O χρυσοδάκτυλος εμιγκρές

Πέρασαν κάμποσα χρόνια από τότε που ένα στρουμπουλό αγόρι, υποδυόμενο τον Μέλιο στο μυθιστόρημα «Ενα παιδί μετράει τ’ άστρα» κοίταζε ψηλά και έλεγε «θέλω να γίνω μπασκετμπολίστας»… Οταν αξιώθηκε να γίνει μπασκετμπολίστας, ανέβασε ψηλότερα τον πήχη και έβαλε σκοπό της ζωής του «να γίνω επαγγελματίας μπασκετμπολίστας». Εγινε κι απ’ αυτό. Και ύστερα έγινε ο Σλούκας! Ο Σλούκας του Μέγα Αλέξανδρου, του Μαντουλίδη, του Αρη, του Ολυμπιακού και της Φενέρμπαχτσε: ο Σαλονικιός Σλούκας που από το 2015 κατοικοεδρεύει στην Κωνσταντινούπολη και την περασμένη Κυριακή πριν από τον αγώνα πρωταθλήματος με την Μπεσίκτας, δίκην αντιρρησία (εργασιακής) συνείδησης δεν άγγιξε με το χέρι του όπως όλοι οι υπόλοιποι συμπαίκτες του, ένα πανό που ήταν αφιερωμένο στην 81η επέτειο από τον θάνατο του γεννημένου στη Θεσσαλονίκη, Κεμάλ Ατατούρκ!

Για πολλούς Τούρκους τούτο αποτέλεσε κάτι παραπάνω από έλλειψη σεβασμού στη χώρα, που τρώει, λέει ψωμί. Ενα κυλώνειον άγος! Στον αντίποδα πολλοί τον υποστήριξαν με πάθος, μια αντιπροσωπεία φιλάθλων της ομάδας πήγε στο γήπεδο και του πρόσφερε μια ανθοδέσμη και η ζωή συνεχίζεται…

Ούτως ή άλλως η ζωή (του Σλούκα) συνεχίστηκε και μετά την αποχώρησή του από τον Ολυμπιακό και μετά τη μη επιστροφή του στον Ολυμπιακό! Οι Πειραιώτες του το κρατούν μανιάτικο (και μάλιστα τον αποδοκίμασαν το 2016 ενώ βραβευόταν από τον Γιώργο Αγγελόπουλο και το 2018 ύστερα από έναν πανηγυρισμό του) επειδή την κοπάνησε το 2015, ενώ το περί παλιννόστησης σενάριο που εκτυλίχθηκε το καλοκαίρι του 2019 ήταν άνευ αντικειμένου.

Πλάκα πλάκα περισσότερο από τους παλιούς αγαπητικούς του, τον γουστάρουν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, οι οποίοι τον αποθέωσαν πριν από δυο μήνες, όταν εμφανίστηκε στο ΟΑΚΑ για τους δυο αγώνες που έπαιξε η Φενέρμπαχτσε στο Τουρνουά στη μνήμη του Παύλου Γιαννακόπουλου!

«Ο κόσμος του Παναθηναϊκού καταλαβαίνει και σέβεται» σχολίασε τότε ο Σλούκας, τον οποίο ορεγόταν σφόδρα ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, χώρια που αποτελούσε τον (εξομολογημένο) διακαή πόθο του πρώην προπονητή των Πρασίνων και πλέον της Εθνικής, Ρικ Πιτίνο.

Ο Σλούκας μεγάλωσε στον Ολυμπιακό ως βιωματικός (ελέω της κόντρας των Αιωνίων) αντίπαλος του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, αλλά προϊόντος του χρόνου, έμελλε να γίνει ο άνθρωπός του! «Σε θέλω πολύ στη Φενέρμπαχτσε, θα έρθεις εδώ και θα γίνεις ο ηγέτης της ομάδας» του είπε στα τέλη Ιουνίου του 2015 και αυτή η κουβέντα ήταν αρκετή για να πλεύσει από τον Σαρωνικό στον Βόσπορο!

Τον Ιούνιο του 2019, λίγες μέρες μετά τον θάνατο του πατέρα του, Γιάννη, κι ενώ βούιζε η πιάτσα ότι θα αποχωρούσε από την Πόλη, λόγω του μεγάλου χρέους της Φενέρμπαχτσε δεν άφησε περιθώρια αμφιβολιών: «Ηθελα να μείνω δίπλα στον καλύτερο. Ο Ομπράντοβιτς είναι μια διάνοια και τον θεωρώ μπασκετικό πατέρα μου» εξήγησε ο Κώστας, που όταν κάνει κάποιο λάθος, βλέπει τον Ζοτς να παίρνει εκείνο το ιδιάζον μελιτζανί χρώμα και να τον αποκαλεί επιτιμητικά (αλλά όχι υποτιμητικά) Mister Sloukas!

