Ιστορίες κατασκόπων

Η ΕΥΠ ως μυστική υπηρεσία έχει βεβαρημένο παρελθόν. Μια αμαρτωλή προϊστορία, βασικά ως ΚΥΠ, αν και ως ΕΥΠ, που μετονομάστηκε κάποια στιγμή αργότερα, δεν πήγε πίσω. Τη βαραίνουν οι αμαρτίες του σύμπαντος κόσμου – από παρακολουθήσεις πολιτικών αντιπάλων της εκάστοτε κυβέρνησης μέχρι προβοκάτσιες, κι από «στησίματα» μέχρι πραγματικές καταστάσεις που προσιδιάζουν περισσότερο με σενάριο ταινίας. Τι από όλα αυτά είναι αλήθεια και τι ψέματα και φήμες, δύσκολα θα βρεις άκρη. Υπηρεσία βασικά ταγμένη από τη σύστασή της στην προστασία της χώρας από κατασκοπευτικές δραστηριότητες και τρομοκρατικές επιθέσεις, χρησιμοποιήθηκε κατά το δοκούν «τω καιρώ εκείνω» από τις κυβερνήσεις κάθε χρώματος και κόμματος, και είναι τόσο απαξιωμένη που η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον μύθο και την αλήθεια σε ό,τι την αφορά είναι τόσο δυσδιάκριτη, ώστε να καθίσταται μάταιη κάθε προσπάθεια να ξεδιαλύνεις τα μυστήριά της. Ομως τον βαθμό εμπιστοσύνης στην υπηρεσία αυτή, μπορεί κανείς εύκολα να τον συμπεράνει από το γεγονός ότι σε κάποια φάση, ουδείς των Ελλήνων εμπιστευόταν τις τηλεφωνικές συνομιλίες!

«Πάρε με στο σταθερό» ή «πάρε με στο watch up ή το viber» άκουγες παντού γύρω σου. Και δεν αναφέρομαι σε «ευαίσθητες» ιδιότητες συνομιλητών, όπως πολιτικοί, επιχειρηματίες ή δημοσιογράφοι. Ακόμη και αν επρόκειτο να συνομιλήσουν δυο νοικοκυρές, τα ίδια άκουγες. Η χώρα είχε καταστεί ένα απέραντο ωτακουστείο, αν μου επιτρέπεται ο όρος. Λες και ένα αόρατο τεράστιο αφτί είχε βαλθεί να ακούει τα πάντα όσα διαμείβονταν τηλεφωνικά μεταξύ δύο συνομιλητών…

Μια τρέλα!

Ιστορίες κατασκόπων ΙΙ

Είχα συνομιλήσει επ’ αυτού δυο-τρεις φορές – μέσω viber!!! – με τον απερχόμενο επικεφαλής της ΕΥΠ Γιάννη Ρουμπάτη, συμπατριώτη και φίλο μου από 35ετίας και πλέον. Με είχε διαβεβαιώσει ότι η παρακολούθηση τηλεφώνων από την ΕΥΠ ήταν μια σύνθετη διαδικασία, η οποία ουσιαστικά καθιστούσε αδύνατη την παρακολούθηση κάποιου ιδιώτη – έπρεπε να μεσολαβήσει εισαγγελική εντολή, από εισαγγελέα εγκατεστημένο στην ΕΥΠ, και διαβίβαση του σχετικού αιτήματος-εντολής στον φορέα τηλεπικοινωνιών, ώστε εκείνος με τη σειρά του, ο φορέας δηλαδή (κάποια εκ των τριών-τεσσάρων εταιρειών κινητής τηλεφωνίας) να κάνει τη ζεύξη της τηλεφωνικής γραμμής με τον περίφημο «κοριό» της ΕΥΠ. Γνωρίζω επίσης ότι αυτά ακριβώς είχε αναφέρει ο Ρουμπάτης και στον τότε αρχηγό της αντιπολίτευσης και νυν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Διαβεβαιώνοντάς τον επίσης ότι του εγγυάται προσωπικά ότι ουδέποτε έχουν παρακολουθήσει το τηλέφωνό του, και πως η υπηρεσία δεν είχε την παραμικρή σχέση με τις βρωμιές που διοχέτευε κάθε τόσο το Μέγαρο Μαξίμου, σε βάρος του ιδίου και της οικογένειάς του, στα παρακρατικά μέσα τα οποία ήταν συνδεδεμένα με τα υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου.

Δεν ξέρω αν ο πρόεδρος Κυριάκος πείστηκε από τον Ρουμπάτη. Χθες όμως που περιήλθε στα χέρια μου το ΦΕΚ με το οποίο επέρχονται ορισμένες βασικές αλλαγές στη λειτουργία της κυβέρνησης, μου δημιουργήθηκαν σοβαρές αμφιβολίες. Διότι μία από αυτές τις αλλαγές που επέρχονται είναι ότι επανέρχεται στον έλεγχο του Πρωθυπουργού έπειτα από πολλά πολλά χρόνια η ΕΥΠ. Για την ακρίβεια θα τελεί υπό την εποπτεία του πρωθυπουργικού γραφείου. Που σημαίνει ότι κάποιος από τους στενούς συνεργάτες του (Ο κ. Γεραπετρίτης; Ο κ. Δημητριάδης; Ο κ. Σκέρτσος;) θα την εποπτεύει…

Ελπίζω να βγει σε καλό όλο αυτό.

