Και η κοινή γρίπη;

Αν πάνε όλα καλά με τον κορωνοϊό, από αυτήν την περιπέτεια θα βγούμε πιο δυνατοί και πιο υγιείς. Στη Βρετανία υποτιμήσαμε αρχικά τον κίνδυνο με πολλούς να υποστηρίζουν πως ο Covid-19 δεν ήταν παρά μια «κακή γρίπη» – ίσως επειδή η γρίπη είναι η μοναδική μολυσματική ασθένεια που ξέρουμε πια στις πλούσιες χώρες. Αλλά και τη γρίπη ακόμη, η οποία σκοτώνει 17.000 ανθρώπους τον χρόνο στη Βρετανία, πρέπει κάποια στιγμή να την πάρουμε σοβαρά. Τώρα πια έχουμε καταλάβει με έναν οδυνηρό τρόπο πως οι μολυσματικές ασθένειες μπορεί να ισοπεδώσουν τη δημόσια υγεία και την οικονομία εάν δεν ελεγχθούν σωστά. Η διαχείριση της πανδημίας σε χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας είναι αποτέλεσμα πρόσφατων εμπειριών τους. Η Νότια Κορέα, για παράδειγμα, ήταν πολύ καλύτερα προετοιμασμένη, καθώς είχε την εμπειρία του ιού Mers.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να διδαχθούμε από τις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας, μεταξύ των οποίων είναι η σημασία της σωστής οργάνωσης, της ταχείας αντίδρασης, αλλά και της μη υποτίμησης νέων παθογόνων. Από αυτό το πρώτο κύμα μπορούμε να αντλήσουμε χρήσιμα διδάγματα σχετικά με το πώς πρέπει να διαχειριστούμε μελλοντικές επιδρομές είτε του κορωνοϊού είτε της κοινής γρίπης. Αυτό σημαίνει μεταξύ άλλων πως θα πρέπει να σταματήσουν να πιέζονται να πηγαίνουν οι άνθρωποι στη δουλειά τους όταν δεν είναι καλά. Ερευνα του 2015 έχει δείξει πως το 58% των διευθυντών δεν πιστεύει πως το να νοσήσει κάποιος από γρίπη είναι σοβαρός λόγος για να μην πάει στη δουλειά του. Το πρόβλημα εκτίνεται στα σχολεία όπου, σύμφωνα με έρευνα του 2018, το 63% παραδέχεται πως στέλνουν τα παιδιά τους για μάθημα ακόμη και όταν δεν είναι καλά επειδή δεν έχουν πού να τα αφήσουν.

Οι άνθρωποι που αρρωσταίνουν πρέπει να μπορούν να μείνουν στο σπίτι τους έως ότου γίνουν καλά. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη βοήθεια του κράτους.