ΤΑ ΝΕΑ

Φαίνεται να επιβεβαιώνονται τα πιο απαισιόδοξα σενάρια. Η ύφεση, εκτιμά το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, μπορεί να φτάσει ή και να ξεπεράσει το 15% ως αποτέλεσμα του lockdown που επιβλήθηκε για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού. Μια τέτοια απώλεια στο εθνικό εισόδημα είναι υπερτριπλάσια σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις που τοποθετούσαν τον ρυθμό επιβράδυνσης στο 4%.

Χθες εμφανίστηκε ακόμη ένα δημοσίευμα στον διεθνή Τύπο για το ελληνικό success story στη μάχη κατά της πανδημίας. Πώς όμως επιτεύχθηκε αυτό το «σπάνιο», όπως αναφέρεται, success story; Γνωρίζουμε όλοι πλέον την απάντηση. Επιτεύχθηκε ασφαλώς χάρις στην ταχύτητα με την οποία κινήθηκε η πολιτεία. Κυρίως όμως επιτεύχθηκε χάρις στην ανταπόκριση των πολιτών. Στην αλληλεγγύη και το αίσθημα ευθύνης που επέδειξαν.

Η ανθρωπότητα αντι-μετώπισε την πανδημία του κορωνοϊού με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την προστασία των πιο ευάλωτων ομάδων της. Κι αυτό ήταν ένα μεγάλο κέρδος όχι μόνο στο επίπεδο της προστασίας της ζωής αλλά και σε εκείνο των αξιών. Ηταν μια ηθική επιλογή και μια νίκη της αλληλεγγύης και του ουμανισμού.

Η ανανέωση της θητείας του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος είναι ένα μήνυμα σταθερότητας και συνέχειας με πολλούς και κρίσιμους αποδέκτες. Είναι και ένα μήνυμα αναγκαίο σε μια περίοδο που η οικονομία χρειάζεται ακριβώς αυτό για να βγει από τη δύσκολη ατραπό στην οποία έχει εισέλθει: σταθερότητα, συνέχεια αλλά και καλή συνεργασία ανάμεσα στην εκτελεστική εξουσία και την κεντρική τράπεζα της χώρας.

Η Αθήνα ασκεί γοητεία στους επισκέπτες της, αλλά δεν είναι εύκολη πόλη για τους κατοίκους της. Ιστορικοί και οικονομικοί λόγοι αλλά και κοντόφθαλμες αντιλήψεις στέρησαν πολύτιμο δημόσιο χώρο που άλλες ευρωπαϊκές πόλεις προσέφεραν απλόχερα στους δικούς τους κατοίκους. Η βελτίωση της ποιότητας ζωής ήταν επομένως και παραμένει ένα ζητούμενο για την πρωτεύουσα. Και αυτός ακριβώς, η ποιότητα ζωής, πρέπει να είναι από εδώ και πέρα ο μοναδικός στόχος.

Δεν υπάρχει κανένας που να αμφισβητεί πως αυτή θα είναι μια χρονιά ύφεσης για την οικονομία. Δεν συμφωνούν όμως όλοι για την έκταση της ύφεσης. Θα μειωθεί

Την ερχόμενη Δευτέρα θα ακουστεί για πρώτη φορά το κουδούνι στα σχολεία έπειτα από σχεδόν δύο μήνες για την τελευταία τάξη του Λυκείου, ενώ μία εβδομάδα μετά ο μαθητικός πληθυσμός θα αυξηθεί με την επαναλειτουργία των υπόλοιπων τάξεων του Λυκείου και του Γυμνασίου. Το ρίσκο, όπως έχει και πει από την πρώτη στιγμή ο καθηγητής Τσιόδρας, είναι δεδομένο. Είναι όμως ένα ρίσκο που άξιζε να πάρουν η πολιτεία και η κοινωνία.

Η μελέτη του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Ελλάδας (ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ) για την αγορά εργασίας έρχεται δυστυχώς να επιβεβαιώσει τους φόβους που εκφράστηκαν από την αρχή της υγειονομικής κρίσης. Οπως εκτιμάται, είναι ορατός ο κίνδυνος να χαθούν 250.000 θέσεις εργασίας σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις απ' όλους τους κλάδους, ενώ πιθανό είναι και το ενδεχόμενο να μην ανοίξει ξανά η μία στις επτά επιχειρήσεις.

Οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Για την ευρωζώνη η ύφεση προβλέπεται να φτάσει στο 7,7% το 2020, ενώ στη χώρα μας θα εκτοξευθεί στο 9,7% το ίδιο έτος πριν αρχίσει να επιστρέφει η οικονομία στις ράγες το 2021 με έναν ρυθμό ανάπτυξης της τάξης του 7,9%. Το πλήγμα ωστόσο που θα έχει δεχθεί η οικονομία στο μεταξύ θα είναι ισχυρό. Και πλήγμα στην οικονομία σημαίνει πλήγμα στην αγορά εργασίας όπου όπως φαίνεται θα χαθούν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Μπορεί να αξιολογήσει κανείς με δύο τρόπους την είδηση πως σύντομα στη χώρα μας οι συντάξεις θα απονέμονται ψηφιακά. Μπορεί να δει αυτή την εξέλιξη ως ένα βήμα προόδου αλλά και μια πράξη σεβασμού απέναντι στους απόμαχους της ζωής που ως σήμερα ταλαιπωρούνται από μια απίστευτη γραφειοκρατία για να πάρουν αυτό που δικαιούνται.

Προτού πληγεί η οικονομία από την ακινησία που επέβαλαν τα περιοριστικά μέτρα είχε πολλές φορές πληγεί από την ακινησία στην οποία υποχρέωναν το κέντρο της πρωτεύουσας ακόμη και λίγες δεκάδες διαδηλωτών. Ηταν μάλιστα μια από τις βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις της σημερινής κυβέρνησης πως αυτό το καθεστώς ασφυξίας στο οποίο υποχρεωνόταν η οικονομική ζωή της πρωτεύουσας θα άλλαζε αμέσως με την ανάληψη των καθηκόντων της.

Με τη σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα φαίνεται να κλείνει και ο κύκλος της συναίνεσης. Η αντιπολίτευση αρχίζει να σηκώνει τους τόνους της αντιπαράθεσης και η κυβέρνηση φαίνεται πως θα σηκώνει κάθε φορά το γάντι.

Η υγειονομική κρίση με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα μας ανέδειξε την τεράστια σημασία του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Οι υπηρεσίες της υγείας στη χώρα μας επλήγησαν και αυτές από την οικονομική κρίση, ενώ μετατράπηκαν πολλές φορές στο παρελθόν σε πεδίο διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και άλλων ανομιών. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας ήταν, και σε κάποιον βαθμό παραμένει, ο μεγάλος ασθενής του ελληνικού κράτους.

Δεν είναι μόνο αρνητικές οι επιπτώσεις της πανδημίας του κορωνοϊού. Η περιπέτεια αυτή αφήνει και ένα θετικό αποτύπωμα, αφού στάθηκε η αφορμή για να επισπευθεί η είσοδος της Δημόσιας Διοίκησης στην ψηφιακή εποχή. Ισως δεν θα έπρεπε η κατάργηση του fax, αυτού του απαρχαιωμένου συστήματος επικοινωνίας, να έρθει με τον ιό. Ακόμη κι έτσι όμως, αποδείχθηκε πως η χώρα αυτή μπορεί να πετύχει πολλά μέσα σε λίγο χρόνο.

Δημοκρατία και κοινοβουλευτική διαδικασία σημαίνει ασφαλώς ζωηρός διάλογος - είτε διαλέγονται οι απλοί βουλευτές είτε οι αρχηγοί των κομμάτων.

Η κυβέρνηση φαίνεται να πέρασε με επιτυχία την πρώτη αυτή δοκιμασία της πανδημίας - είναι κάτι που της πιστώνεται σε συντριπτικά ποσοστά από τους πολίτες.

