Αυτή την εβδομάδα επιστρέφει το Τσάμπιονς Λιγκ και – παραφράζοντας τη γνωστή φράση – θέλω να πω ότι επιστρέφει η χαρά μας. Στην Ελλάδα ασχολούμαστε και λογικά κυρίως με το ματς του Ολυμπιακού με την Μπάγερ Λεβερκούζεν, αλλά για αυτό έχουμε χρόνο να τα πούμε μέχρι την Τετάρτη. Σήμερα μπορούμε να κάνουμε μια περίληψη προηγουμένων και να δούμε και τα ζευγάρια της περίφημης ενδιάμεσης φάσης.
Αγγλοι
Πρώτα από όλα ας θυμηθούμε τις οκτώ ομάδες που τελείωσαν στις οκτώ πρώτες θέσεις και θα δούμε στη φάση των «16» και όχι τώρα. Είναι η Αρσεναλ, η Μπάγερν Μονάχου, η Λίβερπουλ, η Μάντσεστερ Σίτι, η Τσέλσι, η Τότεναμ, η Μπαρτσελόνα και η Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Δεν μπορώ να πω βάζοντας το χέρι μου στη φωτιά ότι είναι οι δυνατότερες στη διοργάνωση, είναι όμως σίγουρα αυτές που υπήρξαν οι σταθερότερες από το ξεκίνημα. Οι δυο πρώτες συγκαταλέγονται στα μεγάλα φαβορί για την κατάκτησή της.
Η Αρσεναλ γράφοντας ένα εντυπωσιακό 8/8 πέτυχε κάτι που δεν κατάφερε πέρσι η Λίβερπουλ που ήταν αντίστοιχα πρώτη στο τέλος της περσινής league phase: η μετέπειτα πρωταθλήτρια Αγγλίας είχε χάσει ένα παιχνίδι – το τελευταίο απέναντι στην PSV. Δεν είναι τυχαίο ότι και πέρυσι και φέτος η πρωτοπόρος της Πρέμιερ Λιγκ είναι αυτή που τερμάτισε και πρώτη στη league phase του Τσάμπιονς Λιγκ: η πρωτιά στην Πρέμιερ Λιγκ είναι ενδεικτικό μιας σταθερής φόρμας και η σταθερή φόρμα (δηλαδή ικανότητα να υπηρετήσεις παιχνίδια μεγάλης έντασης με σταθερή απόδοση) φέρνει και πρωτιά στη league phase. Eξίσου σταθερή και επιθετικά παραγωγικότερη είναι και η δεύτερη της πρώτης φάσης, δηλαδή η Μπάγερν Μονάχου: στη συνέχεια θα δούμε αν είναι και πιο ώριμη από πέρυσι.
Είναι εντυπωσιακό, αλλά όχι ανεξήγητο ότι πέντε ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ βρίσκονται στις οκτώ πρώτες θέσεις της τελικής κατάταξης της league phase. Ολες αντιπροσωπεύουν το ακριβότερο πρωτάθλημα της Ευρώπης και για όλες σχεδόν η league phase ήταν ευκολότερη από το πρωτάθλημα στο οποίο παίρνουν μέρος μολονότι κάποιες γνώρισαν και ήττες σχεδόν εκτός λογικής, όπως αυτή που είχε η Μάντσεστερ Σίτι από την Μπόντο στη Νορβηγία. Στραβοπατήματα είχαν όλες οι αγγλικές ομάδες πλην της Αρσεναλ, αλλά όλες αντιπροσωπεύουν ένα πρωτάθλημα άλλου επιπέδου σε σύγκριση με τα υπόλοιπα. Η απόδειξη για αυτό δεν είναι τόσο η πρωτιά της Αρσεναλ, όσο η τέταρτη θέση της Τότεναμ που στην Αγγλία ζορίζεται και δίνει μάχη για τη σωτηρία της. Κι αυτή, όπως και η Τσέλσι, η Μάντσεστερ Σίτι και η Λίβερπουλ, έκανε απλά τη δουλειά της.
Σκληροί
Με πέντε αγγλικές στους «16» θα ήταν εύκολο να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα πως το εφετινό Τσάμπιονς Λιγκ μπορεί να γίνει κάτι σαν Κύπελλο Αγγλίας, αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς. Πολλές αγγλικές ομάδες είχαμε στους «16» και πέρυσι, αλλά στον τελικό έφτασαν η Ιντερ και η Παρί Σεν Ζερμέν. Για αυτό και η ενδιάμεση φάση είναι καθοριστική για τη συνέχεια της διοργάνωσης: ομάδες που έμειναν εκτός των οκτώ πρώτων (η Ρεάλ Μαδρίτης, η Ιντερ, η Ατλέτικο Μαδρίτης αλλά κυρίως η πρωταθλήτρια Παρί Σεν Ζερμέν) έχουν τεχνογνωσία νοκάουτ παιχνιδιών. Και μπορεί να είναι όπως και πέρυσι σκληροί αντίπαλοι για τους οκτώ πρώτους. Αρκεί βέβαια να προκριθούν.
