Μαύρες πλερέζες

Άν κατάλαβα καλά μελετώντας χθες το σύνολο σχεδόν των φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης, εντύπων και ηλεκτρονικών, δεν διαπίστωσα και ιδιαίτερο ενθουσιασμό, παρά τη «γραμμή» που έπεσε. Περίμεναν περισσότερα; Ανέμεναν κάτι πιο εντυπωσιακό; Πίστευαν ότι ο πρόεδρος Κυριάκος θα βγάλει τίποτε λαγούς από το καπέλο, και θα το γυρίσει το ματσάκι, ενώ είναι πίσω στο σκορ, παρότι μόνος του στο γήπεδο; Άγνωστο. Η ουσία είναι ότι με ελάχιστες (μία-δύο) εξαιρέσεις, οι υπόλοιποι αντιμετώπισαν τις εξαγγελίες με κάτι μούτρα νααααα. Ως το πάτωμα. Δεν τους αδικώ. Γύρω από τον πρόεδρο Κυριάκο (και κάθε κυβέρνηση, πρέπει να παραδεχτώ) κινείται ένας ολόκληρος κόσμος, ο οποίος εξαρτά την (οικονομική, κοινωνική και πολιτική) ύπαρξή του από την τύχη της. Άρα, πάει καλά το πράγμα, είμαστε όλοι happy. Δεν πάει καλά, κατεβάζουμε τις μαύρες πλερέζες και περιμένουμε το αναπόφευκτο.

Είναι μια νομοτέλεια όλο αυτό…

Φτωχά μέτρα για το δημογραφικό

Μια άλλη νομοτέλεια είναι ότι αν θες πραγματικά να το γυρίσεις το ματσάκι, εξαγγέλλεις μέτρα άμεσης εφαρμογής. Λ.χ. εξαγγέλλεις μεταρρύθμιση σοβαρή του είδους, τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας. Και καταλαβαίνει ο άλλος, ότι εδώ πράγματι κάτι γίνεται. Δεν του λες, για παράδειγμα, ότι το ‘26 θα του μειώσω την προσωπική διαφορά και το ’27, που είναι εκλογική χρονιά, θα την εξαλείψω, αλλά όπως καταλαβαίνεις για να συμβεί αυτό, θα χρειαστεί να με ψηφίσεις κιόλας.

Ένα άλλο ζήτημα αφορά το δημογραφικό. Τα μέτρα είναι φτωχά και προφανώς δεν επηρεάζουν το πρόβλημα, παρά την ωραιοποίηση που προσπάθησε να επιφέρει χθες ο Κυριάκος (Νο2) Πιερρακάκης. Προσωπικά και φαντάζομαι πολλοί εξ υμών και ημών, θα προτιμούσαν να μην εξαγγελθούν μέτρα για τους συνταξιούχους ας πούμε, και τα λεφτά που προορίζονται γι’ αυτούς, να δοθούν ως κίνητρα στα νέα ζευγάρια για να τεκνοποιήσουν. Οπως μου έλεγε κι ένας στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού, την Κυριακή στη Θεσσαλονίκη, το 2070, η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα στη χώρα θα είναι οι χήρες και η αμέσως επόμενη οι γέροντες άνω των 80 ετών!

Ο σημερινός συνταξιούχος μπορεί να ζορίζεται, αλλά έχει τον τρόπο του να τα βγάζει κουτσά-στραβά πέρα. Τα παιδιά, που πρέπει να κάνουν οικογένεια, είναι το πρόβλημα…

Χαρά σε… τρεις μήνες

Στο 1,76 δισ. κοστολογήθηκαν τα μέτρα – το είπε ο αρμόδιος υπουργός Οικονομικών – χθες, αλλά το στοίχημα της κυβέρνησης με το συγκεκριμένο πακέτο δεν το είπε. Ποιο είναι; Τι θα αποδώσουν πολιτικά τα μέτρα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Μαρινάκης δήλωνε χθες ότι τα μέτρα αφορούν 4 εκατομμύρια πολίτες. Με την έννοια ότι τους επηρεάζουν άμεσα και προς τη θετική κατεύθυνση – θα δουν δηλαδή… χαρά στην τσέπη τους. Ναι, όλα καλά, όμως, με εξαίρεση τους ένστολους που θα πάρουν αυξήσεις από τον Οκτώβριο, οι υπόλοιποι θα πρέπει να περιμένουν από τον καινούργιο χρόνο να δουν πώς και πόσο θα τους επηρεάσει το πακέτο. Σε τρεις μήνες δηλαδή. Το διάστημα δεν είναι μικρό, είναι μεγάλο. Και πιθανότατα με ένα πλήθος προβλημάτων για την κυβέρνηση. Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, σκάνδαλα και σκανδαλάκια που (θα) ανακύπτουν εδώ κι εκεί – η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να κάνει σλάλομ ανάμεσα σε νάρκες. Και αυτό δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε ακίνδυνο…

Να πω όμως και μια καλή κουβέντα: το πακέτο που εξήγγειλε ο Κυριάκος το Σάββατο και ανέλυσε χθες ο υπουργός Οικονομικών, είναι ίσως το πιο ολοκληρωμένο πακέτο μέτρων των τελευταίων ετών. Θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο; Θα μπορούσε. Θα έπρεπε να έχει ευρύτερη στόχευση; Θα έπρεπε. Ομως ότι έχει αρχή, μέση και τέλος, αυτό δύσκολα το αμφισβητείς.

