Tριανταπέντε χρόνια Χαμπλ: Το τηλεσκόπιο που άλλαξε για πάντα την αστρονομία

Τριάντα πέντε χρόνια μετά την εκτόξευσή του από το διαστημικό λεωφορείο Discovery, το 1990, το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ παραμένει ένα από τα πιο πολύτιμα εργαλεία της επιστήμης. Έχοντας καταγράψει πάνω από 100 εκατομμύρια ουράνια αντικείμενα, από κομήτες του Ηλιακού μας Συστήματος έως γαλαξίες που σχηματίστηκαν λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, εξακολουθεί να προσφέρει εικόνες και δεδομένα που δεν μπορεί να συγκεντρώσει ούτε ο πιο σύγχρονος «διάδοχός» του, το τηλεσκόπιο James Webb.

Ο Πίτερ Σένχινα, αστρονόμος του Carnegie Science Observatories στην Καλιφόρνια, το συνοψίζει απλά: «Το Χαμπλ υπήρξε ένας τεράστιος θησαυρός». Σε τροχιά 515 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη, μακριά από τις παραμορφώσεις της ατμόσφαιρας, έχει μια καθαρή θέαση του διαστήματος που λίγα όργανα μπορούν να προσφέρουν.

Μοναδική δυνατότητά του είναι η καταγραφή υπεριώδους ακτινοβολίας, η οποία αποκαλύπτει τα πιο θερμά και βίαια φαινόμενα του σύμπαντος: τεράστια άστρα, μαύρες τρύπες και ακραίες εκρήξεις. Παράλληλα, συλλέγει ορατό και εγγύς υπέρυθρο φως, με τις ακατέργαστες μετρήσεις να μετατρέπονται σε έγχρωμες εικόνες που έχουν εμπνεύσει επιστήμονες και κοινό σε όλο τον κόσμο.

Ανάμεσα στα πιο εμβληματικά καρέ βρίσκουμε:

Το «ατύχημα» ενός αστεροειδούς (2010): Ο Χαμπλ αποκάλυψε ότι το αντικείμενο P/2010 A2 ήταν προϊόν σύγκρουσης δύο αστεροειδών – η πρώτη φορά που οι επιστήμονες παρατήρησαν τα απομεινάρια μιας τέτοιας κοσμικής σύγκρουσης.

Την καταιγίδα στον Δία (1994): Περισσότερα από 20 θραύσματα του κομήτη Shoemaker-Levy 9 συγκρούστηκαν με τον γίγαντα πλανήτη, δημιουργώντας εντυπωσιακά ίχνη στα νέφη του, που κατέγραψε το Χαμπλ σε πραγματικό χρόνο.

Τις πολικές αυγές του Δία: Χάρη στην υπεριώδη όραση, αποκαλύφθηκε ότι οι αύρες του πλανήτη είναι πολύ πιο ισχυρές και διαρκείς από τις γήινες, εξαιτίας του τεράστιου μαγνητικού του πεδίου.
Το Νεφέλωμα Jewel Bug: Ένα ετοιμοθάνατο άστρο του Γαλαξία μας αποβάλλει στρώματα αερίων, δημιουργώντας μια πολύχρωμη εικόνα που θυμίζει έντομο-κόσμημα.
Το Νεφέλωμα Lagoon: Ένας «αστρικός βρεφονηπιακός σταθμός» 4.000 έτη φωτός μακριά, όπου η ύλη διαμορφώνεται από ένα άστρο 30 φορές πιο μεγάλο από τον Ήλιο.
Το σμήνος NGC 1850: Ένα σύμπλεγμα νέων άστρων στο Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος, όπου η υπεριώδης παρατήρηση εντόπισε τα πιο θερμά και νεαρά σώματα.
Ο «Γαλαξίας με το Μαύρο Μάτι» (NGC 4826): Μια σπειροειδής δομή με ταινίες σκόνης που γεννούν νέα άστρα μέσα από ταραγμένες ροές αερίων.
Το Deep Field (1995): Από ένα φαινομενικά κενό σημείο στον ουρανό, το Χαμπλ αποκάλυψε χιλιάδες γαλαξίες, σε διαφορετικά στάδια εξέλιξης – μια εικόνα που άλλαξε για πάντα την κατανόηση του σύμπαντος.

Η δύναμη του Χαμπλ δεν βρίσκεται μόνο στα δεδομένα, αλλά και στη φαντασία που τροφοδοτεί. Όπως θυμάται ο Σένχινα, οι εικόνες του κομήτη Shoemaker-Levy 9 ήταν εκείνες που τον έκαναν παιδί ακόμα να ερωτευτεί την αστρονομία.

Τρεις δεκαετίες μετά, το τηλεσκόπιο συνεχίζει να προσφέρει επιστημονικές ανακαλύψεις και αισθητικά συγκλονιστικές εικόνες. Παρά την ύπαρξη νεότερων εργαλείων, παραμένει σύμβολο της ανθρώπινης περιέργειας και απόδειξη ότι το ταξίδι μας στην κατανόηση του σύμπαντος έχει ακόμα πολλά να προσφέρει.