Πέπη Ραγκούση

Προχθές, Κυριακή, η φίλη που γιόρταζε μάς είχε καλέσει για φαγητό. Φροντίσαμε βέβαια να μη χρειαστεί να φύγουμε από το σπίτι πριν απ’ τη λήξη του ημιτελικού του Eurobasket. Και να γυρίσουμε έγκαιρα ώστε να προλάβουμε τουλάχιστον τους πανηγυρισμούς των νικητών του αγώνα Γερμανία – Τουρκία. Λάθος σκέψη. Ηδη πριν απ’ τις εννέα, οι μισοί […]

Μια συστηματική αλλά ψύχραιμη περιήγηση στα ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις τελευταίες μέρες (αλλά ας μην το πάρουμε πάνω μας, συμβαίνει και στην αλλοδαπή), θα επιβεβαίωνε μια παθολογία της εποχής μας. Η εύκολη πρόσβαση στον δημόσιο λόγο του Διαδικτύου, τα φαντασιακά ντιμπέιτ, αυτές οι ανοιχτές σοσιαλμιντιακές συζητήσεις μεταξύ ανθρώπων που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, η […]

Την Πέμπτη το απόγευμα που έπρεπε να γράψω αυτό το κείμενο, η Εθνική ομάδα μπάσκετ δεν είχε παίξει με την Τουρκία, δεν ήξερα αν θα προκριθεί στον τελικό του Eurobasket. Οπως και να ‘χει και μόνο η πορεία έως τους τέσσερις της διοργάνωσης είναι μία τεράστια επιτυχία. Με μπροστάρηδες τους Αντετοκούνμπο. Τον Γιάννη, τον Κώστα […]

Εφέτος κλείνουν είκοσι τέσσερα χρόνια. Περισσότερα απ’ όσα ορίζουν μια γενιά. Του χρόνου που θα έχουν περάσει είκοσι πέντε, θα γίνουν, φαντάζομαι, κάποια αφιερώματα. Σιγά – σιγά όμως θα ξεχνιέται. Το «εγώ δεν είχα γεννηθεί τότε» θα ακούγεται όλο και πιο συχνά όσο περνούν τα χρόνια και τα χρόνια περνούν πολύ γρήγορα. Η 11η Σεπτεμβρίου […]

Το θέμα καταλάγιασε. Και πολύ κράτησε δηλαδή. Ως γνωστόν, όλα τα θαύματα, στην Ελλάδα, κρατάνε τρεις ημέρες και το πιο μεγάλο τέσσερις. Οπότε οι πεντέξι που απασχόλησε την ειδησεογραφική και  διαδικτυακή κουβενταρία το επεισόδιο με τους εβραϊκού θρησκεύματος βρετανούς τουρίστες στην ταβέρνα στη Νάξο και πολλές ήταν. Έριξε όμως τον προβολέα σε έναν τύπο Νεοέλληνα […]

Αυτό το καλοκαίρι στρογγυλοκάθισε για τα καλά ανάμεσά μας. Πόσοι ήμασταν στην παρέα; Τέσσερις; Υπήρχε πάντα και ένας πέμπτος. Στην παραλία; Πέντε; Τσουπ και ένας έκτος. Στην ταβέρνα; Εξι; Να ‘σου και ο έβδομος. Πάντα και παντού μας ακολουθούσε αυτό το καινούργιο, αόρατο μέλος της παρέας, το chatGPT. Δεν μας άφηνε να διαφωνήσουμε, να συζητήσουμε, […]

Δεν ξέρω ποιος είχε τη φαεινή ιδέα (υποψιάζομαι ωστόσο) να επιλεγεί η 3η Σεπτεμβρίου ως η γενέθλιος ημερομηνία του ΠΑΣΟΚ αλλά μπράβο του του μπαγάσα (με την καλή έννοια). Ο Κώστας Λαλιώτης, σε κείμενό του για τον «γενετικό κώδικα» του ΠΑΣΟΚ που είχε γράψει τον Ιούνιο του 2023, αναφέρεται στο «στοχαστικό και συναρπαστικό παίγνιο» που, […]

Ενα γεγονός. Και οι προβολές του. Και όσα αυτό πυροδοτεί. Που μπορεί να είναι πολύ πιο σημαντικές και ουσιώδεις από αυτό καθαυτό το συμβάν. Και το συμβάν, στην προκειμένη περίπτωση, είναι η εκδίωξη κακήν κακώς, με βρισιές και προπηλακισμούς, μιας παρέας βρετανών εβραϊκού θρησκεύματος από ταβέρνα της Νάξου. Οι δύο πλευρές λένε τα ίδια πάνω […]

