Φωνή για ποίηση
Eχοντας αρνηθεί {CR}την υποτροφία {CR}για σπουδές κλασικού τραγουδιού, η νεαρή ερμηνεύτρια κάνει {CR}τα πρώτα της {CR}βήματα στον χώρο {CR}της μελοποίησης, {CR}δίπλα στον Στέφανο Κορκολή
Ανέβηκε στη σκηνή της Ακαδημίας Σοπέν της Βαρσοβίας και ερμήνευσε α καπέλα ένα απόσπασμα από τον «Ερωτόκριτο». Τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα του κοινού που άκουσε, μεσούντος ενός ρεσιτάλ με έργα κλασικών συνθετών, δεν ήταν η μοναδική θετική εξέλιξη – αυτής της τολμηρής κίνησης – για τη Σοφία Μανουσάκη. Λίγες ημέρες αργότερα, η διευθύντρια της Ακαδημίας τής πρόσφερε υποτροφία για σπουδές που αφορούσαν το κλασικό τραγούδι. Η αρνητική απάντηση σε μια τέτοια πρόταση δεν έχει χώρο, αφού αποτελεί όνειρο για τους περισσότερους νέους τραγουδιστές, οι οποίοι αναζητούν τη θέση τους στο μουσικό στερέωμα. Ομως η νεαρή ερμηνεύτρια επέλεξε να πει «όχι». «Αν και ήταν άκρως τιμητικό, συνειδητοποίησα πως το λυρικό τραγούδι δεν ήταν κάτι που θα μπορούσα να υπηρετήσω. Παρ’ όλ’ αυτά, σίγουρα ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές μου μέχρι τώρα».
Πρόκειται για ένα ακόμη ωραίο στιγμιότυπο, σε μια πορεία που ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, χωρίς μάλιστα να την έχει, όπως εξηγεί, προσχεδιάσει. «Θυμάμαι όταν πήγαινα Τετάρτη Δημοτικού, στο πλαίσιο μιας σχολικής γιορτής, η δασκάλα της μουσικής μάς δίδαξε το “Κάποτε θα ‘ρθουν να σου πουν” σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και ποίηση Λευτέρη Παπαδόπουλου. Παρ’ όλο που τραγουδούσα ασταμάτητα, δεν είχα σκοπό ν’ ασχοληθώ με το τραγούδι. Οι συγκυρίες με οδήγησαν σε αυτόν τον δρόμο». Η πλειονότητα των συνομηλίκων της που επιλέγουν την τέχνη του τραγουδιού διαγωνίζονται σε τηλεοπτικά ριάλιτι. «Δεν μου γεννήθηκε ποτέ η επιθυμία να συμμετάσχω διότι, κατά την άποψή μου, είναι ψυχοφθόρο και εφήμερο. Από τη μια βρίσκεσαι στο φως της δημοσιότητας και την επόμενη μέρα δεν σε θυμάται κανείς. Βέβαια στάθηκα τυχερή διότι μου ήρθαν τόσο απλόχερα και γρήγορα». Τα πρώτα βήματα της Σοφίας Μανουσάκη είναι δίπλα στον συνθέτη Στέφανο Κορκολή. «Η προσφορά του καταξιωμένου καλλιτέχνη ξεκινάει από το γεγονός ότι εντόπισε σε μένα κάτι ξεχωριστό και με “έβαλε” στον χώρο της μελοποιημένης ποίησης. Με ανάγκασε δηλαδή να μπω σε βαθύτερα νοήματα του κάθε ποιήματος και βέβαια με γνώρισε με τον σπουδαίο Μίκη Θεοδωράκη». «Αποκάλυψη μεγατόνων» ήταν ο χαρακτηρισμός του συνθέτη όταν άκουσε τη φωνή της, ενώ η Μαρία Φαραντούρη την αποκάλεσε «το τέλειο μουσικό όργανο». Αυτά τα κολακευτικά σχόλια προκαλούν ανάμεικτα συναισθήματα στη Σοφία Μανουσάκη αφού, όπως λέει, «από τη μια νιώθω δέος και από την άλλη η ευθύνη μεγαλώνει όλο και περισσότερο».
Οσο ευοίωνα και αν είναι τα σημάδια στην εκκίνησή της, προχωράει χωρίς να κάνει μεγαλεπήβολα σχέδια. «Θέλω να υπηρετώ τη μουσική και όχι να τη “χρησιμοποιώ” για την αυτοπροβολή μου. Μου αρέσει να ερμηνεύω με μεγάλες ορχήστρες, όπως άλλωστε έχω κάνει με τα μελοποιημένα ποιήματα από Κορκολή, του Κ.Π. Καβάφη. Ονειρό μου είναι η σύμπραξή μου με μια μεγάλη ορχήστρα στο εξωτερικό, σε ένα τέτοιο παρόμοιο εγχείρημα, αλλά και να έχω την πολυτέλεια να μπορώ να κάνω τις επιλογές μου».













