ΤΑ ΝΕΑ

Ολες μας οι ελπίδες για την υπέρβαση αυτής της πρωτοφανούς υγειονομικής κρίσης, το ξέρουμε πια καλά, στηρίζονται στο εμβόλιο. Ή, καλύτερα, στα εμβόλια. Ευτυχώς τα νέα είναι καλά: η αποτελεσματικότητα τριών εμβολίων κινείται μέχρι στιγμής πάνω από το 90%, ενώ τις επόμενες εβδομάδες αναμένονται ανακοινώσεις και για άλλα. Αν δεν υπάρξουν ανατροπές, με το νέο έτος θα αρχίσουν και οι εμβολιασμοί. Βλέπουμε επιτέλους την έξοδο του τούνελ.

Ζούμε δύσκολους καιρούς, σε μια χώρα που πριν προλάβει καλά καλά να νιώσει ότι βγήκε από την κρίση των Μνημονίων, βυθίστηκε ξαφνικά, μαζί με όλο τον υπόλοιπο πλανήτη, στη βαθιά κρίση της πανδημίας, απέναντι σε έναν άγνωστο εχθρό. Εναν ιό που δεν απειλεί μονάχα την ανθρώπινη ζωή αλλά διακόπτει την οικονομική δραστηριότητα, βαθαίνει τις ανισότητες, δηλητηριάζει τις κοινωνίες και δοκιμάζει τις ψυχικές αντοχές των ανθρώπων.

Το τούνελ δεν είναι τελείως σκοτεινό, ένα αχνό φως έχει αρχίσει να φαίνεται. Σε εθνικό επίπεδο, με μια πρώτη εικόνα αναχαίτισης του κορωνοϊού στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και με τη διαπίστωση - όπως έγραψαν χθες «ΤΑ ΝΕΑ» - ότι παρά τις εκατόμβες των νεκρών η Ελλάδα εξακολουθεί να τα πηγαίνει καλύτερα από τις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

H Αμερική και η Ρωσία σημειώνουν καθημερινά νέα ρεκόρ. Η Αγγλία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία στενάζουν. Η Γερμανία επιβάλλει αυστηρότερα μέτρα. Η Σουηδία αντελήφθη κι αυτή τη σοβαρότητα της κατάστασης. Και, βέβαια, η Ελλάδα θρηνεί κάθε μέρα δεκάδες νεκρούς. Μόνο οι ανακοινώσεις για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων προσφέρουν την ελπίδα ότι το επόμενο καλοκαίρι θα αρχίσουμε να επιστρέφουμε σε κάποια κανονικότητα.

Οι νεκροί στην Ελλάδα από την πανδημία ξεπέρασαν τους 1.100. Ο αριθμός των διασωληνωμένων αυξάνεται διαρκώς και το σύστημα υγείας κινδυνεύει με κατάρρευση. Το δεύτερο κύμα έχει φτάσει στην κορύφωσή του και εξαρτάται από τη συμπεριφορά όλων μας το αν θα συνεχίσει να θερίζει τις επόμενες εβδομάδες ή αν θα ανακοπεί.

To μέρος των απομνημονευμάτων του Μπαράκ Ομπάμα που δημοσιεύουν σήμερα κατ' αποκλειστικότητα «ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», και αφορά τις σκέψεις και τις παρεμβάσεις του για τη σωτηρία της Ελλάδας, είναι συναρπαστικό.

Αν η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο ήταν μαθηματική εξίσωση, τότε η Τουρκία θα ήταν ο άγνωστος παρονομαστής. Η ηγεσία της είναι απρόβλεπτη, ανεξέλεγκτη και αρέσκεται να ξεπερνάει τα όρια που έχουν τεθεί με στόχο το μίνιμουμ της συνεννόησης. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ρισκάρει στις σχέσεις του με τον δυτικό κόσμο, όμως η τακτική της αυξημένης έντασης που ξεκίνησε στα τέλη του 2019 στον Εβρο και συνεχίζεται με τις διαρκείς παράνομες Navtex έπιασε στον ύπνο τόσο την Ελλάδα όσο και την Ευρώπη.

Οι μέρες της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και οι μέρες όπου το κόμμα της Κουμουνδούρου επέστρεψε στα έδρανα της αξιωματικής Αντιπολίτευσης κόμισαν έναν ευφυή νεολογισμό στην πολιτική σκηνή: τον πολακισμό.

Τα κυβερνητικά στελέχη και η επιστημονική κοινότητα το επαναλαμβάνουν σχεδόν μονότονα: Για να αποδώσουν τα μέτρα κατά της διασποράς του κορωνοϊού και να αποσυμπιεστεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας, θα πρέπει όλοι μας να τα τηρήσουμε ευλαβικά. Ισως οι εκκλήσεις τους δεν ακούγονται πια με την ίδια προσοχή.

