Ο ταξιτζής στην παραλιακή πόλη της Πελοποννήσου ήταν καμιά πενηνταριά χρονώ, από αυτούς που, όπως λέμε, «στίβουν την πέτρα». Και ευγενέστατος. Το ταξί του καινούργιο και πεντακάθαρο, μυρωδικά λιλιά κρεμασμένα στο παρμπρίζ και, ο ίδιος, ευπρεπούς εμφάνισης. Την ερώτηση την έκανα μηχανικά, περισσότερο για να σπάσω τη μονοτονία της μεγάλης διαδρομής. «Εσείς έχετε κάνει το εμβόλιο;». «Οχι» ήρθε η απάντηση. «Δεν είναι ότι δεν θέλω ή ότι δεν πιστεύω πως υπάρχει κορωνοϊός. Απλά, φοβάμαι το τσίμπημα της βελόνας. Η γυναίκα μου και η πεθερά μου πάντως το έκαναν». Προσπάθησα να του εξηγήσω τον κίνδυνο να μένει ανεμβολίαστος ενώ κάνει αυτήν τη δουλειά, να του πω ότι, αν αρρωστήσει, θα τον τσιμπήσουν πολλές βελόνες, ότι μπορεί να κολλήσει τους δικούς του ανθρώπους. «Ναι, ναι, καταλαβαίνω. Αλλά…».

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ

Εγγραφή
Τελευταία Νέα