Το όνειρο για τη Βαγδάτη πραγματοποιείται

Η «ολική επάνοδος» της Γερμανίας στην Τουρκία έχει ξεκινήσει. Αλλωστε ο γερμανικός στόχος να χρησιμοποιηθεί η χώρα ως γέφυρα για την Ανατολή και τη Δύση έχει τις ρίζες του στο παρελθόν…

Φιλοδοξία των Γερμανών είναι η επέκταση της γραμμής από το Ικόνιο στη Βαγδάτη. Ολα τα εμπόδια αίρονται. Το 1897 – όταν κρίνονταν το μέλλον της Θεσσαλίας στον ελληνοτουρκικό πόλεμο – ο Κάιζερ επισκέπτεται και πάλι τον «φίλο» του Αβδούλ Χαμίτ για να «επιθεωρήσει» τα έργα στη σιδηροδρομική γραμμή προς Βαγδάτη! Με τους εναγκαλισμούς, τα παράσημα και τα δώρα θα αποσπάσει από τους Αγγλους και τη γραμμή από τη Σμύρνη στα Αδανα. Οι Γερμανοί θα ελέγχουν πλέον όλο σχεδόν το σιδηροδρομικό δίκτυο. Πρώτα θύματα Αγγλοι και Ελληνες που εργάζονταν ως σταθμάρχες, επιθεωρητές, μηχανοδηγοί,τηλεγραφητές. Ανικαταστάτες Γερμανοί, Τούρκοι.

«Θα ζήσει δια της Γερµανίας…»

Το 1902 το όνειρο του Κάιζερ γίνεται πραγματικότητα και αρχίζει η εφαρμογή της «τελικής λύσης». Εκδίωξη των Αγγλων και των Γάλλων. Σε βιβλίο γερμανού περιηγητή με τον τίτλο «Πώς θα ζήσει η Τουρκία;» δίδεται η απάντηση: «Θα ζήσει δια της Γερμανίας και της Τουρκίας».

Οι Γερμανοί συνεχίζουν την αρπαγή των αγγλικών και γαλλικών εταιρειών και διακόπτουν υδραυλικά και οδικά έργα που είχαν αναλάβει εταιρείες Αγγλων και Γάλλων.

Στα τουρκικά λιμάνια Θεσσαλονίκης, Σμύρνης, Κωνσταντινούπολης, Μαύρης Θάλασσας εμφανίζονται τα πρώτα ατμόπλοια της «Ντόιτς-Λέβαντ Λόυδ». Για να εκτοπίσουν τα αγγλικά,ελληνικά και ρωσικά ατμόπλοια ορίζουν τιμές στο 40% των τιμών των ανταγωνιστών και ιδρύουν πρακτορεία σε μεγάλες και μικρότερες πόλεις. Η «Νορδ-Λόυδ» δρομολογεί μεγαλύτερα πλοία και μεταφέρει δωρεάν Γερμανούς που προτίθενται να εγκατασταθούν στην Τουρκία. Για να μη προκαλέσουν τους Τούρκους χαρακτηρίζουν τις αποστολές των Γερμανών «εμπορικές εκδρομές».

Ταυτόχρονα η «Ντόιτς Μπανκ» ανοίγει υποκαταστήματα και αρχίζει να προσφέρει άφθονο χρήμα για επενδύσεις, για την εγκατάσταση των Γερμανών και για τις «ανάγκες» των πασάδων. Το 1908 είχε ανοίξει διακόσια (200) υποκαταστήματα.

   Η Γερμανία συνδέεται πιο στενά με το κίνημα των Νεοτούρκων. Τους προσφέρει δύο παλαιά θωρηκτά, στα οποία έδωσαν τα ονόματα «Βαρβαρόσας Χαϊρεντίν» και «Τουργούτ» εξοπλισμένα με τηλεβόλα Κρουπ.

Μετά τις ήττες της Τουρκίας στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο η Γερμανία θα  διευρύνει την διείσδυση της στην Τουρκία και την επιρροή της στην ηγεσία της, με τον έλεγχο του τουρκικού στρατού. Πενήντα γερμανοί αξιωματικοί υπό τον Λίμαν φον Σάνδερς αναλαμβάνουν την αναδιοργάνωση, τον εξοπλισμό και τον έλεγχο του τουρκικού στρατού. Ο Σάνδερς αναλαμβάνει φρούραρχος της Κωνσταντινούπολης και διοικητής του Α΄Σώματος Στρατού! Η Τουρκία έχει καταστεί προτεκτοράτο της Γερμανίας.

