Νέα πρόκληση στην Ευρώπη

Ο Αθανάσιος Ράντος υπηρέτησε την ελληνική Δικαιοσύνη για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες φτάνοντας στην κορυφή της πυραμίδας ως πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, που θεωρούσε ότι ήταν «το σπίτι του» και οι συνάδελφοί του «η οικογένειά του», όπως ο ίδιος είχε πει αποχαιρετώντας τους.

Στο τέλος του περασμένου Ιουνίου αποχώρησε από το δικαστικό σώμα λόγω συμπληρώσεως ορίου ηλικίας. Ωστόσο, η κατά γενική ομολογία επιτυχημένη πορεία του στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας σε συνδυασμό με τις γνώσεις του και τον ευρωπαϊκό του προσανατολισμό αποτέλεσαν τη «γέφυρα» που τον οδήγησε από την Ελλάδα στο Λουξεμβούργο.

Ετσι, λίγο καιρό μετά την τιμητική εκδήλωση που οργανώθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την αποχώρησή του, ο 67χρονος έλληνας ανώτατος δικαστής επελέγη με απόφαση των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τη θέση του γενικού εισαγγελέα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Πρόκειται για το δικαστήριο εκείνο που είναι αρμόδιο να εκδικάζει τις ευθείες προσφυγές που ασκούνται κατά κρατών – μελών ή των θεσμικών ή άλλων οργάνων ή οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ετσι, ο Αθανάσιος Ράντος καλείται με βάση τα νέα του καθήκοντα να υπηρετήσει τον θεσμό της Δικαιοσύνης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ρόλος ιδιαίτερα σημαντικός για τον ίδιο, καθώς του δίνεται η ευκαιρία να συνεχίσει το έργο του εκτός ελληνικών συνόρων, αφήνοντας και σε αυτό το νέο πόστο το προσωπικό του αποτύπωμα.

Για τη θέση του γενικού εισαγγελέα μετά τη δημοσίευση σχετικής προκήρυξης είχαν υποβληθεί συνολικά 17 αιτήσεις από δικαστές, καθηγητές και δικηγόρους. Τελικά για τη θέση επελέγη – μέσα από την τελική τριάδα – ο Ράντος.

Οταν ανέλαβε τα καθήκοντά του ως πρόεδρος του ΣτΕ, είχε δηλώσει (και έκανε πράξη μέχρι την τελευταία ημέρα της αποχώρησής του) ότι θα καταβάλει «κάθε προσπάθεια και μόχθο για ένα δικαστήριο που, διατηρώντας το κύρος του και την περιωπή του, θα είναι ανοικτό στην κοινωνία και στον πολίτη και θα προσπαθεί να επιλύει αποτελεσματικά τις διαφορές, όπως αρμόζει σε κάθε δικαστήριο ευρωπαϊκής χώρας που σέβεται τον εαυτό του». Και τώρα από τη νέα του θέση όλοι όσοι τον γνωρίζουν συμφωνούν πως και πάλι θα κάνει καθετί που απαιτείται για την εκπλήρωση των καθηκόντων του μέχρι και την τελευταία ώρα της θητείας του.

Πριν περάσει την είσοδο του Δικαστηρίου της ΕΕ και πριν επιλεγεί με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, για λίγους μήνες, πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, στη μακρόχρονη δικαστική του καριέρα χρειάστηκε να αναπληρώσει, και μάλιστα δύο φορές, τον πρόεδρο του ΣτΕ.

Η πρώτη φορά ήταν όταν ο τέως πρόεδρος Νικόλαος Σακελλαρίου παραιτήθηκε, λίγο πριν από τη συνταξιοδότησή του. Η δεύτερη φορά ήταν πρόσφατα, όταν η τέως πρόεδρος του ΣτΕ Αικατερίνη Σακελλαροπούλου επελέγη από τη Βουλή για το ύπατο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και παραιτήθηκε από το δικαστικό σώμα.

Κατά τη διάρκεια της πολυετούς του διαδρομής τόσο στην Ολομέλεια του ΣτΕ όσο και στο Ε. Τμήμα, το λεγόμενο και «οικολογικό», υπηρέτησε και ως πρόεδρός του συμμετείχε και εξέδωσε πολλές και σημαντικές αποφάσεις, ενώ επεξεργάστηκε νομοπαρασκευαστικά μεγάλο αριθμό σχεδίων Προεδρικών Διαταγμάτων. Ως πρόεδρος του Ε. Τμήματος εξέδωσε την απόφαση επί του Προεδρικού Διατάγματος για τη μεγάλη επένδυση στο Ελληνικό, ενώ συμμετείχε στην ταραχώδη σύνθεση της Ολομέλειας του ΣτΕ για τις πρώτες τηλεοπτικές άδειες, που οδήγησαν σε παραίτηση τον τότε πρόεδρο του ΣτΕ Νικόλαο Σακελλαρίου.

Ακόμη, συμμετείχε στις Ολομέλειες του Ανώτατου Δικαστηρίου που αποφάνθηκαν για την αναγραφή του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες, αλλά και το ζήτημα της ιθαγένειας.

Μεγάλη είναι και η εμπειρία του ως «δασκάλου» καθώς δίδαξε Ευρωπαϊκό Δίκαιο και Διοικητικό Δίκαιο επί 21 έτη στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, ενώ διετέλεσε πρόεδρος πολλών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών καθώς και μέλος της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής.

Μελέτες, εισηγήσεις και άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά, ενώ έχει συμμετάσχει, αλλά και προεδρεύσει, σε πολλά συνέδρια και ημερίδες. Τα χρόνια που μεσολάβησαν υπήρξε μέλος της συντακτικής επιτροπής της Επετηρίδας Δικαίου Προσφύγων και Αλλοδαπών, που εκδίδεται από την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα, καθώς και άλλων επιστημονικών σωματείων.

Δεν είναι τυχαίο που οι συνάδελφοί του έχουν μόνο έναν καλό λόγο να πουν περιγράφοντας τον Αθανάσιο Ράντο, ο οποίος εκτός από τις αδιαμφισβήτητες νομικές του γνώσεις διακρίνεται και για τις διοικητικές του ικανότητες.

«Η νομική επιστήμη είναι στο DNA του κ. Ράντου», όπως λένε συνάδελφοί του. Ο πατέρας του είχε διατελέσει αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ενώ ο πατέρας της μητέρας του ήταν ο διατελέσας πρόεδρος του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Καυκάς (1959-1963).

Νομικός είναι και η σύζυγος του Αθανάσιου Ράντου, η οποία εργάστηκε επί σειρά ετών στη νομική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών, και τα δύο τους παιδιά έχουν επίσης ακολουθήσει τη νομική επιστήμη.