Προαστιακός

Οι λεγόμενοι «παλαιοχριστιανοί» με τα λαγούμια τους, που ζούσαν ως αλλοτινή σέχτα εκτός τόπου και χρόνου, μας εξέπληξαν λες και βλέπαμε, ξαφνικά, κάποιο σπάνιο είδος στην Παταγονία ή κάποια άγνωστα τροπικά πτηνά στη γειτονιά μας. Κι όμως, άμα το σκεφτείς, ζουν ανάμεσά μας ουκ ολίγοι ανάλογης αντίληψης κόσμου, με διαφορετικό, όχι θεολογικό, αλλά ιδεολογικό πτέρωμα, […]

Είναι ενδιαφέρον να βλέπεις τη δρακογενιά να βαράει τόσον καιρό προσοχές στον Κασσελάκη. Κι επίσης ενδιαφέρον να απαιτεί δικαιώματα ο Κασσελάκης, στερώντας από τους βουλευτές του το πρωταρχικό δικαίωμα της διαφορετικής γνώμης επί των δικαιωμάτων. Οξύμωρο; Και μωρό και οξύμωρο. Αλλά είμαστε στην Ελλάδα και η παράνοια είναι νόμιμη – εδώ υπάρχουν άνθρωποι που βρίζουν […]

Το να είσαι, ή το να γίνεις πολιτικός είναι μια δύσκολη διαδικασία, ένα επάγγελμα βαρύ – χρειάζεται άπειρη υπομονή, μεγάλο στομάχι που ν’ αντέχει τις ανοησίες του καθενός, ευελιξία και αποστήθιση ρεφρέν ως απαντήσεις σε κουπλέ που επανέρχονται απαράλλακτα. Σε κάποιους που δεν το ζούνε, ή βιώνουν την πολιτική έξωθεν, μοιάζει αφόρητα ανιαρή δουλειά τις […]

Σπέτσες, Κας και μπαλαμούτι, μάς την πέσανε και οι Χούτι. Ηταν οι μόνοι που έλειπαν απ’ το καρέ – δεν μας έφτανε η Χαμάς, ο Μεντέγεφ και οι λοιποί, οι σωβρακοφανέλες στη βαλίτσα και τα power points.  Συν το ότι παραιτήθηκε και ο Μιχελογιαννάτσης. (Κρίμα, έχασε η Βενετιά βελόνι). Κι έχουμε και κάθε μέρα και […]

Οι ζωντανοί με τους ζωντανούς και οι παντρεμένοι με τους παντρεμένους, λένε οι γάλλοι νατουραλισταί. Αλλά τα πράγματα έχουν μπερδευτεί εδώ σ’ εμάς: κοντεύουμε στο σημείο να είναι οι στρέιτ κατά του γάμου εν γένει και οι μη-στρέιτ υπέρ. Οι δε ιδεολογικώς εξ ευωνύμων που ήταν κατά του σχήματος «πατρίδα – θρησκεία – οικογένεια», βγαίνουν […]

Σκέφτομαι πως εκείνοι που επινοούν σατιρικά κείμενα για το θέατρο, όταν έχουν δυσκοίλια έμπνευσης σπεύδουν να γράψουν για τον νέο «αριστερό» πρόεδρο, μιας και ο νεοφερμένος δίνει ανάλογες ευκαιρίες αφειδώς. Βέβαια το να σατιρίζεις τον Κασσελάκη είναι εύκολο, σαν να κλέβεις εκκλησία – αλλά, και πάλι, είναι εκείνος που τραβάει συνέχεια την ουρά του διαβόλου. […]

Υποτίθεται πως υπάρχουν προσωπικά δεδομένα, ιατρικό απόρρητο, δικηγορικό απόρρητο, η κατάσταση εν γένει είναι μη μου άπτου κι αν αποκαλύψεις κάτι στοιχειώδες για κάποιον ακόμα και προφανές, κινδυνεύεις να συρθείς στα δικαστήρια ή να πληρώσεις διόδια στη Μιχαλού. Κι όμως υπάρχουν ουκ ολίγοι που τα πιο προσωπικά, τα πιο απόκρυφα «δεδομένα» τους τα βγάζουνε συνειδητά […]

Τα πάντα πεθαίνουν αρκετό χρόνο μετά τον θάνατό τους – δεν θυμάμαι ποιος το είπε. Το θέμα είναι ότι η ουσία της φράσης ισχύει τουλάχιστον για κάποια κόμματα που επιβιώνουν του ξεπερασμένου εαυτού τους και των ιδεολογημάτων που υποστηρίζουν ακόμα, ενώ έχουν διαψευστεί στην πράξη, ήδη, στο παρελθόν, πολλαπλώς και  πανηγυρικά. Ψόφησε ο κούρκος, αλλά […]