Χειρονομία

Αυτή ήταν και η στρατηγική που πρότειναν για την αξιωματική αντιπολίτευση ολόκληρη την περασμένη τετραετία πολιτικοί αναλυτές, οι οποίοι εκτιμούσαν ότι μόνο στρίβοντας προς το Κέντρο έχει πιθανότητες να παραμείνει κόμμα εξουσίας. Στη θεωρία το σχέδιο δεν είναι κακό – ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως η κρίσιμη μάζα των μετακινούμενων ψηφοφόρων δεν αυτοτοποθετείται ούτε αριστερά, ούτε δεξιά αλλά στο Κέντρο. Στην πράξη, όμως, είναι έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ να τους διεκδικήσει σοβαρά;

Οι μέχρι τώρα θετικές του ψήφοι δεν είχαν ιδιαίτερο βαθμό εσωκομματικής δυσκολίας. Οι βουλευτές του δεν αναγκάστηκαν να βάλουν νερό στο κρασί της αριστεροσύνης τους ψηφίζοντας μια τροπολογία η οποία τούς προσέφερε τη δυνατότητα να μέμφονται την κυβέρνηση ότι κλίνει το γόνυ στην «Ακροδεξιά» της ΝΔ.

Ωστόσο, για να ανοίξουν τα αφτιά των κεντρώων σε όσα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει πρώτα εκείνοι να πειστούν για την ειλικρίνεια της πρόθεσής του να αλλάξει. Το εγχείρημα είναι δυσκολότερο απ’ ό,τι φαντάζεται ο επικεφαλής του. Γιατί δεν έχει την παραμικρή ελπίδα επιτυχίας χωρίς τουλάχιστον μια κοινοβουλευτική χειρονομία με μεγάλο συμβολικό βάρος – μια χειρονομία όπως η υπερψήφιση της ίδρυσης ιδιωτικών ΑΕΙ, ας πούμε.