Οι πρώτες μέρες του δεύτερου λοκντάουν έδειξαν μια τάση: η ετοιμότητά μας δεν είναι η ίδια με εκείνη που επιδείξαμε την άνοιξη. Η αυξημένη κίνηση στους δρόμους, τα κρυφά πάρτι και οι διαδηλώσεις των αρνητών της μάσκας ρισκάρουν ακόμα τη ζωή των υπολοίπων, που εφαρμόζουν κατά γράμμα τα μέτρα ασφαλείας.

Η πολιτική αλλαγή στις ΗΠΑ και η επικράτηση των Δημοκρατικών και του Τζο Μπάιντεν χαιρετίζεται ήδη από πολλούς ηγέτες και πολιτικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο. Είναι λογικό, το εκλογικό αποτέλεσμα και η εξέλιξη της εκλογικής μάχης να συγκέντρωνε και να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον όλου του πλανήτη λόγω και του ότι οι ΗΠΑ αποτελούν κορυφαίο πολιτικό, οικονομικό και γεωπολιτικό πόλο. Βεβαίως, παρατηρείται το φαινόμενο και στη χώρα μας - πέραν των θεσμικών συγχαρητηρίων του Πρωθυπουργού και της Εθνικής Αντιπροσωπείας που είναι αυτονόητα και σωστά - να σημειώνονται πανηγυρισμοί από δημοσιολόγους ή και πολιτικούς επειδή πιθανώς θεωρούν πως ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θα μεταβάλει απότομα και στο ευμενές τη θέση της πατρίδας μας στον ρευστό γεωπολιτικό χάρτη.

Η κριτική είναι θεμιτή, χρήσιμη και αναγκαία. Οχι προς τους επιστήμονες: αυτοί διαβάζουν, παρακολουθούν, συζητούν, κρίνουν, ψηφίζουν, προτείνουν - αλλά δεν αποφασίζουν. Τις αποφάσεις, αφού ακούσει τους επιστήμονες, τις λαμβάνει η κυβέρνηση και εν τέλει ο Πρωθυπουργός. Εκείνοι λοιπόν μπορεί και πρέπει να δέχονται κριτική για τις όποιες καθυστερήσεις, τα λάθη ή τις αστοχίες τους στη διαχείριση αυτής της κρίσης

Τις ώρες που γράφονταν ετούτες οι γραμμές το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών ήταν ακόμη αμφίρροπο. Αυτό από μόνο του ως γεγονός αρκεί για να δούμε ορισμένες αλήθειες που πιθανώς συχνά διαφεύγουν από την ευρωπαϊκή ανάγνωση των διεργασιών στις ΗΠΑ. Η Αμερική είναι πια μια βαθιά διχασμένη χώρα. Μια χώρα πολωμένη και διαιρεμένη πάνω σε μια σειρά ζητημάτων. Ο Τραμπ, ευφυώς για τα δικά του δεδομένα, ενθάρρυνε αυτές τις πολώσεις. Το φαινόμενο του «τραμπισμού» βαθύ και ριζωμένο πια στις ΗΠΑ διαβάστηκε με επιπολαιότητα στην εδώ μεριά του Ατλαντικού.

Οι πληροφορίες θέλουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ανακοινώνει σήμερα νέα καθολική καραντίνα. Πρόκειται για μια απόφαση που προφανώς δεν ελήφθη ελαφρά τη καρδία από το Μέγαρο Μαξίμου, ήταν εμφανές πως όλες οι πιθανές εναλλακτικές εξετάστηκαν διεξοδικά. Στο τέλος, όμως, το συμπέρασμα δεν άλλαξε: η ζωή των πολιτών δεν μπαίνει στη ζυγαριά.

Τα μέτρα που συμφωνήθηκαν ανάμεσα στον Πρωθυπουργό και τους πρυτάνεις υπό το σοκ της επίθεσης στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου είναι αναγκαία και έπρεπε να έχουν ληφθεί νωρίτερα. Τα πανεπιστήμια πρέπει με κάποιον τρόπο να φυλάσσονται. Η είσοδος στις κτιριακές τους εγκαταστάσεις δεν μπορεί να είναι ελεύθερη. Και η φοιτητική ιδιότητα δεν συμβιβάζεται ούτε με βανδαλισμούς ούτε με πράξεις βίας εναντίον πανεπιστημιακών δασκάλων.

Η σημερινή ημέρα είναι από όλες τις απόψεις ιστορική. Δεν κορυφώνεται απλώς η εκλογική διαδικασία στις ΗΠΑ για την ανάδειξη του νέου προέδρου.

