Μάθε, {LF}παιδί μου, μόνος σου…

Ο σάλος που ξέσπασε μέσα στην εβδομάδα με αφορμή τη δήλωση του Στέφανου Τσιτσιπά ότι δεν έχει εμβολιαστεί ανέδειξε ένα σημαντικό ζήτημα, στο οποίο δεν δίνουμε τη σημασία που πρέπει. Αυτό της εκπαίδευσης των επίδοξων πρωταθλητών στις συνθήκες ζωής που διαμορφώνονται μέσα στον επαγγελματικό αθλητισμό.

Ενας αθλητής που θέλει να κάνει καριέρα ως επαγγελματίας δεν αρκεί μόνο να προπονείται σκληρά και να έχει καλές επιδόσεις στο άθλημα που εξασκεί. Πρέπει να τα καταφέρνει εξίσου καλά και στη διαχείριση των οικονομικών του, της δημόσιας εικόνας του, της ζωής του της ίδιας, που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχει καμία σχέση με τις ζωές των συνομηλίκων του.

Ενας επαγγελματίας αθλητής πρέπει να ξέρει τι να κάνει τα εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια ευρώ, που αίφνης πέφτουν στα χέρια του ύστερα από ένα καλό συμβόλαιο. Πρέπει να ξέρει τι να λέει όταν μιλάει δημοσίως, γιατί κάθε του λέξη έχει απήχηση σε πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Πρέπει να διαχειρίζεται σωστά την πίεση και τους περιορισμούς που επιβάλλουν στην ιδιωτική του ζωή η αναγνωρισιμότητα και δημοφιλία του.

Ουδείς νοήμων άνθρωπος μπορεί να έχει την απαίτηση από ένα παιδί 19, 20 ή 25 ετών να γνωρίζει πώς να τα κάνει όλα αυτά σωστά.

Χρειάζεται, λοιπόν, εκπαίδευση και καθοδήγηση από ειδικούς. Στο ΝΒΑ εφαρμόζεται κάθε καλοκαίρι από το 1986 και μετά ένα ειδικό πρόγραμμα μετάβασης των ρούκι από την ανέμελη πραγματικότητα των νεανικών τους χρόνων στο απαιτητικό επαγγελματικό περιβάλλον της λίγκας. Κλείνουν τους νέους παίκτες σε ένα ξενοδοχείο για τέσσερις ημέρες και τους… ταράζουν στα σεμινάρια για όλα τα θέματα που εθίγησαν παραπάνω και ακόμα πιο πολλά. Στη συνέχεια, βέβαια, κάθε ομάδα έχει τους δικούς της παίκτες από κοντά.

Στην Ευρώπη και πολύ περισσότερο στην Ελλάδα τέτοια πράγματα δεν γίνονται. Η εκπαίδευση των επαγγελματιών αθλητών αφήνεται στα χέρια των γονιών και ανθρώπων του στενού τους περιβάλλοντος, που πιθανότατα δεν έχουν ανάλογες παραστάσεις ώστε να συμβουλέψουν σωστά. Ή των (επι)κριτών τους στα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα.

Ο κάθε Τσιτσιπάς μαθαίνει (αν θέλει να μάθει…) συνήθως από τα δικά του λάθη. Και πριν τον «σταυρώσουμε» είναι καλό να το λάβουμε υπόψη αυτό…