Η ταχύτατη αποδιάρθρωση ενός κόμματος που κάποτε εκπροσώπησε μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές ανατροπές σε πολιτικό σκηνικό ευρωπαϊκής χώρας ήρθε να υπογραμμίσει τα όρια μιας αντίληψης που αντιλαμβάνεται την πολιτική ως τη συνάντηση ενός κόμματος με ένα τμήμα του εκλογικού σώματος. Οχι γιατί αυτό δεν συμβαίνει – επί της ουσίας αυτό ακριβώς συνέβη, όταν όλα εκείνα τα κοινωνικά κομμάτια που έχασαν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους στην περίοδο των μνημονίων αναζήτησαν εκλογική διέξοδο στην ελπίδα ότι θα μπορούσε να υπάρξει έξοδος από μια συνθήκη πρωτοφανούς κοινωνικής καταστροφής. Αλλά γιατί η πολιτική εκπροσώπηση, ιδίως προς κόμματα που δεν υπόσχονται απλώς την αναπαραγωγή του υπάρχοντος, δεν λειτουργεί έτσι.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ

Εγγραφή
Τελευταία Νέα