Ασπρη μέρα, ξέξασπρη

Επιτέλους μια άσπρη, ξέξασπρη κι από τον ήλιο ξεξασπρότερη μέρα! Χρόνια και χρόνια περιμέναμε να το δούμε στα μέρη μας, και μας ήρθε. Το χιόνι. Η χαρά του απόκοσμου, έτσι όπως έπεφτε νηφάλια και χαλαρά από τον ουρανό. Και σωρευόταν παντού, όπου το έριξαν οι ριπές του ανέμου. Πρώτα το στροβίλισαν, μετά το χόρεψαν και έπειτα το εναπόθεσαν λες και είχε κουραστεί από τον χορό πάνω στο άλλο που είχε πέσει πιο πριν, και κάπως έτσι γίναμε… Αμερική – όπου έτσι και ξεκινήσει το χιόνι, δεν σταματάει αν δεν πιάσει το μέτρο.

Εμείς και με δέκα πόντους το χαρήκαμε, πρώτον διότι δεν έχει σημασία το… μέγεθος και δεύτερον διότι επέφερε αυτή τη χαρωπή… αποδιοργάνωση στη ζωή μας, με αυτοκίνητα κολλημένα, με άντε να βρεις αλυσίδες και ποιος να σ’ τις «φορέσει» που εσένα δεν «πιάνει» το χέρι σου, και πού ‘ναι το κράτος.

Διότι το κράτος, κατά την άποψη ορισμένων εξ ημών και υμών, οφείλει να είναι παντού και έτοιμο να σου αλλάξει τα πάντα – από τα… φώτα μέχρι τις αλυσίδες για το χιόνι (τις άλλες αν σ’ τις φορέσει, κλάφ’ τα, δεν πρόκειται να σου τις αφαιρέσει ποτέ).

Και κάπως έτσι κύλησε η χθεσινή ημέρα, με τηλεφωνήματα, με βίντεο από τη χιονισμένη μυγδαλιά και φωνές από πιτσιρίκια που βγήκαν έξω να φτιάξουν χιονάνθρωπο – πόσες ευκαιρίες θα έχουν από ‘δώ και πέρα;

Οι αιωνίως μουρμουρίζοντες
Η χαρωπή αποδιοργάνωση και η μιζέρια της γκρίνιας επί παντός του επιστητού, με στόχο, αλήθεια, τι; Ψηφαλάκια, αποκλείεται. Μόνο παρατηρήσεις του είδους «ιδού πώς κάνουμε αντιπολίτευση για τα μπάζα». Αποφάσισε η κυβέρνηση να διακόψει την κυκλοφορία από τις 7 το απόγευμα της Δευτέρας ως τις 7 το απόγευμα χθες. Γιατί το έκανε αυτό; Διότι η ενημέρωση που είχε έκανε λόγο για μια πρωτοφανή κακοκαιρία, κατά τη διάρκεια της οποίας θα πέσουν μεγάλες ποσότητες χιονιού, και επειδή υπάρχει το προηγούμενο άλλων κακοκαιριών, στη διάρκεια των οποίων έκλεινε η Εθνική Οδός εγκλωβίζοντας εκατοντάδες οδηγούς, αποφασίστηκε το κλείσιμο για ένα 24ωρο, μήπως και αποφευχθούν τα χειρότερα. Και τα μεν χειρότερα αποφεύχθηκαν – δεν άνοιξε ούτε μύτη -, ωστόσο βρέθηκαν οι αιωνίως μουρμουρίζοντες. Η αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ. Που είδε στην απόφαση τη… διάλυση του επιτελικού κράτους αφενός και αφετέρου χαριστική πράξη υπέρ της Κοινοπραξίας που διαχειρίζεται την Εθνική, διότι, λέει, αν έκλεινε ο δρόμος, η Κοινοπραξία θα πλήρωνε πρόστιμο που δεν τον κράτησε ανοιχτό!

Μιλάμε για παραφροσύνη εδώ, δεν μιλάμε για αντιπολίτευση! Εκλεισαν, λέει, τον δρόμο με… 10 πόντους χιόνι (πάνω από μισό μέτρο ήταν, αλλά δεν θα το κάνουμε θέμα τώρα…), ενώ θα έπρεπε να τον είχαν αφήσει ανοιχτό. Μάλιστα.

Ηθελα να ήξερα τι θα έλεγαν αν στο πρώτο δεκάλεπτο της χιονόπτωσης «δίπλωνε» μια νταλίκα και εγκλώβιζε εκατοντάδες άλλες νταλίκες και ΙΧ. Αλήθεια, ήθελα να ήξερα…

Κάποιο λάκκο έχει ΤΟ φάβα
Υστερα σκέφτηκα ότι επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι άσος στο να χτυπάει εδώ για να πονέσει κάποιος παραπέρα, κάποιον άλλο λάκκο είχε ΤΟ φάβα (ουδέτερο, και όχι θηλυκό, είναι το φάβα – μου το έμαθε η φίλη μου η Λίλα Μαραγκού, η αρχαιολόγος, και εγώ με τη σειρά μου το μεταλαμπαδεύω σε υμάς και ημάς. Κατά την αγαπημένη Λίλα, το φάβα το περιγράφει ο Ομηρος στα έπη του και αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως να το αντιμετωπίζεις ως θηλυκό, η φάβα).