Οι νεοπανηγυριστές δεν ακολουθούν λοιπόν κάποια παράδοση. Φαντασιώνονται παραδόσεις και κατασκευάζουν έθιμα για να καλύψουν δικές τους ανάγκες. Και καλά κάνουν

Είναι μια κουβέντα την οποία ανακαλώ αρκετά συχνά, όλο και πιο συχνά τελευταία. Την είχα κάνει πριν από λίγα χρόνια με άνθρωπο που «φωτίζει» όχι μόνο τη δική μου ζωή αλλά ολόκληρη την Ελλάδα. Το θέμα μας ήταν οι επιλογές ενός κοινού μας φίλου ηθοποιού που, στο κυνήγι των υψηλών αμοιβών και της τηλεοπτικής «μαρκίζας», […]

Οι αρνητικές συνέπειες της δημοσιότητας

Τις ημέρες της άδειάς μου προσπαθώ να κατεβάζω τα ρολά που έχουν θέα στο «τοπίο της ειδησεογραφίας». Οχι από ελιτισμό – με εκνευρίζουν παρά πολύ αυτοί που λένε ότι κρατούν αποστάσεις από τις ειδήσεις για να αυτοπροστατευθούν, τάχα μου, από την τοξικότητα. Το κάνω για να μη με φαγουρίζουν τα δάχτυλά μου που δεν θα […]

Εγώ θα σας το πω αλλά εσείς μην το πείτε σε κανέναν. Θα σας παρεξηγήσουν, θα σας θεωρήσουν δυσοίωνο. Οπως θα θεωρήσετε κι εσείς εμένα. Η αλήθεια όμως είναι ότι σε αυτή την υπερπαραγωγή που λέγεται «ελληνικό καλοκαίρι» έχουν αρχίσει να πέφτουν οι τίτλοι τέλους. Δεν το λέω εγώ, το λένε οι σκιές που μεγαλώνουν […]

Ξέρω ότι συμβαίνει. Οτι είναι, κατά κάποιον τρόπο, αναμενόμενο. Οτι πρόκειται για το αποτέλεσμα της «συνεργασίας» μιας ιδέας που διεγείρει το συλλογικό θυμικό με τους νόμους του εμπορίου. Θυμάμαι, για παράδειγμα, λίγο μετά το 2000, όταν – θεωρώ λόγω του πολέμου στο Ιράκ – είχε καταγραφεί παγκοσμίως μια αντιπολεμική και αντισυστημική τάση, μεγάλοι οίκοι μόδας […]

Στη δεκαετία του 1960, όταν ήμουν ακόμη στην ηλικία που τα παιδιά ανακαλύπτουν τον κόσμο, είχα μια πολύ μεγάλη απορία την οποία δίσταζα να εκφράσω ενώπιον των μεγάλων. Σαν να ντρεπόμουν, σαν να φοβόμουν ή σαν να ανησυχούσα ότι τυχόν απαντήσεις θα μου δημιουργούσαν ακόμη μεγαλύτερα ερωτήματα. Τότε λοιπόν ήταν ακόμη σχετικά νωπές στη μνήμη […]

Την είχα συναντήσει για μια συνέντευξη για το περιοδικό «Ταχυδρόμος» όταν, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, είχε έρθει στην Ελλάδα. Η Πάμελα Αντερσον ήταν τότε «επιθετικά σέξι». Ας πούμε μια Μπάρμπι που φλέρταρε με πορνογραφικούς όρους αισθητικής. Αυτό άλλωστε πουλούσε και γι’ αυτό ακριβώς πληρωνόταν. Το κορίτσι με το κόκκινο μαγιό που τόνιζε τις […]

Δεν είναι η πρώτη φορά που συνέβη. Θυμάμαι και στην περίπτωση της 12χρονης από τον Κολωνό, η μητέρα της που, αν μη τι άλλο, δεν είχε καταλάβει το μαρτύριο που ζούσε το κοριτσάκι της, είχε αναχθεί σε «μάνα από μυθιστόρημα του Ουγκό». Ετσι και τώρα, ακούω κάτι κορώνες ότι η γυναίκα που πέταξε το τετράχρονο […]

Το φετινό σουξέ είναι η γκρίνια για τον αφελληνισμό του ελληνικού καλοκαιριού

Αυτό δεν είναι φρούτο. Είναι ωδή στο καλοκαίρι, η θερινή ταυτότητα της Ελλάδας, το «εξώφυλλο» των καλοκαιρινών διακοπών μας. Μη βλέπετε που τώρα, λόγω χρωμάτων, ταυτίζεται με τη σημαία της Παλαιστίνης. Το καρπούζι είναι ελληνική παντιέρα και δεν θα την εκχωρήσουμε σε κανένα. Την κατοχυρώσαμε άλλωστε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το […]

