ΤΑ ΝΕΑ

Αυτές τις ημέρες κλείνουμε έναν χρόνο από εκείνο το πρώτο διάγγελμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τη στιγμή που κάποιος (άγνωστος, τότε) λοιμωξιολόγος στήθηκε μπροστά στις κάμερες και ανακοίνωσε πως πρέπει να μείνουμε σπίτι για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και αυτούς που αγαπάμε. Για κάτι παραπάνω από έναν μήνα, η ελληνική κοινωνία εξέπληξε και τον πιο μεγάλο επικριτή της. Οχι μόνο τα μέτρα έτυχαν καθολικής αποδοχής, αλλά το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με την προσπάθεια όλων, κατάφερε να σταθεί στα πόδια του. Το διάλειμμα του καλοκαιριού άλλαξε τα πράγματα: βρισκόμαστε σε συνεχόμενο λοκντάουν από τον περασμένο Νοέμβριο, με μικρές ανάσες για το λιανεμπόριο και τα σχολεία. Η εστίαση συνεχίζει να λειτουργεί με παραδόσεις στο σπίτι.

Αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία! Η έκκληση του Πρωθυπουργού προς τους νέους «που είναι προορισμένοι να δημιουργούν και όχι να καταστρέφουν» συνοδεύτηκε από την υπενθύμιση πως βρίσκεται στη θέση αυτή για να εγγυηθεί «την ενότητα, την ασφάλεια και την ευημερία όλων των Ελλήνων» και από τη δέσμευση πως δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να μας διχάσει.

Οι γυναίκες αποτελούν σήμερα περίπου το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού. Γεννούν, κατά μέσο όρο, 2 παιδιά η καθεμία και τα στατιστικά δείχνουν πως ζουν πέντε χρόνια περισσότερα από τους άνδρες. Κι όμως, είναι η δική τους αξία που χρειάζεται υπενθύμιση: η Ημέρα της Γυναίκας κρύβει στα συμφραζόμενα πάνω από έναν αιώνα διαρκούς πάλης για την ισότητα.

Η ισχυρή αντιπολίτευση είναι απαραίτητη σε μια δημοκρατία. Για να ελέγχει και να προβληματίζει, για να υποδεικνύει και να συγκρατεί. Και, φυσικά, για να διεκδικεί. Η εναλλαγή στην εξουσία είναι το κλειδί για την ομαλή και υγιή λειτουργία του πολιτεύματος.

Οσοι παρακολουθούν ευρωπαϊκό και εν γένει ξένο Τύπο ξέρουν πόση επίδραση έχει μια είδηση στην αγορά. Ιδίως όταν για την Ελλάδα αφορά τον τουρισμό και τον τρόπο που θα γίνει η προσέλκυση, η άρση της περιπέτειας και η ανάταξη εν μέσω πανδημίας.

Εχουν περάσει σχεδόν είκοσι χρόνια από εκείνον τον Ιούνιο, όταν ο εκρηκτικός μηχανισμός που εξερράγη στα χέρια του Σάββα Ξηρού οδήγησε στην εξάρθρωση της 17Ν. Μέσα σε σχεδόν είκοσι χρόνια, η ελληνική κοινωνία αναμετρήθηκε ξανά πολλές φορές με τη βία. Δυστυχώς, δεν γίναμε σοφότεροι. Τις τελευταίες μέρες η αντιμετώπιση της απεργίας πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα από «αλληλέγγυους» αποδεικνύει πως η συζήτηση περί τρομοκρατίας δεν έκλεισε ποτέ στη χώρα.

Ισως και κακώς διαφεύγει σε κάποιους αλλά το καθεστώς στα ελληνικά πανεπιστήμια έχει αλλάξει. Με άνετη πλειοψηφία η Εθνική Αντιπροσωπεία μετέβαλε στο ευμενέστερο τη λειτουργία τους συγχρονιζόμενη και με τις διαθέσεις του κόσμου αλλά και τις ανάγκες της ακαδημαϊκής κοινότητας. Τα πανεπιστήμια δεν είναι ξέφραγα αμπέλια. Είναι χώροι διακίνησης ιδεών, έρευνας, κατάρτισης, μόρφωσης και προετοιμασίας του πολίτη για την ανάπτυξη μας σειράς δεξιοτήτων και για μια πλήρη επιστημονική γνώση που θα του χρειαστεί στη ζωή και την αγορά εργασίας. Τα πανεπιστήμια δεν είναι άβατα, ούτε χώροι ανομίας. Ούτε καν προθάλαμοι διαφθοράς και εργαστήρια συμφερόντων.

