Η ανθρωπότητα έχει εισέλθει σε μια νέα περίοδο. Ολες οι θεμελιώδεις αξίες και κανόνες έχουν πλήρως παραμεριστεί. Ο πρόεδρος Τραμπ και οι ΗΠΑ θέλουν να επιλέγουν τους κυβερνώντες των άλλων χωρών, να ελέγχουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους, τα λιμάνια, τις βασικές υποδομές τους. Επιδιώκουν να αποφασίζουν αν και πώς θα αναπτύσσεται η οικονομία των άλλων, να επιβάλλουν τη συνεργασία τους με όρους λεόντειους.
Για την επιβολή των στόχων αυτών δεν χρησιμοποιούν πλέον κανένα πρόσχημα. Επιτίθενται, βομβαρδίζουν, καταστρέφουν, ισοπεδώνουν, δολοφονούν ξένους ηγέτες και χιλιάδες αθώους πολίτες, καταστρέφουν τις υποδομές και τις πόλεις, προσπαθούν να αρπάξουν και να καταληστεύσουν. Αυτή είναι η πολιτική του τραμπισμού απέναντι στη Βενεζουέλα, στο Ιράν, στη Νιγηρία, στην Κούβα, στη Γροιλανδία κ.λπ. Αυτή είναι Ας μην εξωραΐζουμε την πραγματικότητα. Η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει αυτή τη χιτλερικής έμπνευσης πολιτική. Οχι μόνο αρνείται να καταδικάσει τον βιασμό του διεθνούς δικαίου, αλλά συμμετέχει στον επιθετικό πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, όσο και αν προσπαθεί να το κρύψει με λεκτικούς ακροβατισμούς. Συμμετέχει με τη χρησιμοποίηση των αμερικανονατοϊκών βάσεων και άλλων εγκαταστάσεων για τους σκοπούς του πολέμου, όπως και με την αποστολή οπλικών συστημάτων στη Μ. Ανατολή. Συμμετοχή στον πόλεμο συνιστά και η αποστολή πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών στην Κύπρο, αφού ο στόχος είναι η προστασία των εκεί βρετανικών βάσεων από ιρανικά αντίποινα.
Η κυβέρνηση έχει εγκλωβίσει τον ελληνικό λαό στην παγίδα του πολέμου, χωρίς μάλιστα να υπολογίζει ότι αύριο μπορεί η Ελλάδα να γίνει άμεσος στόχος αντιποίνων αλλά και θύμα ανάλογων άνομων επιδιώξεων των ισχυρών, όπως για παράδειγμα της Τουρκίας. Ηδη η αποστολή στην Κύπρο έδωσε μια καλή ευκαιρία στην Τουρκία να ενισχύσει την παρουσία της εκεί.
Οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να εγκλωβιστούν σε έναν παρατεταμένο πόλεμο και σε μια παγίδα κλιμάκωσης στο Ιράν τη στιγμή που ακόμη και παραδοσιακοί τους σύμμαχοι τείνουν να πάρουν κάποιες αποστάσεις με την άρνηση να στείλουν πολεμικά πλοία στα Στενά του Ορμούζ. Οι κίνδυνοι για την ανθρωπότητα και την πατρίδα μας είναι τεράστιοι.
Χρειάζεται πλήρης απεμπλοκή της χώρας μας από τον πόλεμο και ριζική στροφή προς την υπεράσπιση των θεμελιωδών αξιών: της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας (σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο), της εδαφικής ακεραιότητας και του απαραβίαστου των συνόρων, της καταδίκης των επιθετικών πολέμων και της απειλής χρήσης βίας, του δικαιώματος κάθε χώρας και κάθε λαού να διαφεντεύει τους πλουτοπαραγωγικούς του πόρους, του δικαιώματος των λαών να αποφασίζουν τι δρόμο θέλουν να χαράξουν, τι οικονομικό και πολιτικό σύστημα επιθυμούν, ποια κυβέρνηση θέλουν να έχουν.
Ο Δημήτρης Καλτσώνης είναι καθηγητής Θεωρίας Κράτους και Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Πρόσφατο βιβλίο του: «Η τέχνη του πολέμου για την εξουσία», εκδ. Τόπος
