Ειρήνη Γρατσία

Το Σαββατοκύριακο και ως λέξη μόνο ευφραίνει την καρδιά! Είναι το μαγικό διήμερο που από τα μαθητικά χρόνια πάντα ανυπομονούσαμε να έρθει και αυτό το συναίσθημα της χαράς θα μας ακολουθεί για πάντα. Η έναρξη βέβαια του πολύτιμου αυτού διημέρου ξεκινά το βράδυ της Παρασκευής, τότε καταστρώνονται όλα τα μεγαλεπήβολα σχέδια για όλα όσα θα θέλαμε να προλάβουμε να κάνουμε στις 48 ώρες που ακολουθούν.

Παρ’ όλα τα σχέδια, τα Σαββατοκύριακά μου μοιάζουν πολύ μεταξύ τους! Και οι δύο μέρες θα ξεκινήσουν πολύ πρωί, γιατί ο Τσούι, ο σκύλος μας, πολύ απαιτητικά θα ζητήσει την πρωινή του βόλτα. Η βόλτα αυτή έχει μετατραπεί σε μια περιήγηση στον τόπο κατοικίας μου, στη Νέα Φιλαδέλφεια, μια γνωριμία στην αρχιτεκτονική της και στους ανθρώπους της. Περπατώντας, κάνοντας μια αληθινή βόλτα, γιατί ο χρόνος το Σαββατοκύριακο κυλά πιο αργά, παρατηρώ και φωτογραφίζω τα κτίριά της και βέβαια συνομιλώ με τους ανθρώπους που τα κατοικούν και θα συναντήσω.

Η ενασχόληση με τα παλαιά κτίρια στο πλαίσιο της εργασίας μου στη Monumenta έχει γίνει δεύτερη φύση. Ομορφαίνει όμως τόσο πολύ τη ζωή αυτή η γνωριμία και η γειτονιά μου έχει πολλά όμορφα κτίρια μοντέρνα, εκλεκτικιστικά, με υπέροχες σιδερένιες αυλόπορτες και βέβαια περιποιημένους κήπους. Είναι ένα παιχνίδι η αναζήτηση λεπτομερειών στα κτίρια που πάντα οδηγεί σε μια ευχάριστη έκπληξη. Μοιάζει τώρα που το σκέφτομαι με κυνήγι θησαυρού. Οταν μάθω και την ιστορία του κτιρίου τότε ο ενθουσιασμός είναι πολύ πολύ μεγάλος. Ολες οι πληροφορίες θα καταγραφούν με την επιστροφή στο σπίτι στο τετράδιο για τα κτίρια της περιοχής και όλο και κάποια φωτογραφία θα αναρτηθεί στο Instagram.

Οι επόμενες ώρες θα γεμίσουν με τις περίφημες δουλειές του Σαββατοκύριακου, ψώνια, παιδικές δραστηριότητες για να καταλήξουμε εκεί γύρω στο απόγευμα στο «Αελλώ», τον αγαπημένο μου κινηματογράφο, όπου βέβαια θα δούμε μία από τις καινούργιες ταινίες, με πολύ πολύ ποπ κορν. Ευτυχώς είναι τόσο πολλές οι ωραίες παιδικές! Το βράδυ του Σαββάτου εννοείται ότι θα δούμε άλλη μια ταινία και θα διαβάσω το βιβλίο «Συνειρμοί, μαρτυρίες, μυθιστορίες» που υπομονετικά με περιμένει κάθε βράδυ στην ίδια θέση και που με ταξιδεύει στην Αθήνα και όχι μόνο, μέσα από τον θαυμάσιο λόγο του Γιώργου Δερτιλή.

Η Κυριακή είναι η μέρα της βόλτας! Βόλτα στη φύση, βόλτα στην πόλη, βόλτα στα μουσεία! Η Αθήνα είναι για μένα ιδανική πόλη για βόλτες. Το ιστορικό της κέντρο ενδείκνυται και όσες φορές και να το περπατήσω είναι σαν να είναι η πρώτη φορά. Περπατάς και νιώθεις ότι περπατάς στον χρόνο και ταξιδεύεις σε όλες τις ιστορικές περιόδους. Δεν είναι λίγες οι φορές που όλο και κάποια κυριακάτικη περιήγηση σε κτίρια θα οργανώνει η Monumenta και πάντα συμμετέχω σε αυτές τις εξορμήσεις. Αποτελεί πια κομμάτι της δράσης της να μας παρακινήσει να περπατάμε τις πόλεις μας για να γνωρίσουμε την αρχιτεκτονική τους κληρονομιά.

Αγαπημένη βόλτα της Κυριακής είναι και ο Κάλαμος, στον οποίο βρίσκεται το Αμφιάρειο, το αρχαίο ιερό που μαγεύει όποιον το επισκέπτεται και γι’ αυτό το επισκεπτόμαστε πολύ συχνά. Η επιστροφή στο σπίτι κατά το απόγευμα είναι επιστροφή στην πραγματικότητα της εβδομάδας που ξεκινά. Ο υπολογιστής με περιμένει με ανυπομονησία για να οργανωθούμε για όλα αυτά που αποτελούν τις μέρες που θα ακολουθήσουν. Και αυτή είναι μια ωραία ώρα της Κυριακής γιατί πάντα νιώθω ότι κάτι καινούργιο ξεκινά, κάτι καινούριο με περιμένει. Αργά πια το βράδυ και έχοντας διαβάσει πολλά άρθρα των εφημερίδων θα σκεφθώ ότι δεν πρόλαβα να κάνω τόσα πράγματα και το κυριότερο να δω τις αγαπημένες μου φίλες, που άπειρες καθημερινές δουλειές μας εμποδίζουν να ανταμώνουμε. Αλλά με απόλυτη σιγουριά θα υποσχεθώ στον εαυτό μου αυτό θα γίνει το επόμενο Σαββατοκύριακο.