Τούτου δοθέντος, λοιπόν, και επειδή κάποιο λάκκο έχει το φάβα, όπως προανέφερα, μπορεί σχεδόν μετά βεβαιότητος να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι όλη αυτή η επίθεση της αντιπολίτευσης για τα μπάζα οφείλεται στο γεγονός ότι την υπόθεση του κλεισίματος της Εθνικής Αθηνών – Θεσσαλονίκης την πήρε πάνω του εξ ολοκλήρου ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, που είναι πρώτος πρώτος στον κατάλογο των στοχοποιημένων, από τον ΣΥΡΙΖΑ, υπουργών. Οπως θα έχουν παρατηρήσει οι προσεκτικοί παρατηρητές των ειδήσεων, ο ΣΥΡΙΖΑ απαιτεί την παραίτησή του κάθε Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή, ενώ κάθε Τρίτη – Πέμπτη – Σάββατο τον καταγγέλλει ότι τον θέλγουν οι πρακτικές της χούντας και επιχειρεί να επιβάλει την απόλυτη αστυνομοκρατία.

(Χθες, περιέργως πως, δεν αιτήθηκε την παραίτηση της Μενδώνη ο ΣΥΡΙΖΑ – το αποδίδω, ακριβώς, στο ότι δόθηκε προτεραιότητα στον Χρυσοχοΐδη)

Οι αμαρτίες του ΣΥΡΙΖΑ
Αντιπολίτευση για τα μπάζα ΣΥΡΙΖΑ, μέρος δεύτερον, σήμερα. Υπάρχουν οι καταγγελίες κατά της ποιότητας των ειδήσεων της ΕΡΤ, οι οποίες σε έναν βαθμό έχουν μια βάση, καθότι πολλές φορές οι διευθύνσεις ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης αποδεικνύονται βασιλικότερες των βασιλέων, αλλά εδώ – με αυτό που θα αναλύσω εν συνεχεία – ο ΣΥΡΙΖΑ τίναξε την μπάνκα στον αέρα. Αφήνω κατά μέρος το γεγονός ότι όταν είσαι κυβέρνηση 4½ χρόνια και διοικείς την ΕΡΤ, με τον Νίκο Παππά να είναι γενικός δερβέναγας / γκαουλάιτερ, έχεις συγκεντρώσει πολλούς, μα πάρα πολλούς σκελετούς στην ντουλάπα σου. Διότι, όπως έχω αναφέρει και άλλοτε, τη διοικείς εναλλάσσοντας στις ειδήσεις τους διευθυντές και τα μεγαλοστελέχη της «Αυγής». Και αυτοί, ως πειθήνια όργανα του κόμματος, και του Παππά κυρίως, δεν αφήνουν σκνίπα να περάσει τον έλεγχο και να βγει στον αέρα. Και αποκλείουν και όποιον δεν είναι αρεστός στον Παππά και στο Μέγαρο Μαξίμου από τις εκπομπές της ΕΡΤ.

Εγώ προσωπικά, στα 4½ χρόνια που κυβέρνησε τη χώρα – και την ΕΡΤ – ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής δεν κλήθηκα ποτέ να μετάσχω σε μία (αριθμός 1) εκπομπή, αλλά ούτε απ’ έξω από την ΕΡΤ, από το πεζοδρόμιο της Μεσογείων, που λέει ο λόγος, πέρασα! Και όχι μόνο εγώ, αλλά και άλλοι, που δεν ήμασταν του συστήματος. Προφανώς για να μην πούμε κάτι και χαλάσει η «ζαχαρένια» του «λεγάμενου» και των παρατρεχάμενών του…

Αυτή ήταν η «δημοκρατική» ΕΡΤ του ΣΥΡΙΖΑ – για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή…

Το ανέκδοτο με τον Τοτό
Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως που ποντάρει στη συλλογική αμνησία θεωρεί ότι ο λαός ξεχνάει γρήγορα, ότι υφίσταται λοβοτομή ή ότι επειδή κάνει διάφορα η κυβέρνηση της ΝουΔου θα του συγχωρήσει τα δικά του αμαρτήματα. Και όχι μόνο το πιστεύει αυτό, αλλά προχωρεί και σε προτάσεις. Σοβαρές. Που έχει την απαίτηση μάλιστα, λόγω της σοβαρότητάς τους, να γίνουν αποδεκτές από την κυβέρνηση – για κορόιδα ψάχνει προφανώς. Τι εισηγείται λοιπόν το κόμμα – αντιπολίτευση για τα μπάζα;

Να οριστεί στην ΕΡΤ, με ευθύνη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, διοίκηση κοινής αποδοχής, με όσα κόμματα συμφωνήσουν σε αυτή τη λύση. Και τη διατυπώνει αυτή την πρόταση, παρά το γεγονός ότι η αμέσως επόμενη απάντηση σε αυτό θα είναι μια φράση: Γιατί δεν το κάνατε εσείς, να δώσετε το καλό παράδειγμα; Ας πούμε, ένα παράδειγμα δίνω εγώ: με το που έγινε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, το 2015, διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης τοποθετήθηκε ένας κύριος Καπάκος. Δημοσιογραφικές περγαμηνές; Δεν χρειάζονταν αφού ήταν στέλεχος της «Αυγής». Διευθυντής ή κάτι τέτοιο. Τρομερό προσόν για να διοικήσει την κρατική τηλεόραση. Ενάμιση χρόνο μετά, τον παραίτησαν. Ούτε ο «λεγάμενος» δεν άντεχε τόση κομματικοποίηση στην ΕΡΤ.

Τώρα ο «λεγάμενος» προτείνει διοικήσεις κοινής αποδοχής στην ΕΡΤ!

Υπάρχει κι άλλο ανέκδοτο. Αυτό με τον Τοτό. Το ξέρετε;