Ρόλοι

Εχω μια απορία. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι περίπτωση ή ρόλος; Κι ομολογώ πως δεν έχω καταλήξει.

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας και δικηγόρος έχει ξεσηκώσει εναντίον της όλες τις ενώσεις δικαστών και εισαγγελέων, πολλούς δικαστές και προέδρους δικαστηρίων, τους δικηγορικούς συλλόγους, διάδικους υποθέσεων ακόμη κι από την πλευρά των πελατών της, βουλευτές κομμάτων με τους οποίους τσακώνεται ή υβρίζεται για ψύλλου πήδημα από το βήμα της Βουλής και δεν μπορώ να θυμηθώ τους πάντες.

Ολα αυτά κανείς δεν τα κάνει χωρίς λόγο. Ή κάποιον σκοπό.

Είτε λοιπόν παίζει έναν ρόλο. Αλλά ποιο είναι το έργο;

Είτε είναι θέμα χαρακτήρα και σηκώνω τα χέρια ψηλά. Μιλάμε για περίπτωση που δεν είναι της ειδικότητάς μου.

Ανέφερα το παράδειγμα διότι εξακολουθώ να πιστεύω ότι η πολιτική είναι απλό ζήτημα λογικής.

Ηταν βέβαιο ότι ο Μητσοτάκης θα απομακρύνει από την κυβέρνηση όσους έχουν αναφερθεί στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Το έκανε ήδη μια πρώτη φορά τον περασμένο Ιούνιο, ακολούθησε και δεύτερη.

Οπως ήταν βέβαιο ότι ο Καραμανλής δύσκολα θα έβαζε ξανά υποψηφιότητα πριν διαλευκανθούν οι υποθέσεις στις οποίες έχει εμπλακεί.

Δεν ήθελε και πολύ μυαλό για να το σκεφτείς. Καλώς ή κακώς, μια κυβέρνηση ή μια παράταξη δεν μπορούν να πορεύονται απολογούμενοι για τον ένα ή τον άλλο.

Φυσικά η δικαιοσύνη είναι μια άλλη υπόθεση. Αποδίδεται (θέλω να ελπίζω) χωρίς σκοπιμότητες ή υπολογισμούς.

Τα Τέμπη φαίνεται να παίρνουν τον δρόμο της εκδίκασης παρά τις όποιες φωνές ή αντιδικίες. Μια χαρά.

Και ο ΟΠΕΚΕΠΕ από την πλευρά του δεν θα αργήσει να ακολουθήσει.

Ενδεχομένως άλλωστε κάποιοι να έχουν αναφερθεί αδίκως ή καθ’ υπερβολήν στις διάφορες τηλεφωνικές συνομιλίες της δικογραφίας. Σε πολλές περιπτώσεις η υπερβολή και η κακοπιστία είναι έκδηλες.

Πρέπει να ευχηθούμε ώστε να ξεκαθαρίσουν οι υποθέσεις τους το συντομότερο δυνατό. Είτε να διωχθούν οι επιλήψιμοι, είτε να απαλλαγούν οι αθώοι.

Αλλά έτσι είναι. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο.

Κι επειδή ακούω πολλές φωνές από πολλές πλευρές να κόπτονται γενικά για δικαιοσύνη πρέπει να τους θυμίσω ένα πολύ απλό πράγμα: δικαιοσύνη ερήμην της δικαιοσύνης δεν υπάρχει.

Τα υπόλοιπα είναι κουβέντες να γίνονται. Και σενάρια χωρίς υπόθεση.

Ασφαλώς δεν θα γίνουν εκλογές, δεν έχει καμία λογική. Κι ούτε ο Μητσοτάκης ή η κυβέρνηση θα παραιτηθούν, αυτό κι αν είναι παράλογο.

Ολα αυτά όμως αν δεχτούμε ότι η πολιτική είναι μια άσκηση λογικής. Ισχύει στις περισσότερες περιπτώσεις. Αλλά όχι σε όλες.

Και γι’ αυτό άλλωστε μπορούμε ακόμη να αναρωτιόμαστε.

Τι είναι άραγε η Κωνσταντοπούλου; Περίπτωση ή ρόλος;