Είναι πολλές οι αλλαγές που έφερε η πανδημία στη ζωή μας. Και δεν είναι μόνο πολλά αυτά που άλλαξαν με την επιβολή των περιοριστικών μέτρων. Είναι και πολλά αυτά που θα αλλάξουν με την άρση της καραντίνας, όπως αυτό του κυλιόμενου ωραρίου στο Δημόσιο. Το μέτρο κρίνεται απαραίτητο προκειμένου να περιοριστεί ο πρωινός συνωστισμός των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς και μαζί με αυτόν και οι πιθανότητες μετάδοσης του κορωνοϊού.

Η τουριστική βιομηχανία είναι ένας σημαντικός πυλώνας της οικονομίας της χώρας μας. Τουρισμός δεν σημαίνει μόνο ταξίδια, αλλαγή παραστάσεων και ξεκούραση. Σημαίνει και θέσεις εργασίας, εισόδημα για τα νοικοκυριά και έσοδα για το κράτος μέσω της άμεσης και έμμεσης φορολογίας.

Η στρατιωτική υπεροπλία της Τουρκίας έναντι της χώρας μας είναι δεδομένη. Η Αγκυρα διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στο ΝΑΤΟ, ενώ είναι μονίμως προσανατολισμένη στον στρατιωτικό της εξοπλισμό.

Στις Συνόδους Κορυφής της ΕΕ οφείλει κανείς να κρατάει πάντα μικρό καλάθι. Ακόμη μικρότερο θα πρέπει να κρατήσει ενδεχομένως για μια Σύνοδο που γίνεται χωρίς οι συμμετέχοντες να έχουν προσωπική επαφή, αλλά από την απόσταση που επιβάλλει η υγειονομική κρίση.

Δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί ένας καταναλωτής πως θα ερχόταν μια μέρα που θα πήγαινε στο σουπερμάρκετ και θα τον πλήρωναν για τα αγαθά που θα ψώνιζε. Κι όμως. Είναι ακριβώς αυτό που συνέβη προχθές στην αμερικανική αγορά πετρελαίου. Οι παραγωγοί έφτασαν στο σημείο να πληρώνουν τους αγοραστές για να διαθέσουν το πετρέλαιό τους κρίνοντας προφανώς οικονομικά πιο ασύμφορη τη διακοπή της παραγωγής και την αναζήτηση χώρων για την αποθήκευση του παραγόμενου προϊόντος.

Είναι πολλά τα διδάγματα που μπορεί να αντλήσει κανείς από τη μάχη με την πανδημία του κορωνοϊού. Ειδικά η Ευρώπη όμως θα πρέπει να σταθεί σε ένα. Κι αυτό είναι πως η ταχύτητα στην αντίδραση παίζει τεράστιο ρόλο. Ο χρόνος, με λίγα λόγια, μετράει. Χώρες που αντέδρασαν εγκαίρως, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Γερμανία, κατάφεραν να περιορίσουν την εξάπλωση του ιού. Αλλες που καθυστέρησαν, όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία, κατέβαλαν πολύ υψηλό τίμημα.

Αν ο κορωνοϊός δεν προκάλεσε και στη χώρα μας τις εκατόμβες θυμάτων που προκάλεσε σε άλλες χώρες, είναι επειδή η ελληνική κοινωνία επέδειξε ωριμότητα και σύνεση. Παρά το όποιο μεσογειακό ταμπεραμέντο ή αυτό που νοείται ως ελληνική ιδιοσυγκρασία, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών πειθάρχησε στις υποδείξεις των επιστημόνων και τις αποφάσεις της πολιτείας συμβάλλοντας αποφασιστικά στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Μπορεί βάσιμα να ελπίζει κανείς πλέον πως η περιπέτεια αυτή θα έχει αίσιο τέλος.

Η απόφαση του αμερικανού προέδρου να διακόψει τη χρηματοδότηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας υπενθυμίζει για ακόμη μία φορά πόσο επικίνδυνος είναι ο λαϊκισμός στην πολιτική. Τα κίνητρα πίσω από αυτήν την απόφαση είναι προφανή. Για να απαλλαγεί από τις δικές του ευθύνες ως προς τη διαχείριση της πανδημίας, ο πρόεδρος Τραμπ επιρρίπτει τις ευθύνες στον διεθνή αυτόν οργανισμό. Ποιος φταίει για την τραγωδία που βιώνουν σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες; Οι άλλοι.