Στην αρχή της πανδημίας, η κυβέρνηση και οι πολίτες έκαναν μια έντιμη συμφωνία: η πρώτη θα έκανε τα πάντα για να σωθούν όσο περισσότερες ζωές γίνεται και οι δεύτεροι θα εφάρμοζαν όλα τα απαιτούμενα μέτρα προστασίας, ώστε να τη διευκολύνουν. Από τότε έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος. Η κούραση είναι και λογική και δικαιολογημένη, όμως δυστυχώς ο κορωνοϊός δεν ενδιαφέρεται για την ψυχολογία των θυμάτων του. Μια μικρή αμέλεια, φαινομενικά ακίνδυνη, μπορεί τελικά να επιβαρύνει ακόμα περισσότερο το ΕΣΥ. Οι μεγάλες αμέλειες, τα υπεράριθμα πάρτι και τα γαμήλια τραπέζια, είναι σχεδόν εγκληματικού χαρακτήρα.

Κάθε κακό είναι και μια ευκαιρία για επανόρθωση. Τα κράτη συγκροτούν την άμυνά τους έπειτα από μεγάλες καταστροφές. Αυτό βέβαια δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να σημαίνει πως θα περιμένουμε παθητικά το επόμενο κακό για να διορθωθούμε συλλογικά. Η επέλαση της Μήδειας πριν από λίγο καιρό είναι ένα παράδειγμα. Για να διαπιστώσουμε σε ποιο σημείο βρισκόμαστε αλλά και για να σχεδιάσουμε άμεσα την αποτρεπτική πολιτική μας. Ενα τρανταχτό σήμα κινδύνου ήταν αυτό για την ετοιμότητα και τη συνοχή του συστήματος ηλεκτροδότησης. Το γεγονός πως δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά έμειναν χωρίς ρεύμα για μακρύ διάστημα μόνο προβληματισμό μπορεί να πυροδοτήσει.

Η υπόθεση Λιγνάδη βρίσκεται στα χέρια των δικαστικών λειτουργών. Το ίδιο κι οι καταγγελίες που υποβλήθηκαν στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών στο πλαίσιο του κινήματος #MeToo. Η Δικαιοσύνη, η μόνη αρμόδια στο δημοκρατικό πολίτευμα να αποφαίνεται για την ενοχή ή την αθωότητα κάποιου, έχει τώρα τον λόγο. Οπως άπαντες, πολίτες και πολιτικοί, ζητούσαν από την πρώτη στιγμή. Εδώ και μία εβδομάδα, ωστόσο, το κλίμα στη δημόσια σφαίρα είναι κάτι περισσότερο από τοξικό. Είναι διχαστικό.  

Ο εκσυγχρονισμός του οικογενειακού δικαίου και οι τομές που δρομολογούνται, όπως η από κοινού γονική μέριμνα του παιδιού - ή και συνεπιμέλεια -, είναι σε θετική γενικά κατεύθυνση. Παράλληλα η βούληση που καταγράφεται για ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης επίσης θα άρει εμπόδια δεκαετιών.

Τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες είναι πρωτόγνωρα για την ελληνική κοινωνία. Το εγχώριο κίνημα #MeToo, το θάρρος όσων μίλησαν για την κακοποίηση που υπέστησαν, έφεραν τον Δημήτρη Λιγνάδη στον έβδομο όροφο της ΓΑΔΑ, όπου παραμένει μέχρι να απολογηθεί.

Το χιόνι από τη «Μήδεια» έχει πια λιώσει στα πεζοδρόμια των βορείων προαστίων. Παραμένουν όμως γεμάτα κορμούς πεσμένων δένδρων για να θυμίζουν στους κατοίκους τις δύσκολες - αν όχι εφιαλτικές - ημέρες που πέρασαν την προηγούμενη εβδομάδα εξαιτίας μιας χιονόπτωσης. Αλλά και την ασυνεννοησία μεταξύ των αρμοδίων ή το παιχνίδι απόδοσης ευθυνών ανάμεσα σε όλες τις βαθμίδες της διοίκησης.   

