Το μέτρο του προοδευτισμού

Η πιο αστεία κριτική στην Αννα Διαμαντοπούλου, που ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, προήλθε χθες από τον όψιμο πασόκο Θόδωρο Μαργαρίτη – τον άνθρωπο που άφησε πίσω του ο Θεοχαρόπουλος όταν πήγε ΣΥΡΙΖΑ. «Δεν ανήκει στη νέα γενιά στελεχών», την επικρίνει το τζόβενο. Επίσης, δεν τη βρίσκει πολύ αριστερή, τη θεωρεί κεντρώα, ο Μαργαρίτης θέλει αρχηγό που να τα βάλει με τον καπιταλισμό, θέλει «ταξική αντιπαράθεση», επικαλείται «το ιστορικό παρελθόν του ΠΑΣΟΚ που έφερε τις λαϊκές τάξεις στο προσκήνιο» (στο οποίο ιστορικό παρελθόν, ο ίδιος ως ΚΚΕ εσωτερικού ασκούσε κριτική, στο όνομά του άλλωστε άκμασε και ο αυριανισμός). Και επιτέλους, πιστεύει ότι δεν ταιριάζει στο σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ επειδή «στον ευρωπαϊκό Νότο τα σοσιαλιστικά κόμματα αναζητούν πιο προοδευτικές θέσεις».

Αυτό με τις προοδευτικές θέσεις είναι το πιο στιβαρό επιχείρημα. Αλλά τι σημαίνει πιο προοδευτικές θέσεις; Ποια είναι τα κριτήρια του προοδευτισμού; Γιατί ο Ανδρουλάκης είναι προοδευτικότερος του Μητσοτάκη, γιατί ο Δούκας προοδευτικότερος της Διαμαντοπούλου; Ποιος κρατά το μέτρο του προοδευτισμού; Είναι πιο προοδευτικό το ΠΑΣΟΚ από τη ΔΗΜΑΡ; Και εντέλει, ποιος είναι πιο προοδευτικός, ο Μαργαρίτης ή ο Μπίστης;