«Δεν επιτρέπεται καμιά ανοχή». Ετσι κατέληγε την περασμένη Παρασκευή το κύριο άρθρο αυτής της εφημερίδας σχετικά με τη φασιστική επίθεση κατά του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου. Η αποκρουστική φωτογραφία που δημοσιοποίησαν στη συνέχεια οι δράστες καθιστά την πάνδημη αντίδραση στην πράξη τους ακόμη πιο επιτακτική. Στο εξής, όποιος σιωπά είναι συνυπεύθυνος. Οποιος ανέχεται είναι συνένοχος.

Είμαστε όλοι Γάλλοι. Είμαστε όλοι Γάλλοι όχι γιατί απλά στηρίζουμε μια σύμμαχο χώρα. Ούτε διότι έτυχε να γειτονεύουμε με μια χώρα που ο ηγέτης της καλλιεργεί τη μισαλλοδοξία και προσπαθεί να ηγηθεί ενός θρησκευτικού πολέμου.   

«Επιτέλους τέλος!» έγραψε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη στις 11 Οκτωβρίου του 2019 στο Twitter, αναφερόμενος σε επιχείρηση της Αστυνομίας δίπλα στο κτίριο του Οικονομικού Πανεπιστημίου, κατά τη διάρκεια της οποίας βρέθηκαν ναρκωτικά, πιστόλια και άλλα αντικείμενα. «Η νομιμότητα επιστρέφει, τα πανεπιστήμια θα καθαρίσουν», είπε μερικές εβδομάδες αργότερα στη Βουλή, απαντώντας στις επικρίσεις για τον τρόπο που έδρασε η ΕΛ.ΑΣ. σε έφοδό της μέσα στην παλιά ΑΣΟΕΕ.

«Εμείς οι Ελληνες να πάρουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας»: η φράση ανήκει στη Γιάννα Αγγελοπούλου, την πρόεδρο της Επιτροπής 2021, που έχει μπει στο στόχαστρο το τελευταίο διάστημα. Οποια γνώμη κι αν έχει κανείς για το πρότζεκτ του εορτασμού για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση ή ακόμα και για τα περίεργα παιχνίδια που παίζει καμιά φορά στο μυαλό η νοσταλγία, οφείλει να παραδεχτεί πως η Αγγελοπούλου δεν έχει άδικο.

Μέχρι πρότινος, στην Ευρώπη έδειχναν να μην έχουν αντιληφθεί τι εστί Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Πολλές φορές αντιμετώπισαν τις διαμαρτυρίες της Ελλάδας και της Κύπρου ως συνηθισμένη γκρίνια. Η ΕΕ είχε πάρει σωστά την απόφαση να δημιουργήσει δεσμούς με την τουρκική πλευρά, αγνοώντας όμως την έκταση του προβλήματος.

H σύγκρουση της Τουρκίας με την Ευρώπη, αλλά και με μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου, είναι πλέον ολοκληρωτική. Και δεν αφορά φρεγάτες, πρόσφυγες ή κοιτάσματα φυσικού αερίου. Αλλά τον ίδιο τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, όπως επισήμανε χθες ο Μαργαρίτης Σχοινάς απαντώντας σε επίθεση που εξαπέλυσε κατά της Ευρώπης ο υπεύθυνος επικοινωνίας του Ερντογάν.  

Η ιστορική απόφαση του δικαστηρίου που έστειλε στη φυλακή 39 πρώην βουλευτές και άλλα στελέχη της Χρυσής Αυγής έγινε δεκτή με ένα δάκρυ κι ένα αίσθημα λύτρωσης.

Αν κάποια στιγμή πιστέψαμε πως φτάσαμε στο πιο δύσκολο σημείο της πανδημίας, κάναμε λάθος. Το χθεσινό διάγγελμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρότι ψύχραιμο, έδειχνε τη σοβαρότητα της κατάστασης: η απότομη αύξηση των κρουσμάτων απέδειξε πως ο ιός μεταδίδεται με μεγάλη ταχύτητα και πως οι πολίτες δεν τηρούν επαρκώς τα μέτρα. Τα περιθώρια πλέον στενεύουν επικίνδυνα, ενώ η πτώση της θερμοκρασίας διευκολύνει ακόμα περισσότερο την εξάπλωση του ιού. Το πιο δύσκολο σημείο της πανδημίας ήρθε τώρα.

Η κατάσταση είναι πλέον εξαιρετικά κρίσιμη. Ο κορωνοϊός στο δεύτερο κύμα δείχνει τα δόντια του παντού, μέχρι και σε χώρες σαν την Ελλάδα που αντιμετώπισαν επιτυχημένα την πανδημία την άνοιξη.