«Αυτό το είχα διαβάσει στο βιβλίο του Σαρούνας Γιασικεβίτσους, όμως άλλο να το διαβάζεις κι άλλο να το ζεις στην πράξη και να το υφίστασαι προσωπικά» έχει πει γελώντας, την ώρα που ο Ομπράντοβιτς συνεχίζει να του πιπιλίζει το μυαλό «για να γίνω πιο επιθετικός και στην άμυνα, αλλά και στα τελειώματά μου στην επίθεση».

Ο Σλούκας δεν ανήκει στην κατηγορία των παικτών οι οποίοι εξ απαλών ονύχων αλληθωρίζουν προς ΝΒΑ μεριά. «Είμαι απόλυτα συνειδητοποιημένος σε αυτό το θέμα. Νιώθω πολύ καλά στην Ευρώπη και δεν νομίζω ότι είμαι για εκεί πέρα». Δεν έχει και άδικο, άλλωστε καλόμαθε κιόλας στην καταξίωση και στην μπασκετική ευημερία που βιώνει στην Ευρώπη, ων ένας από τους κορυφαίους παίκτες στη σύγχρονη εποχή. Αυτό να λέγεται!

Στις 16 του περασμένου Μαΐου ο Σλούκας έγινε για μία ώρα Σπανούλης στη θέση του Σπανούλη! Ο αστικός μύθος αναφέρει ότι το 2015 αποχώρησε από τον Ολυμπιακό επειδή ήθελε να ξεφύγει από τη σκιά του αρχηγού του Ολυμπιακού, άλλωστε τότε όλη η κουβέντα περιστράφηκε γύρω από τον ρόλο που θα είχε.

Την παραμονή των ημιτελικών του Φάιναλ Φορ στη Βιτόρια, ο Ομπράντοβιτς τον πήρε μαζί του και κάθισαν μαζί στο πάνελ της συνέντευξης Τύπου. «Εκπλήρωσα ένα όνειρό μου. Επιτέλους αξιώθηκα να καθίσω πρώτο τραπέζι πίστα» είχε εκμυστηρευθεί τότε στα «ΝΕΑ», φορώντας γκρι κοστούμι με άσπρο πουκάμισο και μαύρη γραβάτα, αλλά εκείνη η εξόχως τιμητική παρουσία δεν είχε ανάλογη συνέχεια στο γήπεδο…

Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν παραχαράσσεται: ο τρις πρωταθλητής της Ευρωλίγκας, ο χρυσοδάκτυλος Σλούκας κουβαλάει στο δισάκι του εννέα Φάιναλ Φορ, συμπεριλαμβανομένων και των δυο (2009, 2010) στα οποία δεν αγωνίστηκε, επειδή τότε ήταν ακόμα μικρός. Μικρός και παχουλούτσικος, αυτός μάλιστα ήταν ο λόγος που όταν ο Ιβκοβιτς τον είδε να επιστρέφει το 2011 (μετά τη θητεία του για μια σεζόν στον Αρη) ήθελε να τον ξεφορτωθεί, αλλά τον κράτησαν με το ζόρι οι αδελφοί Αγγελόπουλου. Τον είχε τσεκάρει ο «Δράκος» και όταν απευθύνθηκε στον τότε προπονητή της Εθνικής Εφήβων, Νίκο Κεραμέα, έλαβε την εξής πειστική απάντηση: «Το ρωτάς; Πάρ’ τον με κλειστά μάτια. Δεν είναι μόνο ότι μπορεί να σκοράρει, αλλά θα περνάει κιόλας την μπάλα από το μάτι της βελόνας στα alley hoops με τον Τσίλντρες»! Τότε συγχρωτίσθηκε με τον Θοδωρή Παπαλουκά, «που λειτούργησε ως παιδαγωγός μου και με έμαθε να γίνομαι game changer, να αλλάζω δηλαδή τη ροή ενός αγώνα». Από τότε πέρασαν έντεκα χρόνια και ο Σλούκας εκτός από το να αλλάζει τη ροή ενός αγώνα, μπορεί να αλλάζει και το έκτακτο πρωτόκολλο ενός αγώνα, όπως συνέβη την περασμένη Κυριακή…