Αλήθεια χωρίς φτιασίδια

Από την πρώτη στιγμή που μαζί με τον Παναγιώτη Σούλη και τη Φαίη Τζήμα έστησαν τον θεατροχώρο Cartel, τον ενδιέφερε να παρουσιάζει έργα ρεπερτορίου που να καλύπτουν τις ανάγκες έκφρασης, αναζήτησης και συνομιλίας με το κοινό. Επομένως η επιλογή του Βασίλη Μπισμπίκη να παρουσιάσει και να πρωταγωνιστήσει τη φετινή σεζόν στην παράσταση την παράσταση «Ανθρωποι και ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ, που διαθέτει μεγάλη δύναμη, μοιάζει δικαιολογημένη. «Πρόκειται για ένα έργο – πρόκληση, με μια ανθρωπιά που δύσκολα συναντάς κι ένα χιούμορ σαρκαστικό, κάποιες στιγμές κυνικό, αλλά πάντα εύστοχο. Οπως πολλοί το έχουν χαρακτηρίσει, είναι μια γροθιά στο στομάχι. Μακάρι να γίνει και μια γροθιά στις εφησυχασμένες συνειδήσεις» επισημαίνει ο σκηνοθέτης και ηθοποιός μιλώντας στα «Πρόσωπα».

Ο ίδιος στήνοντας το έργο τοποθέτησε όλη τη δράση σε μια μάντρα ανακύκλωσης στην περιοχή του Βοτανικού, δίπλα από τα hotspots των μεταναστών και προσφύγων, αναδεικνύοντας ήρωες που δουλεύουν σκληρά, συγκρούονται, παλεύουν, απογοητεύονται, αλλά ταυτόχρονα ονειρεύονται κι ελπίζουν. «Σε τέτοιους χώρους εργασίας οι συνθήκες είναι σκληρότερες. Το σκληρό πρόσωπο μιας κοινωνίας που πάσχει μοιάζει να μην το έχουμε δει κατάματα ακόμη. Είναι οι συνθήκες του σήμερα με μικρές διαφοροποιήσεις» σχολιάζει ο Μπισμπίκης.

Οι χαρακτήρες του έργου αναγκαστικά σκληροί για να επιβιώσουν, ζουν σ’ έναν βρώμικο, αηδιαστικό κόσμο κι έρχονται διαρκώς αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. «Θα μου επιτρέψετε να πω “βρώμικες” τις αιτίες που δημιουργούν αυτές τις άθλιες συνθήκες ζωής των ανθρώπων. Οι άνθρωποι του Στάινμπεκ είναι αληθινοί γιατί δεν κρύβονται πίσω από καθωσπρεπισμούς, ούτε παριστάνουν κάτι άλλο από αυτό που είναι. Η αλήθεια δεν χρειάζεται φτιασίδια. Ασχημη ή όμορφη είναι η αλήθεια και το μόνο που κυνηγάει είναι η ίδια η ζωή, θυμίζοντάς μας με ένα μελαγχολικό χαμόγελο ότι η ζωή δεν παύει ποτέ να είναι όμορφη, μόνο που συχνότερα στρέφει τα μεγάλα της μάτια στους λίγους» επισημαίνει ο δημιουργός.

Σκηνή τη σκηνή, έρχεται διαρκώς στο προσκήνιο η αγωνιώδης και συγκινητική προσπάθεια των ανθρώπων του μόχθου για επιβίωση μέσα στις πιο δύσκολες οικονομικές συνθήκες, τον ρατσισμό, το απατηλό όνειρο, αλλά και την αλληλεγγύη. «Δυστυχώς μερικά πράγματα στη ζωή των ανθρώπων όχι μόνο δεν βελτιώνονται, με το πέρασμα των χρόνων, πολλές φορές χειροτερεύουν. Οι αντιστοιχίες λοιπόν είναι πολλές με το σήμερα. Τολμώ να πω, είναι το σήμερα. Εμείς απλά με την “ανάγνωσή” μας τις κάνουμε πιο ορατές αυτές τις δυσμενείς συνθήκες όπου υποχρεώνονται να ζουν κάποιοι άνθρωποι. Δυστυχώς είναι επίκαιρο και διαχρονικό» υπογραμμίζει ο σκηνοθέτης και ηθοποιός.

Παρά τα σκούρα χρώματα με τα οποία ο Μπισμπίκης ζωγραφίζει το πλάνο της παράστασης, αφήνει τελικά και λίγο φως να παρεισφρήσει στο έργο του. Οπως έκανε και ο Στάινμπεκ όταν έγραφε πως «ο άνθρωπος έχει γίνει η μεγαλύτερή μας απειλή και η μοναδική μας ελπίδα». «Είναι μια μεγάλη αλήθεια αυτή. Το βλέπουμε καθημερινά. Από τη μια, ο άνθρωπος με τις πράξεις του γίνεται ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου και της ίδιας της ζωής του και απογοητεύεσαι. Σε ανθρώπινες πράξεις οφείλονται πολλές καταστροφές. Ομως από την άλλη, ο άνθρωπος είναι αυτός από τον οποίο μπορείς να αντλήσεις δύναμη και ελπίδα, γιατί έχει τη δύναμη και την ικανότητα για την εξέλιξή του. Αν χρησιμοποιήσει σωστά τη γνώση και το μυαλό του μπορεί να ο κόσμος καλύτερος» καταλήγει ο ίδιος.

Info

Η παράσταση «Ανθρωποι και ποντίκια» επιστρέφει με νέο κύκλο κάθε Πέμπτη έως Κυριακή από τις 8/5 έως 16/6 στον Τεχνοχώρο Cartel (Μικέλη 4 και Αγίας Αννης, Βοτανικός, τηλ. 6939898258, είσοδος 5-12 ευρώ)