Οι προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τις επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης στην ελληνική οικονομία είναι δραματικές.

Θα ήταν ολέθριο η ανευθυνότητα των λίγων να ακυρώσει την προσπάθεια των πολλών. Είναι όμως σε κάθε περίπτωση θλιβερό αυτοί οι λίγοι που συμπεριφέρονται ανεύθυνα να είναι εκπρόσωποι της κοσμικής και της θρησκευτικής εξουσίας. Να μην αντιλαμβάνονται πως σε αυτές τις δύσκολες στιγμές οφείλουν να αποτελούν το παράδειγμα προς μίμηση και όχι το παράδειγμα προς αποφυγή.

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας έκανε προχθές το βράδυ αυτό που έχουν κάνει όλοι όσοι νοσηλεύτηκαν και βγήκαν νικητές από τη μάχη με τον κορωνοϊό. Οπως τόσοι άλλοι άνθρωποι στον κόσμο, έτσι και εκείνος ευχαρίστησε τους γιατρούς επειδή του έσωσαν τη ζωή. Επραξε, με λίγα λόγια, το ανθρώπινο καθήκον του απέναντι σε εκείνους που τον κράτησαν ζωντανό. Αλλά το πολιτικό του καθήκον; Ηταν συνεπής απέναντι στην υποχρέωσή του να πράξει ό,τι είναι δυνατόν για να προστατεύσει τις ζωές των συμπατριωτών του;

Ο καπνός που βγήκε από το Eurogroup ήταν αυτή τη φορά λευκός. Αλλά δεν πρέπει να μας ξεγελά. Για να ξεπεράσουν οι εταίροι τις διαφωνίες τους και να καταλήξουν σε συμφωνία, χρειάστηκε μια σκληρή διαπραγμάτευση - το είδος της διαπραγμάτευσης δηλαδή στο οποίο είναι τόσο συνηθισμένη η ΕΕ. Χρειάστηκε όμως και ο φόβος πως οι αγορές δεν θα «συγχωρούσαν» στην ευρωπαϊκή οικονομία ένα νέο ναυάγιο.

Το Πάσχα είναι η πιο μεγάλη γιορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι όμως και μια θρησκευτική εορτή που συνοδεύεται από πλήθος παραδόσεων και εθίμων που τηρούνται από το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας ευλαβικά - κι αυτό ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός. Οσο όμως και εάν είναι δύσκολο για τους πιστούς να καταπιέσουν το θρησκευτικό συναίσθημα και για όλους τους υπόλοιπους να απαρνηθούν αγαπημένα έθιμα, η αντίδραση μπορεί να είναι μία και μόνο: αυτοσυγκράτηση.

Εχει ειπωθεί πολλές φορές, αλλά οφείλει να το επαναλαμβάνει κάθε τόσο κανείς. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται στην Ευρώπη είναι πολλές φορές προϊόν σκληρών διαπραγματεύσεων ανάμεσα στους εταίρους. Και μάλλον δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Από πολλές απόψεις, η ΕΕ είναι ένα πείραμα κόντρα στην Ιστορία. Ενα πείραμα όχι συγκερασμού, αλλά υπέρβασης του εθνικισμού, έτσι όπως νοήθηκε τον 19ο αιώνα για να θεμελιωθούν πάνω του τα σύγχρονα έθνη - κράτη.

Οπου και να τοποθετήσει κανείς τον πήχη, στο τέλος της αρχής ή στην αρχή του τέλους, το γεγονός είναι ένα: ο μήνας αυτός θα είναι δύσκολος. Τον μήνα αυτόν θα δοκιμαστούν ακόμη περισσότερο τόσο οι ψυχολογικές όσο και οι οικονομικές αντοχές της κοινωνίας.

Ο εντελώς ακατάλληλος τρόπος με τον οποίο χειρίζεται η τουρκική ηγεσία την πανδημία μαρτυρά πως σύντομα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μία ακόμη κρίση - υγειονομική αυτή τη φορά - πρωτοφανούς μεγέθους. Μια τέτοια εξέλιξη δεν αφήνει χώρο παρά σε μία και μόνο υπόθεση.