Τα προσχήματα έχουν πάει περίπατο στον ΣΥΡΙΖΑ. Η κάθε πλευρά δίνει πια τον υπέρ πάντων αγώνα για την εξόντωση των αντιπάλων και είναι φανερό ότι δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για τι θα πουν οι τρίτοι που παρακολουθούν εμβρόντητοι: όλες οι λαβές και όλα τα χτυπήματα επιτρέπονται. Το γεγονός έχει την αξία του, διότι αναδεικνύει το πραγματικό αντικείμενο της διαμάχης: την κρατική επιχορήγηση που προϋποθέτει κατοχή της σφραγίδας. Ειδάλλως, δεν θα είχαν λόγο οι 87 (που έγιναν 100 στο μεταξύ) να επιδιώκουν τη διαγραφή του προέδρου που ανέδειξε μόλις πριν από έναν χρόνο η βάση του κόμματος με την ψήφο της. Θα μπορούσαν να φύγουν και να ανοίξουν το δικό τους μαγαζί παρακάτω. Με τι λεφτά όμως; Αυτό είναι η ουσία του ζητήματος, γιατί δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί κάποιος αρκετά πλούσιος, που θα διακρίνει την ελπίδα του μέλλοντος στην κυρία Γεροβασίλη, ώστε να τους ενισχύσει οικονομικά. Είναι προφανέστατα γελοία η επιδίωξή τους να διαγράψουν τον κύριο Κασσελάκη, αλλά εκεί που έφτασαν τα πράγματα άλλη επιλογή δεν έχουν: ή αυτοί ή αυτός.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ

Εγγραφή
Τελευταία Νέα