Η ανατροπή της κυβέρνησης Ντράγκι αφήνει ανοιχτούς πολλούς «λογαριασμούς» στην Ιταλία, που έχουν σχέση τόσο με το εσωτερικό της όσο και με τις σχέσεις με τους εταίρους της.
Ταμείο Ανάκαμψης: Οπως είναι γνωστό, η Ιταλία είναι η πλέον ωφελημένη από τους «27», αναμένοντας κονδύλια της τάξης των 200 δισ. ευρώ, είτε ως επιχορηγήσεις είτε ως δάνεια με ευνοϊκούς όρους. Αυτός, άλλωστε, ήταν και από τους βασικούς λόγους για τη συσπείρωση του συνόλου σχεδόν των κομμάτων πίσω από τον πρώην διοικητή της ΕΚΤ, ο οποίος θεωρήθηκε ως ο πλέον φερέγγυος για τη διαχείριση αυτού του τεράστιου ποσού. Σημειώνεται ότι μέχρι στιγμής, η Ρώμη έχει «κλειδώσει» 67 δισ. από το παραπάνω κονδύλι.
Προϋπολογισμός 2023: Οπως προβλέπεται για όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, ως τα μέσα περίπου του φθινοπώρου πρέπει να έχει εγκριθεί και κατατεθεί στις Βρυξέλλες προς αξιολόγηση το σχέδιο του προϋπολογισμού για το επόμενο έτος. Μόνο που αυτήν ακριβώς την περίοδο, όλα δείχνουν ότι η Ιταλία θα στήνει κάλπες – ενώ οι νέοι πολιτικοί συσχετισμοί κάθε άλλο παρά εύκολο θα κάνουν ένα συμβιβασμό με την Κομισιόν και τις αρμόδιες αρχές.
Μεταρρύθμιση δικαιοσύνης: Σύμφωνα με το Reuters (και όχι μόνο), αυτό είναι το μέτωπο που έχει προκαλέσει τις μεγαλύτερες τριβές κατά τη 18μηνη διακυβέρνηση Ντράγκι, ακόμη και εντός του συνασπισμού του. Ο στόχος που έχει τεθεί είναι να μειωθεί η διάρκεια των δικαστικών διαδικασιών κατά 25-40%, έτσι ώστε να περιοριστεί η δυνατότητα των κατηγορούμενων (που σε αρκετές περιπτώσεις έχουν σχέση με το οργανωμένο έγκλημα και τη μαφία) να ξεγλιστρούν και να αποφυλακίζονται.
Πώληση του εθνικού αερομεταφορέα. Η ITA, η οποία διαδέχθηκε τη θρυλική Alitalia, βρίσκεται σε διαδικασία αναζήτησης στρατηγικού επενδυτή. Μέχρι στιγμής, δύο είναι οι σημαντικότερες προσφορές: Της γερμανικής Lufthansa με τη ναυτιλιακή MSC και του αμερικανικού επενδυτικού κεφαλαίου Certares, που συνεργάζεται με τις KLM-Air France και Delta Airlines. Η αλλαγή της κυβέρνησης ενδέχεται να περιπλέξει τη διαδικασία.
Η στάση έναντι Ουκρανίας και Ρωσίας. Αρχικά, ο Μάριο Ντράγκι προσπάθησε να τηρήσει μια όσο το δυνατόν πιο διαλλακτική στάση έναντι της Μόσχας, φτάνοντας μάλιστα να ζητήσει δημοσίως από τον Τζο Μπάιντεν να συναντηθεί με τον Βλαντίμιρ Πούτιν για να «τα βρουν». Ωστόσο, η Ρώμη έχει στηρίξει όλες τις κυρώσεις της ΕΕ και σταδιακά σκληραίνει τη στάση της – κάτι που, εάν μετά τις εκλογές κυριαρχήσει ο συνασπισμός Δεξιάς και Ακροδεξιάς, θα τεθεί υπό αμφισβήτηση.
