Ποσοστό

Ολοι είχαν μια εξήγηση για το ποσοστό της αποχής, το πρώτο στα μεταπολιτευτικά χρονικά που ήταν ψηλότερο απ’ της συμμετοχής. Η Κουμουνδούρου, π.χ., από νωρίς έσπευσε να επιτεθεί στην κυβέρνηση επειδή «για πρώτη φορά ανήμερα εκλογών η διέλευση από τα διόδια δεν είναι ελεύθερη». Και να την ψέξει, υπονοώντας πως εκείνη ευθύνεται που προτίμησαν τις παραλίες οι ψηφοφόροι γιατί «καμία εκλογική διαδικασία δεν υποστηρίζεται όταν στον κόσμο που μετακινείται δεν παρέχεται η απλή και αυτονόητη διευκόλυνση».

Οι εκλογολόγοι, από την άλλη, μίλησαν περισσότερο για την κόπωση του εκλογικού σώματος. Θύμισαν ότι χθες ήταν η πέμπτη φορά μέσα σε έναν χρόνο που κλήθηκαν οι πολίτες να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Κι όχι μόνο. Τόνισαν πως η ευρωκάλπη δεν είχε στην πραγματικότητα διακύβευμα. Δεν βγάζει κυβέρνηση. Ούτε αφορά τη γειτονιά του καθενός, όπως εκείνες των αυτοδιοικητικών εκλογών. Κάποιοι τσακώθηκαν στα τηλεπλατό για το αν οι πολίτες έστειλαν μήνυμα είτε σε ένα κόμμα συγκεκριμένα, είτε στο κομματικό σύστημα συνολικά απέχοντας. Η μια σχολή είδε το προφανές: πως διαμορφώνουν το αποτέλεσμα όποιοι φτάνουν πίσω απ’ τα παραβάν.

Ερμηνείες

Η άλλη διέκρινε στην επιλογή της μη προσέλευσης μια σειρά από πολιτικές δηλώσεις. Μια δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση και μια απαξίωση των δύο κομμάτων που ευελπιστούν να λανσαριστούν σαν αντίπαλος της ΝΔ – αφού κανένα τους δεν έγραψε ένα νούμερο που να φανερώνει πως έχει δυναμική. Βέβαια, καμία από τις παραπάνω ερμηνείες του φαινομένου, το οποίο οι ειδικοί ομολογούν ότι δεν έχουν τα εργαλεία για να το αναλύσουν σε βάθος (τους λείπουν τα στοιχεία για τα κίνητρα όσων απέχουν), δεν αποκλείει την άλλη.

Για να το πούμε με λιγότερα λόγια: οι απέχοντες μπορεί να απείχαν για όλους τους παραπάνω λόγους μαζί. Μπορεί να βαρέθηκαν να πάνε σε σχολικές αίθουσες χωρίς κλιματισμό – όπως έγραφε το «Politico». Μπορεί να θέλησαν να προειδοποιήσουν τη ΝΔ ότι δεν ταυτίζονται μαζί της – άρα,δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένη τη στήριξή τους. Ή να επισημάνουν στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΠΑΣΟΚ πως δεν έχουν δουλέψει αρκετά ώστε να κερδίσουν την εμπιστοσύνη τους.

Μπορεί να τους είναι αδιάφορη η σύνθεση του Ευρωκοινοβουλίου γιατί οι ευρωπαϊκές αποφάσεις λαμβάνονται στις συνόδους κορυφής. Η αποχή, λοιπόν, δεν είναι μονοσήμαντη. Γι’ αυτό και κανένα κόμμα δεν πήρε πολύ στα σοβαρά τα μηνύματά της, αλλά όλα εμφανίστηκαν με αφήγημα νικητή.