Αρχίζουν οι διώξεις των Ελλήνων

Ο αρχικός στόχος των Γερμανών ήταν οι Αγγλοι και οι Γάλλοι, οι οποίοι έδειχναν πρόθεση συνεργασίας. Το 1904 έφθασε στην Ελλάδα εκπρόσωπος της «Εθνικής Τράπεζας της Γερμανίας» και έπεισε τον τότε διευθυντή της «Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος» Στέφανο Στρέιτ να ιδρύσουν την «Τράπεζα της Ανατολής». Βασικός όρος της συμφωνίας η πλειοψηφία στο συμβούλιο θα ήταν ελληνική. Η συμφωνία υλοποιήθηκε και ιδρύθηκαν υποκαταστήματα στη Θεσσαλονίκη, στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη, στην Αλεξάνδρεια και στο Κάιρο.

Η ανάπτυξη ήταν ταχύτατη και συμφωνήθηκε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου. Οι Γερμανοί, τότε, έδειξαν τις πραγματικές προθέσεις τους έναντι των Ελλήνων. Επέβαλαν αντιστροφή του αρχικού βασικού όρου: η πλειοψηφία του συμβουλίου να αποτελείται από γερμανούς μετόχους. Η ελληνική πλευρά διαφώνησε και επήλθε ρήξη. Η «Τράπεζα της Ανατολής» χωρίστηκε σε ελληνική και γερμανική! Μόνος όρος να μην ιδρύσουν οι Γερμανοί υποκαταστήματα στη Σμύρνη και τη Θεσσαλονίκη… Ελεγχαν, όμως, την Τουρκία και την Αίγυπτο!

Πριν ακόμη από το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων η ηγεσία των Νεοτούρκων είχε σχεδιάσει την εξόντωση των Ελλήνων με τη συγκατάθεση των Γερμανών. Στον «σχεδιασμό» μετείχαν και εκπρόσωποι του στρατηγού Λίμαν φον Σάνδερς (Λίμαν πασάς), οι οποίοι μετέφεραν την άποψή του: «Ουδεμία ασφάλεια έχει η Τουρκία, ούτε μπορεί να οργανωθεί ελευθέρως εις το μέλλον, λόγω της παρουσίας εχθρικών στοιχείων εμπνεομένων έξωθεν με επαναστατικάς ιδέας». Προφανώς εννοούσε τους Ελληνες.

Στο πρώτο προγκρόμ οι Γερμανοί είχαν συμμετοχή και στα λάφυρα. Ο Γ. Μικρασιανός (Πώς η Γερμανία κατέστρεψε τον Ελληνισμό της Τουρκίας, Αθήνα 1916) καταγράφει: «Εις το Πέραν, τον Γαλατά, εις την Σταμπούλ, εις τον Φραγκομαχαλά της Σμύρνης, όπου κατά το παρελθόν ανεγίγνωσκεν ο επισκέπτης επιγραφάς καταστημάτων με τα ονοματεπώνυμα Παπαδόπουλος, Ιωαννίδης, Αλεξανδρόπουλος κ.ά. ήδη αναγιγνώσκει εις ατελεύτητον γραμμήν, Κάρολος Φανκλάιν, Ερρίκος Φριτς, Γουλιέλμος Χολβενστάιν κ.ά. Οι Νεότουρκοι μας έσφαξαν και μας ελήστευσαν εις τα χωρία και τας μητροπόλεις, οι δε Γερμανοί και Αυστριακοί, την αυτήν εποχήν, μας άρπαξαν τα καταστήματα… Οι Νεότουρκοι και οι Γερμανοί μετέβαλον τον Ελληνισμόν της Μ. Ασίας και της Θράκης εις απέραντον νεκροταφείον».

Ο Λίμαν πασάς, όταν πληροφορήθηκε ότι κάποιες χιλιάδες Ελληνες διέφυγαν των σφαγών δεν απέκρυψε την αγανάκτησή του: «Ο πληθυσμός αυτός σε ενδεχόμενη εκστρατεία της Ελλάδος δύναται εντός βραχυτάτου χρόνου να οπλισθεί και να χρησιμοποιηθεί ως στράτευμα μάχης,συνεπώς επιβάλλεται η συμπλήρωση του έργου του διωγμού»!

Το «έργο συμπληρώθηκε» το 1922! Το πεδίο είναι ελεύθερο για την «ολική επάνοδο» της Γερμανίας στην Τουρκία.

Ο Γιώργος Ρωμαίος είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας, πρ. υπουργός