Οι πρωτοφανείς χιονοπτώσεις αυτής της εβδομάδας, που είχαν ως αποτέλεσμα να μείνουν για ώρες, ή και μέρες, χωρίς ρεύμα εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά κυρίως στην Αττική, ανέδειξαν για άλλη μια φορά τα χρόνια προβλήματα της χώρας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το γεγονός ότι έχει υπογειοποιηθεί μόλις το 10% των καλωδίων της ΔΕΗ, έναντι μέσου όρου 50% στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Οπως και το ότι δεν γίνονται εγκαίρως από εκείνους που πρέπει (τις κρατικές Αρχές, τους δήμους, αλλά και τους ίδιους τους πολίτες) τα αναγκαία έργα για την πρόληψη των καταστροφών. Ο καθαρισμός των οικοπέδων από τα ξερά χόρτα εξαιτίας των οποίων προκαλούνται πυρκαγιές το καλοκαίρι. Ή το κλάδεμα των δέντρων που κινδυνεύουν να πέσουν πάνω στα καλώδια προκαλώντας διακοπές.

Το πέρασμα της Μήδειας - του πρωτόγνωρου κύματος κακοκαιρίας όπως ονομάστηκε - αποτύπωσε τα διδάγματά του και μας θέτει συλλογικά σε συναγερμό. Δεν είναι μόνον τα ποιοτικά στοιχεία του ίδιου του φαινομένου. Είναι και οι βαθμοί αντιμετώπισής του. Ο καταμερισμός ευθυνών. Το ιδιότυπο παιχνίδι αντιμετάθεσης ευθυνών που είδαμε και τώρα η κυβέρνηση υπόσχεται ότι θα εξαλείψει. Δεν είναι εξάλλου λογικό η συζήτηση για την Πολιτική Προστασία και τον συντονισμό των βαθμών εξουσίας να θυμίζει μια συζήτηση από τη μακρινή δεκαετία του 1960 και μια μεταπολεμική Ελλάδα. Μια ομολογουμένως μεγαλύτερη συνεκτικότητα είναι σήμερα το ζητούμενο και αυτό προφανώς προϋποθέτει μια νέα νομοθετική πρωτοβουλία - που εξάλλου ο Πρωθυπουργός προανήγγειλε. Προσοχή: όχι για να αθροίσουμε έναν ακόμη νόμο ή να πάει η μπάλα της εξέδρας από τις πολιτικές ευθύνες σε εκείνες των υπηρεσιακών. Αλλά για να αποκτήσουμε μια πιο ευέλικτη και αποτελεσματική κρατική υπόσταση που θα μας θωρακίζει από τα φυσικά φαινόμενα και θα αποκαθιστά άμεσα τη ροή της ζωής των πολιτών. Η κυβέρνηση λέει ότι θέλει να παρέμβει. Ωστόσο, απαιτείται ταχύτητα, συναίνεση και σχέδιο. Το καλοκαίρι είναι προ των πυλών. Η κλιματική μεταβολή είναι ασύμμετρη μα αντιμετωπίσιμη με σύμμαχο την Επιστήμη και την Πολιτική Προστασία. Και όλοι προσδοκούμε σε μια κανονικότητα που δεν θα διαταράσσεται από κακοκαιρίες σε μια Ελλάδα του 2021.

Ο Σούπερ Μάριο δεν κέρδισε τον χαρακτηρισμό τυχαία. Του αποδόθηκε γιατί έδειξε ότι ήταν διατεθειμένος να σώσει το ευρώ. Από το νέο του πόστο, από το γραφείο του στο Παλάτσο Κίτζι, ο Ντράγκι έχει σοβαρές πιθανότητες να αποδειχθεί η ευκαιρία που ολόκληρος ο ευρωπαϊκός Νότος ψάχνει από την κρίση χρέους κι έπειτα προκειμένου να επαναδιαπραγματευθεί […]

Πριν από λίγες μέρες, σε μια ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κινήθηκε εκτός διπλωματικών ορίων, με ευθεία επίθεση προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Πολλοί ήταν εκείνοι που παραξενεύτηκαν όταν ο έλληνας Πρωθυπουργός δεν σήκωσε το γάντι, επιλέγοντας να μην απαντήσει στο ίδιο ύφος. Εκ του αποτελέσματος, φαίνεται πως είχε δίκιο που δεν αντέδρασε. Οι απειλές προς στην Ελλάδα μόνο παρεμπιπτόντως έχουν αποδέκτη την ίδια. Ειδικά στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, που η εκλογή του Τζο Μπάιντεν άλλαξε τις διεθνείς συμμαχίες της Αγκυρας.

