Οργια

Στην Ερημη Χώρα του Τ.Σ. Ελιοτ, που γιορτάζει αυτές τις ημέρες τα εκατοστά της γενέθλια, κυριαρχεί η απαισιοδοξία για την κατάσταση του ανθρώπου, αλλά και η αισιοδοξία για το μέλλον. Μπορεί η παλιά τάξη να καταρρέει, έρχονται όμως η μαζική δημοκρατία, τα συνδικάτα, τα πολιτικά κόμματα, το κίνημα για τα δικαιώματα των γυναικών, ο αντιαποικιακός αγώνας.

Σήμερα, παρατηρεί ο Κέναν Μάλικ στην Observer, αυτή η αισιοδοξία δεν υπάρχει πια. Η πίστη στη φιλελεύθερη δημοκρατία υποχωρεί, οι αυταρχικοί ηγέτες προσπαθούν να πάρουν το πάνω χέρι, αντιδραστικά κινήματα αλιεύουν κόσμο στο όνομα του αντι-ελιτισμού. Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα στη Βρετανία, το 61% των νέων ανθρώπων θα προτιμούσαν έναν δικτάτορα από ένα δημοκρατικό κράτος. Είναι σαν να ζούμε σε μια περίοδο συλλογικής αμνησίας.

Σε αυτές τις συνθήκες, την αλήθεια τη δείχνουν οι μικροί και οι τρελοί. Χθες το πρωί βομβαρδίστηκε ξανά το Κίεβο με ρωσικούς πυραύλους και drones. Ο Πούτιν, ο Μεντβέντεφ και οι λοιποί γενναίοι της Ανατολής απειλούν όλο και συχνότερα τους Ουκρανούς ότι θα χρησιμοποιήσουν  κάποιο είδος πυρηνικών όπλων για να κάμψουν το φρόνημα και τις αντιστάσεις τους. Κι εκείνοι πώς απαντούν; Οργανώνοντας ένα τεράστιο πάρτι οργίων σε έναν λόφο έξω από την πρωτεύουσα. Σε περίπτωση πυρηνικής επίθεσης, αντί για τα καταφύγια θα πάνε εκεί.

Η οδηγία των οργανωτών προς όσους υπογράφουν την πρωτοβουλία «Οργιο στην Τσεκαβίστσα: Επίσημο» (έχουν ήδη ξεπεράσει τους 15.000) είναι να βάψουν τα χέρια τους ανάλογα με τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις. Τρεις λουρίδες συμβολίζουν το πρωκτικό σεξ, τέσσερις το στοματικό σεξ. «Είναι το αντίθετο της απελπισίας», είπε μια γυναίκα στο Radio Free Europe. «Ακόμη και στο χειρότερο σενάριο, οι άνθρωποι ψάχνουν κάτι καλό. Αυτή είναι η παροιμιώδης αισιοδοξία των Ουκρανών». Η πρωτοβουλία βρίσκει μιμητές και σε άλλες πόλεις, ήδη έχει αναγγελθεί ένα άλλο μαζικό όργιο στην Οδό Ντεριμπασίβσκα της Οδησσού.

Δεν χρειάζονται βαθυστόχαστες ψευδο-φροϋδικές αναλύσεις για το πώς το συλλογικό τραύμα επισπεύδει την αποσύνθεση των ατομικών αναστολών και των συμβατικών κοινωνικών κανόνων, γράφει ο Σλάβοϊ Ζίζεκ στο Project Syndicate. Σε μια εποχή ακραίου άγχους, ένα σεξουαλικό όργιο αποτελεί μια γιορτή ζωής. Οι πραγματικά βάρβαρες σεξουαλικές πράξεις διαπράττονται από τους ρώσους στρατιώτες και τους αρχηγούς τους. Οπως λέει η Πραμίλα Πάτεν, ειδική αντιπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών για τη σεξουαλική βία, η σεξουαλική κακοποίηση των Ουκρανίδων αποτελεί «μια ηθελημένη τακτική εξευτελισμού των θυμάτων».

Σε μια παλιότερη επίσκεψη στο Ιράν, πολύ πριν ξεσηκωθούν οι γυναίκες κατά της θεοκρατίας, είχαμε ακούσει ότι οργανώνονταν μυστικά πάρτι σε σπίτια, όπου έρρεε άφθονο αλκοόλ και γινόταν ξέφρενο σεξ. Υστερα το διαβάσαμε και σε περιγραφές ξένων ανταποκριτών. Σιγά μην υπακούσει η νεολαία στις επιταγές των παρανοϊκών και των κομπλεξικών. Σιγά μην κλάψει, σιγά μη φοβηθεί.