Αν αναρωτιέστε τι είναι αστείο και τι είναι σοβαρή δημοσιογραφία, δεν χρειάζεται να ψάχνετε άλλο. Ο Παύλος Μαρινάκης, στη συνέντευξή του στην Κατερίνα Παναγοπούλου (στον ιστότοπο των «ΝΕΩΝ»), ανέλαβε πρόθυμα να ξεδιαλύνει το τοπίο, μοιράζοντας πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στο χιούμορ και την ενημέρωση. Καταρχάς καταδίκασε τις εκπομπές που κάνουν «κοπτοραπτική» για να αλλάξουν τις εντυπώσεις. Κάτι σαν «ομάδες αλήθειας» δηλαδή. Χτύπησε το χέρι στο τραπέζι και αποφάνθηκε κατηγορηματικά: «Οχι, όχι, αυτό δεν είναι σάτιρα». Ποιος να το φανταζόταν ότι η σάτιρα στην εξουσία θα πρέπει να παίρνει την έγκριση του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ για να θεωρηθεί επιτυχημένη;
Αφού έβαλε στη θέση τους τούς κωμικούς, μετά ανέλαβε τους διεθνείς οργανισμούς που κατατάσσουν στην 108η θέση την Ελλάδα στην ελευθερία του Τύπου. Χαρακτήρισε αναξιόπιστη μια από τις πιο αναγνωρισμένες ΜΚΟ παγκοσμίως, τους «Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα», συνεργάτες του ΟΗΕ, της UNESCO και του Συμβουλίου της Ευρώπης, με το επιχείρημα ότι οι εκθέσεις τους κατατάσσουν την Ελλάδα κάτω από κράτη με προφανή δημοκρατικά ελλείμματα. Αποκρύπτει ότι οι RSF κάνουν σαφές ότι δεν μετράνε το πόσο δημοκρατική είναι μια χώρα συνολικά, αλλά εστιάζουν αποκλειστικά σε πέντε κριτήρια γύρω από τον Τύπο. Ενώ, ταυτόχρονα, παραδέχεται ότι αυτές ακριβώς τις «αναξιόπιστες» εκθέσεις τις λαμβάνει υπόψη η Κομισιόν για τις δικές της ετήσιες συστάσεις. Τις οποίες ο Μαρινάκης εμπιστεύεται γιατί λαμβάνουν υπόψη τις απόψεις του ελεγχόμενου. Που είναι η κυβέρνηση. Που εκπροσωπεί ο Μαρινάκης. Που είναι ο ορισμός της αξιοπιστίας. Και για του λόγου το αληθές, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μας εξήγησε ότι η Ευρώπη χειροκροτά την κυβέρνηση για τα ζητήματα του Κράτους Δικαίου και τις υποκλοπές, διερωτώμενος: «Εχετε μάθει τι είπε ο αρμόδιος επίτροπος; Ο αρμόδιος επίτροπος ο κ. Χούκστρα, ο οποίος μάλιστα είναι επί του αντικειμένου, είπε ότι η Ελλάδα… έχει συμμορφωθεί…».
Λυπάμαι που θα χρειαστεί να το μάθει έτσι, αλλά ο Ολλανδός Βόπκε Χούκστρα είναι ο επίτροπος για τη Δράση για το Κλίμα. Δεν είναι ούτε «αρμόδιος» ούτε «επί του αντικειμένου». Ανέγνωσε πράγματι μια φορά στην Ολομέλεια τη θέση της Κομισιόν γιατί απουσίαζε ο αρμόδιος συνάδελφός του. Εκτός αν εννοεί ότι τα «λουλούδια» του κυβερνητικού θερμοκηπίου καθιστούν το ζήτημα (και) ολίγον περιβαλλοντικό. Εκεί μπορεί να συμφωνήσουμε.
