Κόντρα σε όλους

Ενας ελαιοχρωματιστής από την Ελλάδα και μία έκπτωτη πριγκίπισσα από τη Μαλαισία, που αποποιήθηκε τον τίτλο της μόλις αποφάσισε να φύγει για το εξωτερικό, συναντήθηκαν στην Καμπέρα της Αυστραλίας, αγαπήθηκαν, παντρεύτηκαν και έκαναν τρία παιδιά. Αυτή είναι μία τηλεγραφική σύνοψη του γενεαλογικού δέντρου του Νικ Κύργιου, ενός από τα τρία παιδιά.

Ακόμα πιο παράξενες είναι οι επιλογές που έχει κάνει στην επαγγελματική σταδιοδρομία του. Λατρεύει το μπάσκετ, αλλά ασχολήθηκε με το τένις. Δυσφορεί και συχνά πυκνά επαναστατεί στα courts, αλλά εδώ και δέκα χρόνια μετέχει κανονικά και με συνέπεια στο tour, βγάζει χρήματα και κερδίζει πόντους στην παγκόσμια κατάταξη. Είναι επαγγελματίας αθλητής, αλλά δεν έχει προπονητή, γιατί δεν του αρέσει να κάνει ό,τι του λένε άλλοι.

Ενα είναι βέβαιο. Η sui generis προσωπικότητα του Νικ Κύργιου δεν ταιριάζει με τον comme il faut χώρο του τένις. Ενας τύπος εκρηκτικός, αυθόρμητος, που δυσκολεύεται να δεσμευτεί από οποιουδήποτε είδους συμβάσεις έρχεται σε πλήρη αντίθεση με ένα καθωσπρέπει περιβάλλον, στο οποίο επικρατεί απόλυτη τάξη, ευπρέπεια και σεβασμός όχι μόνο στο κοινό, τον αντίπαλο και τους κανονισμούς, αλλά και στις παραδόσεις.

Πρόσφατα στο Λονδίνο προκάλεσε πολλά αρνητικά σχόλια με την απόφασή του να σπάσει το dress code του Γουίμπλεντον, που απαιτεί ολόλευκη ενδυμασία για όλους τους αθλητές, φορώντας καπελάκι διαφορετικού χρώματος μετά το τέλος των αγώνων του. Ακόμα χειρότερα, οι βρισιές που ξεστόμιζε ενώ παιζόταν ο τελικός με τον Τζόκοβιτς ακούγονταν σε όλο το Central Court, με αποτέλεσμα να φτάσουν στα αφτιά του 8χρονου πρίγκιπα Γεωργίου και των γονιών του, δούκα και δούκισσας του Κέμπριτζ, και να σκανδαλιστούν. Μέγα ατόπημα αυτό για τους Αγγλους και φυσιολογικό, ως εκ τούτου, το πρόστιμο που του επέβαλαν οι διοργανωτές.

Κι όμως, είναι εκεί. Ούτε αυτός φεύγει ούτε ο χώρος τον αποβάλλει. «Τον χρειαζόμαστε. Ανανεώνει το ενδιαφέρον για το τένις», έχει πει γι’ αυτόν ο βετεράνος άσος, Τζον Μακ Ενρο.

Κι ας τα βάζει με όλους και με όλα στη διάρκεια ενός αγώνα. Με τους διαιτητές, που δεν τους αφήνει σε χλωρό κλαρί. Με τους φιλάθλους στην εξέδρα, αν νιώθει ότι τον ενοχλούν. Με τους αντιπάλους του.

Στο Γουίμπλεντον έβγαλε εκτός εαυτού τον Στέφανο Τσιτσιπά, με αποτέλεσμα να παρεκτραπεί κι αυτός και να μετατραπεί ο μεταξύ τους αγώνας σε… ροντέο. Κάποτε είχε πει στον Σταν Βαβρίνκα την ώρα που παιζόταν το παιχνίδι ότι η σύντροφός του τον απατούσε με τον Θανάση Κοκκινάκη! Αλλη φορά έκανε πως… αυνανιζόταν χρησιμοποιώντας ένα μπουκάλι με νερό κι ενώ ο αντίπαλός του, ο Κροάτης Τσίλιτς, τον παρακολουθούσε έκπληκτος! Μέχρι και στο κινητό του τηλέφωνο έχει απαντήσει κατά τη διάρκεια μιας διακοπής ενός αγώνα του στο διπλό για το Αυστραλιανό Οπεν πριν από μερικά χρόνια!