Ωρα για έργα

Στο μεταξύ είχαμε χθες τις παραδόσεις – παραλαβές στα υπουργεία με τους νέους υπουργούς να δηλώνουν ότι θα πέσουν με τα μούτρα στη δουλειά, ότι δεν θα φύγουν διακοπές, ότι θα κάνουν πράγματα – μπορεί και θαύματα. Ωραία είναι όλα αυτά, αρκεί να μην ξεφύγει η κατάσταση. Διότι όπως λέγαμε και χθες, τεσσεράμισι χρόνια χορτάσαμε λόγια, λόγια, λόγια. Νομίζω ότι οι πολίτες που έφαγαν πολύ παραμύθι από την πιο μνημονιακή κυβέρνηση που γνώρισαν, αυτή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το τελευταίο που θα ήθελαν να ακούσουν τώρα από τους καινούργιους είναι υποσχέσεις. Θέλω να πιστεύω ότι σήμερα κιόλας στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο, ο Μητσοτάκης αυτό μεταξύ πολλών και διαφόρων άλλων είναι που θα πρέπει να επισημάνει στους υπουργούς του. Κόφτε το με τις υποσχέσεις και το μπλα… μπλα… Και δείξτε ότι μπορείτε…

«Κοίτα ποιος μιλάει»

Στο μεταξύ ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε τα καλαμπούρια. Σε μεγάλα κέφια παραδόξως, ο γραμματέας του κόμματος Σκουρλέτης, ο άνθρωπος που απ’ όπου πέρασε άφησε στάχτη και μπούρμπερη κατά το κοινώς λεγόμενο (Εργασίας; Εσωτερικών; τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω…) και βαρύνεται με τρεις βαριές ήττες στη σειρά (αυτοδιοικητικές, ευρωεκλογές, εθνικές εκλογές), προέβη χθες σε βαρυσήμαντες δηλώσεις. Το σοβαρό αυτό πολιτικό μέγεθος το ενόχλησαν οι πολλοί εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί και υφυπουργοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη, και προσέξτε παρακαλώ, τι δήλωσε το άτομο, σχετικά:

«Το πρόβλημα δεν είναι να έχουν κάποια εμπειρία από την αγορά, που καλό είναι να υπάρχει. Το θέμα είναι να μην είναι, να το πω απλά, “νεροκουβαλητές” συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων, ούτε να είναι αυτό, το οποίο γράφεται σήμερα εύστοχα από κάποιες εφημερίδες, μία κυβέρνηση συγκεκριμένης τάσης του ΣΕΒ. Αυτό νομίζω ότι τα λέει όλα. Βλέπω ότι είτε για λόγους πολύ συγκεκριμένους είτε για λόγους ιδεοληπτικούς είτε από λάθος προσέγγιση των πραγμάτων, ανοίγει ο δρόμος για μια κυβέρνηση όπου θα υπάρχουν άνθρωποι που θα διαμεσολαβούν συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα». […] «Το να επιλέγεις να βάλεις στην κυβέρνηση κάποιον, ο οποίος μεθαύριο θα πάει να διαπραγματευτεί με την επιχείρηση που προ λίγων ημερών ήταν σύμβουλος, για το πώς θα γίνει η τάδε σύμβαση ανάμεσα στην επιχείρηση και το ελληνικό Δημόσιο, τότε το πράγμα καταλαβαίνετε ότι αρχίζει και γεννά ερωτηματικά το λιγότερο»!!!

Γέλια ακούω από παντού, αλλά δεν θα συμμετάσχω. Προτιμώ να τιτλοφορήσω όλο το προηγούμενο ανέκδοτο (διότι περί ανεκδότου πρόκειται…) με τον τίτλο της ταινίας «Κοίτα ποιος μιλάει»!..

«Κοίτα ποιος μιλάει» II

Δεν το προσωποποιώ φυσικά στον περί ου ο λόγος Σκουρλέτη, το πράγμα. Μιλάω γενικά για τον βίο και την πολιτεία της κυβέρνησης Τσίπρα έτσι όπως τη ζήσαμε, και διερωτώμαι: δεν είναι ανέκδοτο ο ΣΥΡΙΖΑ, ο μεγαλύτερος τροχονόμος των συμφερόντων που πέρασε από τη διακυβέρνηση της χώρας, ο καλύτερος και πιο αποτελεσματικός «διεκπεραιωτής» επιχειρηματικών «αιτημάτων», ο δημιουργός της «πίσω πόρτας του Μαξίμου» όπου δεν υπήρχε επιχειρηματίας να μην την έχει διαβεί για να κάνει καμιά «δουλίτσα», να μιλάει για ερωτηματικά και για συμφέροντα;

Οι άνθρωποι νομίζουν ότι απευθύνονται σε λαό λοβοτομημένων, δεν εξηγείται αλλιώς. Η κυβέρνηση του Πετσίτη, του Καλογρίτσα, του Λαυρεντιάδη, των καναλαρχών, που είχε πρωθυπουργό έναν τύπο που υποδυόταν το αριστερό παιδί του λαού άλλα έκανε διακοπές στα κότερα της διαπλοκής και χρησιμοποιούσε ως θερινή κατοικία τη βίλα ενός εφοπλιστή, πάει πολύ, νομίζω, να αφήνει υπονοούμενα ότι τάχα δημιουργούνται ερωτηματικά επειδή ο Μητσοτάκης χρησιμοποίησε στην κυβέρνησή του τεχνοκράτες…