Είναι παράξενος μήνας αυτός ο μεσιανός του καλοκαιριού. Στο ξεκίνημά του σε βρίσκει στην πόλη με ολόκληρο το καλοκαίρι, θεωρητικά, μπροστά σου. Και στο τέλος του, αν δεν έχεις φύγει ήδη για διακοπές, σήμερα, αύριο ετοιμάζεσαι κι εσύ γι’ αυτό που κάποτε ήταν όνειρο και σιγά σιγά γίνεται με το ζόρι ξεγνοιασιά. Ηδη όμως το […]

Εκατό χρόνια (χθες) από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη. Και σε ένα μήνα τέσσερα από τον θάνατό του. Ενα «φευγιό» που αφορά όμως μόνο τη φυσική του παρουσία. Διότι ο Μίκης είναι πάντα εδώ. Και η μουσική και τα τραγούδια του το soundtrack της συλλογικής μας μνήμης. Γι’ αυτό και τα άφησε «ελεύθερα δικαιωμάτων». Να […]

Μου πήρε αρκετά χρόνια και συζητήσεις με ανθρώπους που η παρουσία τους στη ζωή μου ήταν ευλογία για να καταλάβω ότι ο ρόλος της τέχνης είναι να συγκινεί. Και η συγκίνηση δεν χρειάζεται αναλύσεις, γνώσεις, πληροφορίες, αυτό το προβακατόρικο «Τι θέλει να πει ο ποιητής;». Διότι ο ποιητής μπορεί να «λέει» στον κάθε ακροατή κάτι […]

Οπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος έγινε στο Προεδρικό Μέγαρο η δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Και όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος είχαμε και τα παρατράγουδά της και από αυτούς που «παρέστησαν» αλλά και από αυτούς που δεν «παρέστησαν». Και όπως επίσης κάθε χρόνο, έτσι και φέτος σχολιάστηκαν τα ρούχα, των κυριών βασικά, […]

Ιούλιος 1987. Πριν από 38 χρόνια. Και μια αιωνιότητα αν σκεφτεί κανείς τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην καθημερινότητά μας. Μιλάμε για εποχή χωρίς Ιντερνετ, χωρίς σόσιαλ μίντια, με κρατική μόνο τηλεόραση. Και χωρίς air condition που ακόμη τότε θεωρείτο πολυτέλεια διαβίωσης. Κανένα ανεμιστηράκι και πολύ μας ήταν. Αλλά εκείνο τον Ιούλιο έπεσε βαριά ζέστη. […]

Πέρυσι τη γιορτάσαμε με ταρατατζούμ. Με συνέδρια, με φόρουμ, με «στρογγυλά τραπέζια», με διάφορες θεματικές και με πολύ, πολύ βαρετές όμως αναλύσεις. Και να τα βιβλία της Μεταπολίτευσης, και να το θέατρο της Μεταπολίτευσης, και να οι κομματικές ζυμώσεις της Μεταπολίτευσης – είναι που, λόγω σόσιαλ μίντια, γίναμε όλοι αναλυτές. Πέρυσι όμως ήταν η ολοστρόγγυλη […]

Πώς ξεκίνησε; Με προπηλακισμούς τουριστών από το Ισραήλ στο κέντρο της Αθήνας από ομάδες «ακτιβιστών». Ναι, εντός εισαγωγικών διότι, θεωρητικά, ο ακτιβισμός είναι μια δράση που έχει μια ιδεολογική αφετηρία και έναν ιδεολογικό σκοπό. Οταν όμως αυτή καθαυτή η δράση υπερβαίνει την αφετηρία και αδιαφορεί για τον σκοπό, δεν πρόκειται περί ακτιβισμού αλλά περί μεταμφιεσμένου […]

Είναι αυτές οι σκέψεις, οι ας τις πούμε υπερβατικές, που σου καρφώνονται στο μυαλό και μένουν εκεί, στοιχειωμένες για πάντα. Συλλογισμοί από το πουθενά που όμως, με κάποιον τρόπο, σε παρηγορούν. Ετσι έχει συνδεθεί εντός μου ο θάνατος του Μάνου Ελευθερίου με την πυρκαγιά στο Μάτι. Ενας προφανής λόγος θα μπορούσε να είναι η γειτνίαση […]

Ισως είμαι πολύ Ευρωπαία, ίσως «κυκλοφορεί» πολλή Μεσόγειος εντός μου, έτσι ώστε να μου φαίνεται αγριευτικά ανθρωποφαγικός ο αμερικανικός συντηρητισμός που καταστρέφει ακόμη και πολιτικές καριέρες εξαιτίας μιας εξωσυζυγικής ερωτικής περιπέτειας. Θυμάμαι, για παράδειγμα, την αμηχανία αλλά και τη δυσφορία μου όταν ο Μπιλ Κλίντον χρειάστηκε να ομολογήσει ενώπιον ενός διεθνούς ακροατηρίου ότι είχε μια […]