Διεξαγωγή διαπραγματεύσεων και, αν δεν υπάρξει αποτέλεσμα, σύναψη συνυποσχετικού για την παραπομπή των διαφορών στη Χάγη: έτσι λύνουν τα προβλήματά τους τα πολιτισμένα κράτη. Με ειλικρίνεια, καλή πίστη και εμπιστοσύνη στο διεθνές δίκαιο. Αυτή τη διαδικασία ανακοίνωσαν χθες ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας και ο πρωθυπουργός της Αλβανίας. Την ίδια διαδικασία είχε συμφωνήσει κατ’ αρχήν […]

Οι Κύπριοι το ήξεραν από καιρό. Οι εκλογές της Κυριακής στα Κατεχόμενα ήταν κάτι παραπάνω από κρίσιμες. Το αποτέλεσμά τους θα καθόριζε αν ο Ερντογάν θα έμενε – για να το θέσουμε όπως οι ίδιοι το έθεταν – στα πόδια τους ή θα έφευγε. Θα καθόριζε, δηλαδή, αν θα διαμόρφωναν το μέλλον της Κύπρου οι δύο κοινότητες […]

Στο όνομα του Ισλάμ δολοφονήθηκε με φρικτό τρόπο την περασμένη Παρασκευή στο Παρίσι ένας καθηγητής από έναν τζιχαντιστή. Αλλά το Ισλάμ δεν είναι αυτό: η θρησκεία που ακολουθούν δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο δεν κηρύσσει τη βία, τον φανατισμό και την εξόντωση των απίστων.

Το δεύτερο κύμα επέλασης του κορωνοϊού αποδεικνύεται ισχυρότερο από το πρώτο, προδιαγράφοντας νέα περιοριστικά μέτρα το επόμενο διάστημα και ακόμη μεγαλύτερο κόστος για τη χώρα. Η αλληλουχία είναι σαφής: όσο αυξάνονται ο αριθμός των κρουσμάτων και τα αναγκαστικά μέτρα προστασίας, τόσο μεγαλώνει ο λογαριασμός για όλους.

Είναι προφανές ότι διανύουμε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και είναι επίσης δεδομένο ότι, παρά τις συνεχείς προκλήσεις, η Ελλάδα απορρίπτει τα σενάρια στρατιωτικής εμπλοκής.

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είχε την ατυχία, λίγους μόνο μήνες αφότου ανέλαβε, να βρεθεί αντιμέτωπη με πολλαπλές κρίσεις. Το εγχείρημα θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τον οποιονδήποτε.

Ενα από τα μεγάλα μαθήματα της Ιστορίας είναι πως η Δημοκρατία, ο σπουδαιότερος τρόπος οργάνωσης και διοίκησης που επινόησε ο άνθρωπος, δεν είναι κάτι δεδομένο. Είναι σπουδαία και δύσκολη μαζί, γιατί μας ζητά να υπερβαίνουμε μερικά από τα ταπεινότερα ένστικτά μας ώστε να συμβιούμε με κανόνες, χωρίς κοινωνικές εχθροπάθειες και απαιτεί την πάγια συμμετοχή και την εγρήγορσή μας.

Η επιλογή της Τουρκίας να βγάλει το «Ορούτς Ρέις» από το λιμάνι της Αττάλειας ήταν μια επιλογή που ξάφνιασε δυσάρεστα όσους, εντός και εκτός ΕΕ, υπερασπίζονται την Τουρκία απέναντι στο πιο «σκληρό» μπλοκ. Τη στιγμή που οι δύο πλευρές βρίσκονταν ένα βήμα πριν από τις διερευνητικές, η Τουρκία επέστρεψε στο σκηνικό που η ίδια δημιούργησε τον Αύγουστο.

Ο πρώτος γύρος των εκλογών στην κατεχόμενη Κύπρο, που έγινε εν μέσω της κατακραυγής για την απόφαση να ανοίξουν τα Βαρώσια, δεν ήταν μια απλή αναμέτρηση ανάμεσα στον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό. Ηταν μια σύγκρουση δύο γραμμών. Η μία, που εκπροσωπείται από τον Ερσίν Τατάρ, θέλει το ψευδοκράτος υποδουλωμένο στις βλέψεις της Αγκυρας και του […]

Κάποιοι τους εξέθρεψαν. Κάποιοι άλλοι τους ενθάρρυναν, ή έστω τους ανέχθηκαν, συνομιλούσαν μαζί τους, διαδήλωναν μαζί τους, πήγαιναν «εθνικά» ταξίδια μαζί τους. Αν και ήξεραν ότι δεν ήταν αθώοι.