Λέει τόσο συχνά ότι θέλει το Νομπέλ Ειρήνης όσο ένα κακομαθημένο πεντάχρονο χτυπιέται στο πάτωμα για να αποκτήσει καινούργιο παιχνίδι. Φωνάζει ότι το αξίζει, δηλώνοντας «όλοι λένε ότι πρέπει να το πάρω». Αλλά παραπονιέται κιόλας, με επιχειρήματα παιδιού που νιώθει αδικημένο – αν τον έλεγαν Ομπάμα, έχει γκρινιάξει, θα το είχε πάρει μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα (ο 44ος πρόεδρος των ΗΠΑ το κέρδισε λίγους μήνες αφού ανέλαβε το 2009). Οι δικοί του υπερθεματίζουν. Ο Γουίτκοφ αποφαίνεται μπροστά στις κάμερες πως είναι «ο καλύτερος υποψήφιος στην ιστορία». Νετανιάχου, αζέρος πρόεδρος και πακιστανική κυβέρνηση στηρίζουν την υποψηφιότητά του. Από χθες, μέχρι κι οικογένειες των ισραηλινών ομήρων της Χαμάς ζητούν να του απονεμηθεί. Βέβαια, ο πλανητάρχης δεν έχει μείνει μόνο στη δημόσια διατύπωση του αιτήματός του. Εχει κάνει λόμπινγκ στον Στόλτενμπεργκ, τον πρώην γ.γ. του ΝΑΤΟ και νυν υπουργό Οικονομικών της Νορβηγίας, σύμφωνα με πληροφορίες Μέσων του Οσλο (το συγκεκριμένο βραβείο απονέμεται από τη Νορβηγική Επιτροπή Νομπέλ κι αυτή ορίζεται από το Στούτινγκε, το Κοινοβούλιο της χώρας). Η εμμονή του είναι τέτοια που Νορβηγοί συζητούν ανοιχτά τι είναι ικανός να προκαλέσει στην πατρίδα τους από την οργή του στην περίπτωση που δεν γίνει νομπελίστας σήμερα.
Κριτήρια
Βέβαια, τα κριτήρια για την ανάδειξη του νικητή είναι σαφή: δίνεται σε όποιον έχει εργαστεί για την αδελφοσύνη των λαών, τον αφοπλισμό και την προώθηση της ειρήνης. Στη δεύτερη θητεία του ο Τραμπ έχει αποσύρει την Αμερική από τον ΠΟΥ και τη Συμφωνία του Παρισιού. Εχει εκφράσει την επιθυμία να προσαρτήσει τη Γροιλανδία και να ανακτήσει τη Διώρυγα του Παναμά. Εχει δημοσιεύσει χάρτη που δείχνει τον Καναδά ως 51η πολιτεία των ΗΠΑ. Εχει πιέσει τα μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ τους. Κι έχει διαρρήξει τους δεσμούς της Ουάσιγκτον με όλους τους παραδοσιακούς της συμμάχους. Πέρα από τα ουσιαστικά εμπόδια που ο ίδιος έχει υψώσει ανάμεσα στον εαυτό του και το χρυσό μετάλλιο, υπάρχουν και πρακτικά, πάντως. Η λίστα των υποψήφιων φέτος έκλεισε από τα τέλη Ιανουαρίου προκειμένου να έχει χρόνο η επιτροπή (η οποία συνεδρίασε τελευταία φορά τη Δευτέρα) να τη μελετήσει. Οπότε, αν όντως φέρει ειρήνη στη Μέση Ανατολή, θα μπορούσε να συμπεριληφθεί σε εκείνη της επόμενης χρονιάς. Κι αυτό επιτυχία θα ήταν για κάποιον που έχει υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα για τη μετονομασία του υπουργείου Αμυνας σε υπουργείο Πολέμου και αναπτύσσει τον στρατό στους δρόμους της χώρας του.