Οι εκκρεμείς συντάξεις - του ιδιωτικού τομέα - ήταν για χρόνια μια δυσάρεστη σελίδα των κυβερνήσεων και της πολιτείας. Ως γνωστόν, πολύ καιρό μετά την αίτηση συνταξιοδότησης ενός πολίτη, ο ίδιος έμενε εκκρεμής και μετέωρος χωρίς πόρους, αναμένοντας την καταβολή και κάνοντας χίλιες δυο θυσίες. Αυτό ως πραγματικότητα δεν τιμούσε μια πολιτισμένη και ευνομούμενη κοινωνία. Πολύ περισσότερο, αφού οι συντάξεις είναι δουλεμένα χρήματα από τον ίδιο τον εργαζόμενο και όχι κάποιου είδους χαριστικό βοήθημα. Υπό αυτή την έννοια, η λύση που δρομολογείται είναι σε θετική κατεύθυνση. Σε ό,τι αφορά τους νέους συνταξιούχους, που υπολογίζονται στους 300.000, προβλέπεται να λαμβάνουν μέχρι την προσωρινή τους σύνταξη το ποσό των 384 ευρώ.

Η ελληνική πρόταση για το κοινό ευρωπαϊκό πιστοποιητικό εμβολιασμών έχει ήδη βρει υποστηρικτές μεταξύ των κρατών - μελών της ΕΕ. Η ίδια η πρόεδρος της Κομισιόν - όπως φάνηκε κι απ' όσα είπε στη συνέντευξή της στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» - όχι απλά χαιρετίζει την πρωτοβουλία του έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά τη θεωρεί ως τη σωστή κατεύθυνση για να προχωρήσει η Ευρώπη. Σύμφωνα μάλιστα με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η αμοιβαία αναγνώριση του πιστοποιητικού είναι και απαίτηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Ηταν επαρκώς διδακτική η Βουλή κατά τη συζήτηση των αλλαγών στα ΑΕΙ. Και για το ύφος, αλλά και για τις στρατηγικές των πολιτικών αρχηγών και των βουλευτών τους.

«Δέχεστε το ρίσκο να κολλήσουν κάποιοι άνθρωποι σε μια συγκέντρωση στο όνομα της δημοκρατίας;» ήταν η ερώτηση. «Ναι, βεβαίως, δέχομαι το ρίσκο» ήταν η απάντηση. Η τελευταία επίκληση του δημοσιογράφου δίνει τον τόνο: ο μόνος τρόπος να μην εννοεί αυτό που είπε ο Αλέξης Τσίπρας είναι να μην κατάλαβε σε τι απαντούσε.

Η αντιπολίτευση είδε στην είδηση ενός τρίτου λοκντάουν - πριν καν εκείνο ανακοινωθεί επίσημα - μια ακόμη παλινωδία της κυβέρνησης. Είναι μια εύκολη αντιπολιτευτική γραμμή αυτή.

Καθώς το ελληνικό κίνημα του #MeΤoo εξελίσσεται και φέρνει στο φως αποκαλύψεις κακοποίησης, σεξουαλικής παρενόχλησης και εργασιακού μπούλινγκ, μια νέα πραγματικότητα διαμορφώνεται που για καιρό ήταν συσκοτισμένη. Είναι, θα σημειώναμε, μια χρυσή ευκαιρία για συνολική κάθαρση και απόδοση δικαίου σε μικρόκοσμους που για χρόνια φαίνεται πως κυριαρχούσε μια κακοποιητική όψη, βάναυση και τραυματική για ανθρώπους.

Aξίες, συμμαχίες, τάξη, αξιοπιστία, ηθικό κύρος: οι λέξεις που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος Μπάιντεν στην πρώτη ομιλία του για την εξωτερική πολιτική δεν πρέπει να ακούστηκαν καθόλου καλά στις διάφορες δικτατορίες του πλανήτη, ανοιχτές ή συγκαλυμμένες. Οπως δεν ακούστηκε καλά και η προειδοποίησή του ότι η Αμερική θα είναι πλέον παρούσα στην παγκόσμια σκηνή. Το δόγμα «Πρώτα η Αμερική», στο οποίο ορκιζόταν ο Ντόναλντ Τραμπ, δίνει τη θέση του στη δέσμευση ότι «η Αμερική επέστρεψε».

Εδώ και μερικές μέρες βρισκόμαστε όλοι εν μέσω ενός καταιγισμού διαρροών για τα επιπρόσθετα μέτρα που πρέπει να ληφθούν προκειμένου να αποφευχθεί το τρίτο κύμα, το οποίο οι επιστήμονες προειδοποιούν πως βρίσκεται προ των πυλών.

