικά. Και τα όποια κορίτσια ή αγόρια, εφόσον, και αν, αυτά υπάρχουν κι εκδηλώνουν σχετικό ενδιαφέρον σύμφωνα με την πρόσφατη ρήση, είναι λογικό να μην προτιμούν sugar daddies (που πλέον σημαίνει «γέροι με ζάχαρο») αλλά μοντέρνους stevia daddies που σύμφωνα και με τη […]

Οι λεγόμενοι «παλαιοχριστιανοί» με τα λαγούμια τους, που ζούσαν ως αλλοτινή σέχτα εκτός τόπου και χρόνου, μας εξέπληξαν λες και βλέπαμε, ξαφνικά, κάποιο σπάνιο είδος στην Παταγονία ή κάποια άγνωστα τροπικά πτηνά στη γειτονιά μας. Κι όμως, άμα το σκεφτείς, ζουν ανάμεσά μας ουκ ολίγοι ανάλογης αντίληψης κόσμου, με διαφορετικό, όχι θεολογικό, αλλά ιδεολογικό πτέρωμα, […]

Είναι ενδιαφέρον να βλέπεις τη δρακογενιά να βαράει τόσον καιρό προσοχές στον Κασσελάκη. Κι επίσης ενδιαφέρον να απαιτεί δικαιώματα ο Κασσελάκης, στερώντας από τους βουλευτές του το πρωταρχικό δικαίωμα της διαφορετικής γνώμης επί των δικαιωμάτων. Οξύμωρο; Και μωρό και οξύμωρο. Αλλά είμαστε στην Ελλάδα και η παράνοια είναι νόμιμη – εδώ υπάρχουν άνθρωποι που βρίζουν […]