Ψήφοι
Η κουβέντα που άνοιξε το μπλόκο του Αρείου Πάγου στους «Σπαρτιάτες» βιώνεται σαν déjà vu. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έχουν τσακωθεί για το ποιος κυνηγάει τις ορφανές ψήφους ενός ακροδεξιού μορφώματος πολύ πριν αγνοήσουν τους στοιχειώδεις κανόνες πολιτικής ορθότητας ο συριζαίος υποψήφιος ευρωβουλευτής κι ένας γαλάζιος βουλευτής, ο οποίος κάνει τώρα καμπάνια για τη ΝΔ στους απόδημους του Παρισιού.
Τον Μάιο του 2023 – σε προεκλογική περίοδο πάλι και με την ίδια περίπου αφορμή –, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωνε ον δε ρέκορντ ότι στόχος του ΣΥΡΙΖΑ «είναι αυτούς τους ανθρώπους που θα ψήφιζαν ΧΑ, να τους πάρουμε, να τους κερδίσουμε από τις γραμμές της Ακροδεξιάς». Δήλωνε, δηλαδή, κάτι σαν αυτό που είπε ο προεδρικός ξάδελφος από την Κουμουνδούρου χαρακτηρίζοντας τις υπό συζήτηση ψήφους «ευπρόσδεκτες» επειδή το τι ψηφίζει ο καθένας «είναι μια έκφραση ελευθερίας και αυτόνομης σκέψης».
Και επεδίωκε κάτι αντίστοιχο με εκείνο που ήθελε ο νεοδημοκράτης πρώην υπουργός όταν απαντούσε στις αλλεπάλληλες δημοσιογραφικές οχλήσεις ειδικά για τη βάση των «Σπαρτιατών» αναφωνώντας «είναι δυνατόν να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους;», «είναι όλοι Ελληνες και Ελληνίδες».
Μέσα
Δεν είναι λοιπόν η πρώτη φορά που ψηφοφόροι της Ακροδεξιάς περιγράφονται σαν παραπλανημένοι, σαν πολίτες που κάποιος πρέπει να τους εξηγήσει ότι έκαναν μια αντιδημοκρατική επιλογή. Ιστοριοδίφες της πολιτικής θυμούνται πως ένα τέτοιο πορτρέτο τους φιλοτεχνείται ήδη από το μακρινό 2014.
Ωστόσο, για ευνόητους επικοινωνιακούς λόγους οι επαγγελματίες πολιτικοί συνήθως αποφεύγουν να ομολογήσουν ότι προσβλέπουν στη στήριξή τους πίσω απ’ τα παραβάν – γιατί έτσι απωθούν το υπόλοιπο εκλογικό σώμα. Οι αντιδράσεις που προκάλεσε στο παρελθόν η ειλικρίνεια ορισμένων έμαθαν στους υπόλοιπους να προτιμούν τους θούριους για την παράταξη που προστατεύει τη Δημοκρατία από εγκληματικές οργανώσεις ή τις κατηγορηματικές ατάκες για την Αριστερά που δεν την αφορούν οι νεοναζί.
Βέβαια, και οι πρώτοι και οι δεύτερες στερούνται πειστικότητας αν αναλογιστεί κανείς πως όσοι τους τραγουδούν και όποιοι τις εκστομίζουν μετέρχονται τον πατριωτισμό, το θρησκευτικό τους φρόνημα και διάφορα άλλα μέσα που έχουν απήχηση στο πούρο υπερδεξιό κοινό προκειμένου να πείσουν μερικούς απ’ αυτούς που δεν ανήκουν στον φανατικό πυρήνα των θαυμαστών του Κασιδιάρη να δουν το φως το δημοκρατικό ψηφίζοντας το κόμμα τους. Δεν παραδέχονται ευθέως πως προσδοκούν την ψήφο τους, τους λένε ότι αντιλαμβάνονται τις ανησυχίες τους, όμως.














