Πρέπει να είμαι από τους πρώτους με θητεία στην Αριστερά, κυρίως στα αριστερά έντυπα, που συγκρούστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ – ένα ριζοσπαστικό πολιτικό μόρφωμα με κινηματική αντίληψη της πολιτικής, που είχε αντικαταστήσει τον ανανεωτικό χώρο, στο όνομα του οποίου δικαιολογούσε την ύπαρξή του. Στην αρχή πρωτίστως για τρόπο με τον οποίο εκμεταλλεύτηκε τους ταραξίες που διέλυσαν το κέντρο της Αθήνας, έπειτα από τον φόνο του Γρηγορόπουλου, στις 6/12/08. Στα λόγια, βέβαια, ήταν ένα βήμα πίσω από τους καταστροφείς – ώσπου, τα Χριστούγεννα του 2008, η εφημερίδα «Αυγή», η εφημερίδα του κόμματος, να κυκλοφορήσει με ημερολόγιο από τις ταραχές που τις εμφάνιζε ως εξέγερση και να τυπώσει στις σελίδες της τα Κάλαντα που υμνούσαν την καταστροφή: «Ω έλατο, ω έλατο, τι ωραία που αρπάζεις».
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