Μια εβδομάδα είπα κι εγώ να πάρω μια ρημαδοάδεια και από τη δεύτερη ημέρα με έτρωγαν τα χέρια μου, να τα σκουπίσω από το αντιηλιακό και να αρχίσω να γράφω. Διότι μέσα σε αυτήν την εβδομάδα συνωστίστηκαν γεγονότα, δηλώσεις και εκδηλώσεις από εκείνες που μου αρέσουν, που μου εξάπτουν το ενδιαφέρον. Εκείνα τα μικρά, τα […]

Το κακό με το να μεγαλώνεις είναι ότι όσο περνούν τα χρόνια, τόσο μειώνονται έως και ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες έκπληξης με τα όσα συμβαίνουν στη δημόσια ζωή. Ολο και κάπου το έχεις ξαναδεί το εργάκι, όλο και κάτι έχει πάρει το αφτί σου. Αλλά ακόμη και αν δεν συμβαίνει αυτό, η εμπειρία σε έχει μάθει […]

Διάβαζα χθες στα «ΝΕΑ», στο άρθρο του «γείτονα» Ηλία Κανέλλη για τη βουλευτή του κόμματος Κασσελάκη (Κίνημα Δημοκρατίας λέγεται επισήμως, αλλά έχει καμία σημασία;) Κυριακή Μάλαμα (τώρα συνειδητοποιώ ότι στη Βουλή έχουμε και Φάμελλο και Μάλαμα, μια μουσική σκηνούλα τη στήνουμε) η οποία κατήγγειλε δριμύτατα τη λειτουργία «ταχυφαγείου παγκοσμιοποιημένης αλυσίδας» κάπου στη Θεσσαλονίκη. Μη σκιάζεστε. […]

Βεβαίως και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ένα πολιτικό σκάνδαλο. Που χρεώνεται με πολύ μεγάλο επιτόκιο στη Νέα Δημοκρατία διότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το 2019, υποσχόταν μια επανεκκίνηση, μια νέα Ελλάδα που θα εγκατέλειπε οριστικά τη νοοτροπία του «η τουρκοκρατία φταίει», μια ουσιαστικά μεταρρυθμιστική κυβέρνηση. Και ότι θα έβαζε τέλος σε σχέσεις και συνθήκες […]

Αναφορά πρώτη: υπερπλούσιο ζευγάρι Ελλήνων με εμφατικό lifestyle κάνει τριήμερο πάρτι σε χιλιοτραγουδισμένο θέρετρο της Ιταλίας με πολλούς καλεσμένους. Να είναι καλά οι άνθρωποι, να χαίρονται τα χρήματά τους, να έχουμε να χαζεύουμε κι εμείς φωτογραφίες, ρούχα και κοσμήματα. Τα στιγμιότυπα πάνε κι έρχονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αν τα παρακολουθείς κατά πόδας νιώθεις σαν […]

Τέτοιες μέρες πριν από ογδόντα παρά ένα χρόνια, αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δηλαδή, στο Παρίσι γινόταν μια μεγάλη επανάσταση. Από εκείνες τις άτιμες, τις ύπουλες, τις μουλωχτές που, αρχικά, ουδείς συνειδητοποιεί ότι συντελούνται και τις παίρνουν στην πλάκα. Και χρειάζεται να περάσουν αρκετά χρόνια για να καταλάβουμε ότι εκείνο το «τίποτα» λειτούργησε, τελικά, […]

Εγραφα πριν από κάποιες μέρες για κάτι που ας μην το πω ακόμη κίνημα, ας το πω διάθεση αποδόμησης των Κυκλάδων. Που δεν επωάζεται μόνο στο Διαδίκτυο από αόριστες μαρτυρίες «απλών ανθρώπων» οι οποίοι, χωρίς να αναφέρονται σε συγκεκριμένο νησί, συγκεκριμένο κατάλυμα και συγκεκριμένα μαγαζιά, λένε για το πόσο έχουν ακριβύνει οι Κυκλάδες και ότι […]

Αν περιδιάβαζε ένας αλλοδαπός, ένας έξω από ‘δω, τα ελληνικά σόσιαλ μίντια το περασμένο Σαββατοκύριακο, θα έμενε με την εντύπωση ότι δεν υπάρχει πιο θεατρόφιλος λαός από εμάς τους Ελληνες. Και πιο διανοούμενος και πιο βαθύς γνώστης της δομής του αρχαίου δράματος και πιο αναλυτής του λόγου του Σοφοκλή και πιο απ’ όλα τέλος πάντων, […]