Φιλόδοξοι
Τα παιχνίδια αυτών των ομάδων που έχουν αποδείξει πως μπορούν να πάνε μακριά στη διοργάνωση έχουν λίγο μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τα υπόλοιπα, που γίνονται μεταξύ αουτσάιντερ που ψάχνουν θριάμβους της μιας βραδιάς. Η Παρί Σεν Ζερμέν αντιμετωπίζει τη Μονακό σε ένα γαλλικό ντέρμπι στο οποίο έχει τον πρώτο λόγο: η ενδιαφέρουσα σύμπτωση είναι ότι και πέρυσι στην ενδιάμεση φάση η Παρί είχε αντίπαλο ομάδα από τη Γαλλία, την Μπρεστ, την οποία και διέλυσε με συνοπτικές διαδικασίες.
Η Ιντερ, περσινή φιναλίστ στον τελικό της διοργάνωσης, έχει μπροστά της την τρομερή δοκιμασία που λέγεται Μπόντο/Γκλιμτ: είναι τέτοια όχι μόνο γιατί το ταξίδι και το παιχνίδι στη Νορβηγία μήνα Φεβρουάριο είναι πολύ δύσκολο, αλλά και γιατί οι Νορβηγοί για να μπουν στις ομάδες που προκρίθηκαν κέρδισαν τη Μάντσεστερ Σίτι και την Ατλέτικο Μαδρίτης! Η σκληρή Ατλέτικο μοιάζει η τυχερή της ιστορίας: δεν είναι στα καλύτερά της, ήθελε ένα αντίπαλο του χεριού της και της προέκυψε η Μπριζ που είναι μάλλον σε χειρότερη κατάσταση. Τέλος η πάντα φιλόδοξη Ρεάλ Μαδρίτης θα βρει απέναντί της την Μπενφίκα, δηλαδή την τελευταία ομάδα με την οποία αγωνίστηκε στη league phase σε ένα ματς που έγιναν πραγματικά απίστευτα πράγματα συμπεριλαμβανομένου κι ένα γκολ του τερματοφύλακα των Πορτογάλων Τρούμπιν στο τελευταίο λεπτό.
Να σημειωθεί ότι οι ομάδες αυτές που είναι διεκδικήτριες του Τσάμπιονς Λιγκ δεν βρέθηκαν στους πρώτους 8 της legaue phase για διαφορετικούς λόγους. H πρωταθλήτρια Παρί πλήρωσε τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων με τραυματισμούς: Χακίμι, Ντεμπελέ, Κβαρατσχέλια κ.λπ. έλειψαν πολύ. Η Βασίλισσα άλλαξε προπονητή – έφυγε ο Τσάμπι Αλόνσο και μοιάζει σε αγωνιστική ανάκαμψη. Η Ατλέτικο Μαδρίτης πλήρωσε το μάλλον κακό της ξεκίνημα και την απροσδόκητη ήττα από την Μπόντο. Και η Ιντερ ίσως φέτος έχει λίγο πιο πολύ το μυαλό της στο πρωτάθλημα Ιταλίας.
Αουτσάιντερ
Πέρα από τα ζευγάρια στα οποία υπάρχουν ομάδες που στη διοργάνωση συχνά πρωταγωνιστούν, υπάρχουν και κάποια άλλα από τα οποία μπορεί να προκύψουν αουτσάιντερ ικανά να αναστατώσουν τη διοργάνωση αργότερα. Η Νιουκάστλ είναι η μόνη αγγλική ομάδα που βρέθηκε εκτός πρώτης οκτάδας αλλά θα είναι σίγουρα στους «16» αφού της προέκυψε η Καραμπάγκ. Από το ζευγάρι Μπορούσια Ντόρτμουντ – Αταλάντα θα προκύψει σίγουρα μια ομάδα με αναπτερωμένο ηθικό μετά τις δυσκολίες της αρχής.
Οποιος προκριθεί από το ζευγάρι Γιουβέντους – Γαλατασαράι θα έχει κάνει μάλλον περισσότερα από όσα αρχικά υπολόγιζε: για την πρωταθλήτρια Τουρκίας αυτό είναι δεδομένο, η ασταθέστατη κάποτε Μεγάλη Κυρία του ιταλικού ποδοσφαίρου αν καταφέρει και βρεθεί στους «16» θα έχει κάνει ένα σοβαρό βήμα μπροστά σε σχέση με όσα κάνει στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Φυσικά υπάρχει και το ζευγάρι Ολυμπιακός – Μπάγερ Λεβερκούζεν. Αλλά για αυτό θα πούμε πολλά τις επόμενες μέρες γιατί είναι μια πολύ ειδική ιστορία.