Από την αρχή της κρίσης με την Covid-19, ένας εκ των βασικών παραγόντων άρσης του μείζονος προβλήματος ήταν το εμβόλιο. Σε αυτό το επίπεδο, η επιστήμη και η έρευνα έδειξαν το καλύτερό τους πρόσωπο. Ενοποιώντας τα ευρήματα και τις τεχνικές, επιταχύνθηκε η κατασκευή εμβολίων. Επιτεύχθηκε γρήγορα, παράλληλα με την τρέχουσα έρευνα για τον ιό και τις διαδικασίες θεραπειών και φαρμάκου. Κι όμως σήμερα, έναν χρόνο μετά το ξέσπασμα της πανδημικής κρίσης, κι ενώ τα εμβόλια είναι εδώ, οι διαδικασίες καθυστερούν δραματικά.

Τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα επιβεβαίωσαν μια βασική αρχή της Μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Η μάχη παίζεται και κερδίζεται στο πολιτικό Κέντρο. Δεν θέλει ιδιαίτερη ανάλυση δε για να διαπιστώσει κάποιος πως το άνετο προβάδισμα του Κυριάκου Μητσοτάκη και του κόμματός οφείλεται σε αυτό ή κυρίως σε αυτό.

Εχουν δημιουργηθεί ορισμένες παρεξηγήσεις σε σχέση με τις διερευνητικές συνομιλίες της Ελλάδας με την Τουρκία που ξεκίνησαν και πάλι αυτή την εβδομάδα. Η μία είναι πως ισοδυναμούν με διαπραγματεύσεις. Η άλλη, πως «σβήνουν» την προκλητική συμπεριφορά που είχε δείξει ως τώρα η Τουρκία. Οπως ξεκαθαρίζει όμως ο υπουργός Εξωτερικών στη συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα στα «ΝΕΑ», οι επαφές δεν είναι διαπραγματεύσεις. Δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Οπως δεν έχει ημερομηνία λήξης και ο έλεγχος της συμπεριφοράς της Τουρκίας από τη διεθνή κοινότητα.

Το παράδειγμα της Πορτογαλίας είναι εκκωφαντικό, τραγικό, μα και διδακτικό. Μια χώρα κυλάει εύκολα στην κόκκινη ζώνη επικινδυνότητας από την πανδημία και καταλήγει λόγω αυξητικού άλματος στα κρούσματα και τους θανάτους να αιτείται βοήθεια από άλλες χώρες.

Σε δύο ημέρες έχουμε την τυπική έναρξη των διερευνητικών με την Τουρκία στην Κωνσταντινούπολη. Ο νέος γύρος - ο προηγούμενος διεκόπη με ευθύνη της γείτονος χώρας το 2016 - θα διεξαχθεί σε ένα διαφορετικό γεωπολιτικό περιβάλλον και σε ένα νέο φόντο ισορροπιών.

Παιδεία: Πάμε να δούμε στοιχεία από το σημερινό ρεπορτάζ της εφημερίδας. Ενας λοιπόν στους τρεις υποψηφίους - τελειόφοιτοι των Γενικών Λυκείων - θα έμενε έξω από τα ανώτατα ιδρύματα της χώρας, εάν εφαρμοζόταν πέρυσι η βάση εισαγωγής για τα ΑΕΙ που δρομολογεί το υπουργείο Παιδείας. Βεβαίως σε εξέλιξη έχουμε την πανδημία. Μια μεγάλη δοκιμασία. Ομως, με βάση τα δεδομένα που θα δείτε, εξάγεται με βεβαιότητα το εξής συμπέρασμα: η αναβάθμιση των ΑΕΙ είναι επιτακτική.

Από χθες ο Τζο Μπάιντεν είναι και επίσημα ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ. Εισέρχεται στον Λευκό Οίκο με το επιτελείο του σε μια ιστορική στιγμή και για τη χώρα του και για τον κόσμο. Ας ξεκινήσουμε από τις ΗΠΑ.

Καθημερινά, μια ακόμη γυναίκα σπάει τη σιωπή. Ετσι, μια καινούργια αποκάλυψη για σεξουαλική παρενόχληση ή σεξουαλική κακοποίηση βλέπει το φως της δημοσιότητας και προστίθεται στην καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου - είχε απόλυτο δίκιο όταν έλεγε ότι δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό.  

Αύριο ορκίζεται ο Τζο Μπάιντεν ως ο 46ος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Η ιστορική ημέρα έχει μια σειρά συνδηλώσεων και ιστορικών φορτίσεων. Οχι μόνο για την αλλαγή στο πηδάλιο της υπερδύναμης, καθοριστικής για όλο τον κόσμο.