Είναι ή παριστάνει τον τρελό; Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι στρέφοντας τον κόσμο εναντίον του με τέτοιες συμπεριφορές, ο Νικ καταφέρνει να βρίσκει το κίνητρο που χρειάζεται: «Κάποιοι άνθρωποι ευδοκιμούν σε εχθρικό περιβάλλον, γιατί μέσα σε αυτό ανεβάζουν τη διέγερσή τους στο σωστό επίπεδο και θυμούνται πόσο πολύ νοιάζονται γι’ αυτό που κάνουν και πόσο πολύ θέλουν να νικούν», είπε κάποτε ο Χιου Βαν Κάιλενμπουργκ, ένας εκπαιδευτικός γνωστός στην Αυστραλία για τις θέσεις και τις δράσεις του.

Κι είναι αλήθεια πως ο Κύργιος έχει ανάγκη να βρίσκει κίνητρο για να παραμένει στον χώρο και να παλεύει. Οι μεταπτώσεις που παρουσιάζει στη συμπεριφορά του τον οδηγούν σε αποφάσεις όπως αυτή που πήρε τον Οκτώβριο του 2016 στη Σαγκάη, όταν κάθησε να χάσει από τον Μιχαΐλ Ζβέρεφ με 2-0 σετ (6-3, 6-1) μέσα σε μόλις 48 λεπτά πετώντας τα μπαλάκια επίτηδες άουτ ή στο φιλέ. Κάποια στιγμή μάλιστα πλησίασε και τον διαιτητή και του είπε να συντομεύει τις διαδικασίες για να τελειώσει μια ώρα αρχύτερα ο αγώνας, επειδή «θέλω να πάω σπίτι μου»!

Αυτό που στο τένις λέγεται tanking (το να μην παίζεις έναν αγώνα, δηλαδή, με όλες σου τις δυνάμεις) και τιμωρείται με πρόστιμο ή και με αποκλεισμό από παιχνίδια, το έχει κάνει κάμποσες φορές ο Κύργιος. Κι είναι ένα ακόμα δείγμα του άστατου χαρακτήρα του, αλλά και της εσωτερικής μάχης που δίνει με τον εαυτό του για να αποδεχθεί ότι είναι επαγγελματίας τενίστας, ενώ στην πραγματικότητα δεν αγαπά το τένις.

Μια μάχη που του άνοιξε μεγάλες πληγές πριν από τρία χρόνια, όταν ο ίδιος ανακοίνωσε με ανάρτησή του στα social media ότι έπασχε από κατάθλιψη και αυτοκτονικό ιδεασμό. «Κάθε βράδυ, μόνος στο δωμάτιό μου, έπινα 20 με 30 ποτά πριν ξυπνήσω την άλλη μέρα και πάω να παίξω», εξομολογήθηκε αργότερα σε συνέντευξή του.

Σήμερα φαίνεται πως το έχει αφήσει πίσω του όλο αυτό, όμως κανείς δεν ξέρει τι ξημερώνει το αύριο. «Μου πήρε 10 χρόνια για να φτάσω σε έναν τελικό Γκραν Σλαμ. Αυτό είναι το επίπεδό μου», δήλωσε αμέσως μετά την ήττα του στον τελικό του Γουίμπλεντον από τον Τζόκοβιτς. Κι όταν μετά τον ρώτησαν αν αισθάνεται πεινασμένος για ακόμα περισσότερους τελικούς και τίτλους, η απάντηση ήταν αφοπλιστική: «Απολύτως όχι. Αισθάνομαι εξουθενωμένος. Χρειάζομαι διακοπές»!