Δεν είναι παράξενο ότι ο υφυπουργός Βασιλειάδης γίνεται ένας ακόμη από εκείνους που θέλουν να προσθέσουν στο βιογραφικό τους, πέρα από τη θητεία στα σπορ, και έναν προσωπικό αθλητικό νόμο. Μεταξύ μας; Με όσα συμβαίνουν γύρω μας την τελευταία τετραετία (ειδικά στο ποδόσφαιρο) δεν προκαλεί καν εντύπωση πως αυτό το νομοσχέδιο μοιάζει κομμένο και ραμμένο στα «μέτρα» καλών φίλων μιας κυβέρνησης που ετοιμάζεται να ολοκληρώσει τον κύκλο της.
Είναι άλλο πράγμα, όμως, να διαβάζεις χθες για παράδειγμα στο ρεπορτάζ της ΑΕΚ την «αγωνία» της πρωταθλήτριας για την ψήφιση του νόμου που αυτομάτως της λύνει δύο σοβαρές υποθέσεις σε σημείο που να σου δίνεται η εντύπωση ότι το νομοσχέδιο θα μπορούσε να είχε γραφτεί στη… Νέα Φιλαδέλφεια. Και άλλο στον βωμό μιας τέτοιας εξέλιξης να δημιουργείται ένα δεδικασμένο που απειλεί συνολικά το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Που ανοίγει την πόρτα στις στοιχηματικές εταιρείες, που τους δίνει το δικαίωμα να μπουν σε ΠΑΕ, να τις αγοράσουν και να σχηματίσουν μια κατάσταση από εκείνες που θα γελούν μαζί μας όπου ακούγεται ο ήχος της μπάλας.
Διότι αυτό θα συμβεί μετά την ψήφιση του νόμου Βασιλειάδη. Θα μπορούν να γίνουν μέτοχοι ή και ιδιοκτήτες ομάδων εκείνοι που την ίδια στιγμή είναι μέτοχοι εταιρειών στοιχηματισμού και κερδίζουν εκατομμύρια ευρώ από τα αποτελέσματα των αγώνων! Μια ξεκάθαρη «σύγκρουση συμφερόντων» που ξαφνικά… γίνεται ένα. Ενα χτύπημα «ντιρέκτ» κατά της αξιοπιστίας του προϊόντος του ποδοσφαίρου.
Τρικ
Μια εξέλιξη που επί της ουσίας μόνο κακό μπορεί να κάνει. Που θα δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερη καχυποψία. Που θα υποτιμήσει ακόμη περισσότερο μια «μετοχή» που είναι ήδη «χτυπημένη». Τα ήξερε όλα αυτά ο υφυπουργός. Τα είχε συζητήσει με τον συνεταιρισμό της Σούπερ Λιγκ. Ηταν απολύτως ενημερωμένος. Αρα δεν υπάρχουν δικαιολογίες για το νομοθέτημά του. Για το τρικ να διαχωρίσει τους μετόχους των στοιχηματικών εταιρειών σε «βασικούς» και μη και να δίνει το δικαίωμα στους δεύτερους να μπορούν να συμμετάσχουν στα ΔΣ των ΠΑΕ.
«Για τους σκοπούς του παρόντος, βασικός μέτοχος ή εταίρος θεωρείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι κύριος ή συγκύριος μετοχών ή εταιρικών μεριδίων που αντιστοιχούν σε ποσοστό μεγαλύτερο από το δεκαπέντε τοις εκατό (15%) του συνολικού μετοχικού ή εταιρικού κεφαλαίου ή κατέχει δικαιώματα ψήφου σε ποσοστό μεγαλύτερο από το δεκαπέντε τοις εκατό (15%) του συνόλου των δικαιωμάτων ψήφου στη γενική συνέλευση της εταιρείας», λέει ο νόμος.
Τι σημαίνει, όμως, βασικός μέτοχος σε μια εταιρεία των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ όπως π.χ. ο ΟΠΑΠ για να το κάνουμε πρακτικό. Εχει ο Δημήτρης Μελισσανίδης σε αυτήν το 10%-12%. Κάντε τον λογαριασμό και πείτε και σε εμάς αν είναι… μικρομέτοχος. Υπενθυμίζουμε ότι όταν ιδιωτικοποιήθηκε η ΟΠΑΠ ΑΕ, το 33% της εταιρείας που είχε παραμείνει στο Δημόσιο και επέτρεπε τον έλεγχο της εταιρείας πουλήθηκε στην κοινοπραξία Emma Delta, στην οποία συμμετείχε μια ομάδα τσέχων επιχειρηματιών σε συνεργασία με τον Μελισσανίδη και άλλους έλληνες επενδυτές.
Αν αύριο, λοιπόν, μια «κοινοπραξία» μπει σε μια άλλη στοιχηματική και οι μέτοχοί της δεν έχουν πάνω από 15% ο καθένας; Τότε θα μπορούσε κάλλιστα εξ αυτών να αγοράσει μια άλλη ΠΑΕ. Για τέτοιο σκάνδαλο μιλάμε. Αλλά μάλλον μιλάμε μόνο εμείς. Κανείς άλλος δεν φαίνεται να έχει τέτοιες απορίες.
Για την ιστορία, υπάρχει και ένα δεύτερο ευεργέτημα του νέου αθλητικού νόμου για την ΑΕΚ. Εκείνο που τις επιτρέπει τα λεφτά της UEFA, από το Τσάμπιονς Λιγκ να τα… περάσει στο γήπεδο. Σε ένα γήπεδο που θα είναι ιδιοκτησία της ΠΑΕ. Χωρίς ούτε τα χρήματα, αλλά ούτε και η Γη να είναι δική της! Αλλά αυτά είναι… λεπτομέρειες.
