Συνέπεια

Μια δεκαετία μετά τη χρονιά που οι συριζαίοι έφτασαν στη Γη της αριστερής επαγγελίας, το κόμμα γράφει 5,2% στην πρόθεση ψήφου, σύμφωνα με το πιο πρόσφατο γκάλοπ, της GPO. Κι όμως, όσοι έχουν απομείνει σ’ αυτό επιχειρούν το rebranding του υποστηρίζοντας ό,τι ακουγόταν ευχάριστο τις εποχές των περασμένων μεγαλείων του (από βήματος, γιατί στα πηγαδάκια του Κλειστού Περιστερίου ζύγιζαν τις προοπτικές ενός νέου τσιπρικού κόμματος). Η καταφατική απάντηση που έδωσαν στο ερώτημα το οποίο έθεσε προβεβλημένο μέλος της Πολιτικής Γραμματείας – «υπάρχει ανάγκη για ΣΥΡΙΖΑ σήμερα;» –  έδειξε ότι τα στελέχη του συνεχίζουν, παρά τα τσιτάτα για επανασύνδεση της Κουμουνδούρου με τις κοινωνικές της ρίζες, να μη διαβάζουν προσεκτικά τις συνθήκες. Εξακολουθούν να παραβλέπουν πως όσα ευαγγελίζονται τώρα είναι μια κακή αντιγραφή εκείνων που υπόσχονταν όταν μεγάλωναν ως κόμμα και για τα οποία κρίθηκαν αρνητικά σε δύο εθνικές κάλπες. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συνεπής στα λάθη του. Το ίδιο είναι κι ο ευρύτερος χώρος της Κεντροαριστεράς. Γι’ αυτό υπάρχει ζήτηση για τον τελευταίο, όπως επιβεβαιώνουν η μια μετά την άλλη οι δημοσκοπήσεις, αλλά η κομματική προσφορά δεν μπορεί να την καλύψει.