Σεμνοί, και μετρημένοι;

Μίλησα με Κυριάκο Πιερρακάκη, μετά το τέλος της συνέντευξης που παραχώρησε χθες προκειμένου να εξειδικεύσει τα μέτρα του Σαββάτου. Ηταν φυσικά σε άλλη γραμμή. Πιστεύει ότι τα μέτρα είναι αποτελεσματικά, και πως πραγματικά απαντούν στα προβλήματα των χαμηλόμισθων και των συνταξιούχων. Τον ρώτησα γιατί η κυβέρνηση δεν προχώρησε σε μια πραγματική μεταρρύθμιση όπως η τιμαριθμική αναπροσαρμογή της φορολογικής κλίμακας, που προαναφέρω. Μου απάντησε αμέσως – δείγμα ότι το είχαν συζητήσει στο πλαίσιο της κατάρτισης του πακέτου: «Η τιμαριθμική αναπροσαρμογή της φορολογικής κλίμακας, θα κόστιζε περίπου 400 εκατομμύρια σε ετήσια βάση. Εμείς με τις παρεμβάσεις που κάναμε, στη φορολογική κλίμακα, το κόστος είναι τετραπλάσιο – στο 1,6 δισ.».

Στη συζήτηση δε, μου αποκάλυψε, ότι με την επέκταση των φορολογικών μέτρων και το 2027, το συνολικό ύψος του πακέτου είναι 2,5 δισ., άσχετα που δεν το λένε.

Σεμνοί, και μετρημένοι; Ή μετά το μέτρημα, αποφάσισαν να το παίξουν σεμνοί; Διαλέγετε και παίρνετε…

Η Όλγα έμεινε στο σπίτι

Καθυστερημένο, αλλά νομίζω καλό. Είμαι Παρασκευή αργά το μεσημέρι, έξω από το Βελλίδειο, στο συνέδριο του Economist. Το συνέδριο έχει διακόψει προσωρινά τις εργασίες του (για την ακρίβεια έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος των παρεμβάσεων των υπουργών, στα διάφορα «τραπέζια» που είχαν οργανωθεί) προκειμένου να προετοιμαστεί ο χώρος, για την ομιλία του προέδρου Αλέξη, του βετεράνου, του απόμαχου, με την οποία και θα ολοκληρωνόταν το συνέδριο. Εκεί που στέκομαι και μιλάω στο τηλέφωνο, με πλησιάζει μια κυρία, και μου λέει:

– Γιατί είσαι εχθρός του Αλέξη; Γιατί τον πολεμάς;

– Ποιανού Αλέξη; τη ρωτώ.

– Του προέδρου, του καλύτερου πρωθυπουργού που είχε η χώρα.

– Συγγνώμη, αν μιλάτε για τον Τσίπρα, πρώτον, εγώ δεν τον βλέπω ως εχθρό, και δεύτερον, έχω ζωηρές αμφιβολίες για το «καλύτερος». Δεν πιάνουμε καλύτερα την κλίμακα κατάταξης των χειρότερων;

– Κρίμα, γιατί είμαστε και πατριώτες, μου λέει.

Εκεί, λύγισα – με ξέρετε τώρα, Ηπειρώτης ων.

Τη ρωτώ το κλασικό «από πού είσαι;», και μου απαντάει «από την Αρτα, με λένε Βεατρίκη και είμαι πολύ φίλη της Όλγας Γεροβασίλη. Ηρθα για την ομιλία».

Μάλιστα. Η κυρία Βεατρίκη, λοιπόν, ταξίδεψε 400 χιλιόμετρα για να ακούσει τα φληναφήματα του Τσίπρα, αλλά η φίλη Όλγα προτίμησε να μείνει σπίτι της. Κάτι δείχνει αυτό, νομίζω…

Παρ’ ολίγον beef στη Θεσσαλονίκη

Πρέπει να πω, ότι εκείνη ακριβώς την ημέρα – και ώρα – παραλίγο να είχαμε ένα άτυπο beef στο Βελλίδειο, μεταξύ προέδρου Κυριάκου και προέδρου Τσίπρα, το οποίο αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή. Πιο συγκεκριμένα, για λόγους που δεν είναι απολύτως ευκρινείς, το υπουργείο Παιδείας είχε κλείσει Παρασκευή απόγευμα στις 6 η ώρα, τη διπλανή αίθουσα του Βελλίδειου, από εκείνη στην οποία διοργανωνόταν το συνέδριο του Economist και του powergame.gr, προκειμένου να πραγματοποιηθεί εκδήλωση για την τεχνητή νοημοσύνη, το γνωστό ΑΙ. Αλλά ακριβώς εκείνη την ώρα, στις 5.30′ είχε προγραμματιστεί και η ομιλία του προέδρου Τσίπρα, στο συνέδριο. Δηλαδή θα είχε ξεκινήσει να μιλάει ο πρώην πρωθυπουργός, και δίπλα θα παρευρισκόταν ο νυν Πρωθυπουργός, σε εκδήλωση του υπουργείου Παιδείας, και θα μιλούσε και αυτός.

Εμαθα ότι αρχικά υπήρξε μια επιμονή να πραγματοποιηθούν ταυτόχρονα και οι δύο εκδηλώσεις στο Βελλίδειο, αλλά έπειτα από διαβουλεύσεις με το Μέγαρο Μαξίμου, για την αποφυγή ανεπιθύμητων γεγονότων, εν τέλει, το υπουργείο Παιδείας μετέφερε τη δική του εκδήλωση στο ξενοδοχείο Hayat στην περιοχή του αεροδρομίου.

Αναζητείται ο έχων τη… φαεινή ιδέα…