Προκλητική ανοχή

Ποιο ένοχο μυστικό συνδέει τον κ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ με τα κουφοντινόπουλα από τότε που έγιναν κυβέρνηση; Μήπως το «πάρε-δώσε» μελών του πολιτικού συμβουλίου με τους αναρχοβανδάλους; Είναι γνωστές οι υποσχέσεις που μοίραζαν για μεσολαβήσεις στους υπουργούς Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ώστε να υπάρξουν ευνοϊκές ρυθμίσεις, σχετικά με τις αποφυλακίσεις των μελών της 17 Νοέμβρη και τις μεταγωγές τους σε αγροτικές φυλακές.

Πώς αλλιώς μπορεί κανείς να ερμηνεύσει την προκλητική ανοχή, την οποία επιδεικνύει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στις καθημερινές διαδηλώσεις υπέρ του Κουφοντίνα; Οπως και στις ασεβείς δηλώσεις βουλευτών και στελεχών του υπέρ του κατά συρροή δολοφόνου και ληστή; Με επίκληση τη διασφάλιση της ζωής του πολυϊσοβίτη, τα λυκόπουλα της 17 Νοέμβρη διαδηλώνουν καθημερινά. Δεν θέλω να πιστέψω ότι το κόμμα, το οποίο ξεκίνησε εκφράζοντας τη Δημοκρατική Αριστερά τελικά κατέληξε σε ένα εκφυλισμένο καθεστωτικό μόρφωμα, στηρίζοντας έναν στυγνό εγκληματία. Μέσα στη δημοσκοπική του απελπισία ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι μ’ αυτόν τον τρόπο υπάρχει περίπτωση να επανέλθει στην κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας ανορθόδοξα μέσα, χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες της μεταδοτικότητας του Covid-19. Αυτό επιβεβαιώνεται με την κυνική και ανάλγητη δήλωση του κ. Τσίπρα ότι αναλαμβάνει το ρίσκο των διαδηλώσεων. Αρα η άσκηση υγειονομικής τρομοκρατίας έρχεται και δένει με τη light τρομοκρατία του Συνασπισμού Αριστεριστών – Χουλιγκάνων – Κουμουνδούρου. Προσωπικά σε ανύποπτο χρόνο είχα συνειδητοποιήσει τη χυδαιότητα και το μικροαστικό μίσος των μιλιταριστών που οικειοποιήθηκαν την ιστορική ημερομηνία «17 Νοέμβρη», δολοφονώντας.

Εχοντας αλωνίσει όλον τον κόσμο κατά τη διάρκεια της χούντας για την επαναφορά της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, εκπαιδευόμενος σε στρατόπεδα Φενταγίν στην Ιορδανία και εισερχόμενος πολλάκις παράνομα στην Ελλάδα για τον αγώνα, έχοντας συλληφθεί, βασανιστεί, εξοριστεί, συνάντησα πολλούς «φαφλατάδες του ένοπλου αγώνα». Κατά τη στιγμή όμως που τους καλούσαμε να αναλάβουν συγκεκριμένη δράση, στην οργάνωση ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, που είχε ιδρύσει ο Αλέκος Παναγούλης, άρχιζαν τη θεωρία «περί ανώριμων συνθηκών». Ωστόσο εμείς κατά την εφαρμογή του άρθρου του Συντάγματος για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας διά παντός μέσου, οργανώσαμε την επιχείρηση για τον Αρχηγό της χούντας, εκτιμώντας ότι μόνον έτσι θα εξολοθρευτεί ο εγκέφαλος του πραξικοπήματος. Παρά την αποτυχία της απόπειρας και τα φριχτά βασανιστήρια ο Αλέξανδρος Παναγούλης δεν εκάμφθη. Ανέλαβε την πολιτική και ποινική ευθύνη της απόπειρας, αποδεχόμενος την ποινή του θανάτου, εν ονόματι όλης της οργάνωσης και μη δεχόμενος να υποβάλει αίτηση χάριτος.

Ο Κουφοντίνας υπήρξε ένας άνανδρος, στυγνός δολοφόνος που έπαιρνε δύναμη από το περίστροφό του, παραδόθηκε δε από δειλία για να σώσει το τομάρι του όταν άρχισαν οι συλλήψεις για τη 17η Νοέμβρη. Από πονηρία δε, σταμάτησε την απεργία πείνας γιατί σκόπευε εξ αρχής να «διαφημιστεί» τούτες τις μέρες για να συνδεθεί η αίτηση αποφυλάκισης που σε λίγο καιρό πρόκειται να υποβάλει. Η 17 Νοέμβρη θα μπορούσε να εξαρθρωθεί πολύ νωρίτερα αν ακολουθούσαν οι διωκτικές αρχές τις προτροπές μου, να ερευνηθούν σε βάθος όλοι «οι επαναστάτες του γλυκού νερού» από το Παρίσι. Αυτό αναφέρεται σε δύο άρθρα μου στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» καθώς και μία συνέντευξη στην ίδια εφημερίδα, που έδωσα στον δημοσιογράφο Κώστα Μαρδά, όπου φωτογράφιζα εκείνη την εποχή τον Γιωτόπουλο, που κανείς τότε δεν τον γνώριζε αλλά δολοφονούσε η οργάνωσή του. Δυστυχώς πέρασαν είκοσι χρόνια για να συλληφθούν οι δολοφόνοι της 17 Νοέμβρη ενώ είχαν δολοφονηθεί περισσότερα από είκοσι άτομα.

Σήμερα για λόγους ιστορικούς, τα δημοκρατικά κόμματα, οφείλουν μια δημόσια αυτοκριτική διότι ουδέποτε δεν συγκρότησαν μια διαδήλωση κατά της άνανδρης τρομοκρατίας. Αραγε γιατί όλο το διάστημα που ο Κουφοντίνας έκανε την απεργία πείνας, ο Γιωτόπουλος, οι Ξηροί και τα υπόλοιπα μέλη της συμμορίας που είναι στη φυλακή δεν έκαναν ούτε μία δήλωση συμπαράστασης γι’ αυτόν; Μήπως όταν παραδόθηκε ο Λουκάς, άνοιξε σαν τριαντάφυλλο;

Ο Στάθης Παναγούλης είναι πρώην βουλευτής