Πραγματική ιστορία: σε πηγαδάκι κεντροαριστερών που συζητούσε, θετικά, τις προσδοκίες του από την Προοδευτική Συμμαχία, ακούστηκε το εξής ιστορικό: «Να κάνουμε το New Labour».

Μικρό διάλειμμα για αναπόληση: «New Labour» αποκαλείται η περίοδος της μετεξέλιξης των Εργατικών της Μεγάλης Βρετανίας, από σοσιαλιστικό κόμμα σε σοσιαλδημοκρατικό του «τρίτου δρόμου» υπό τον Τόνι Μπλερ. Ηταν το αποτέλεσμα της φοβερής κατάρρευσής του μετά τον Τζιμ Κάλαχαν, που είχε πει ότι, αν γινόταν γκάλοπ για τον χειρότερο πρωθυπουργό στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας, δεν θα του προξενούσε καμία έκπληξη αν το κέρδιζε αυτός. Το μανιφέστο του περιέγραφε ένα σοσιαλφιλελεύθερο σχήμα, αφαίρεσε εξουσία από τα συνδικάτα και πάντρεψε τον καπιταλισμό με βασικές σοσιαλιστικές αρχές σε ελεγχόμενες δόσεις. Επισημοποιήθηκε με την αντικατάσταση, στο καταστατικό, του προσδιορισμού του ως «δημοκρατικό σοσιαλιστικό».

Παρά τις υψηλές φιλοδοξίες διαφόρων, η Συμμαχία μοιάζει περισσότερο με πρότζεκτ... προσωπικό στο πλαίσιο της προετοιμασίας της επόμενης μέρας. Ο Αλέξης Τσίπρας φτιάχνει μια νέα φουρνιά «συριζαίων», κομμένη και ραμμένη στα δικά του μέτρα: λίγο αριστερή, λίγο δεξιά και αρκετά, απελπιστικά, παλαιοπασοκική, τσοχατζοπουλική, παπανδρεϊκή, πατριωτική. Στην πραγματικότητα, δε, το Γαλάτσι ήταν απλώς η κοινή συνάντηση όλων αυτών των νεοσυριζαϊκών «φυλών», καθώς η πλειοψηφία όσων ανακοινώθηκαν, είτε είχαν ήδη ανακοινωθεί είτε είναι εδώ και κάποια χρόνια μέσα και γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ (μεταξύ αυτών και ο σταρ των ημερών, Στέφανος Τζουμάκας).

«Μα κάτω από ποια ομπρέλα χώρεσαν όλοι αυτοί;», θα αναρωτιόταν κάποιος. «Μα κάτω από την πιο ευρύχωρη ομπρέλα της Ιστορίας, αυτή της εξουσίας και όσων επιβιώνουν μόνο γύρω της» θα απαντούσε ένας ειλικρινής συνομιλητής. Και κάπου εκεί θα τέλειωναν οι αναλύσεις.

Δημοκρατική Αριστερά

Η συμπόρευση (ως προθάλαμος της ένταξης) του Θανάση Θεοχαρόπουλου με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν έκπληξη καθώς αναμένετο από καιρό, παρά τις προσπάθειες που έκανε ο ίδιος και το περιβάλλον του να διαψεύσουν το σενάριο εν τη γενέσει του. Αυτό που ήταν έκπληξη για πολλούς ήταν η μεθόδευση με την οποία διέσπασε το κόμμα του ώστε να το πάρει μαζί του, αρκετά μικρότερο αλλά συμπαγές: αφού διέγραψε τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής που διαφωνούσαν με τα σχέδια του, συγκάλεσε Κεντρική Επιτροπή που τα υπερψήφισε ομοφώνως. Και κάπως έτσι, άφησε τους τέως συντρόφους του να γκρινιάζουν και να τον καταγγέλλουν, ενώ ο ίδιος σχεδιάζει το πολιτικό του μέλλον κι απολαμβάνει το reunion με τους πρώην συντρόφους της Ενωτικής Κίνησης του Φώτη Κουβέλη.

Γέφυρα

Η κίνηση στελεχών του πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστικού ρεύματος, όπως ο Νίκος Μπίστης κι ο Σωτήρης Βαλντέν, που αποφάσισαν να συμπορευτούν με κάποιους που έχουν ρίξει μπόλικα αναθέματα στον Κώστα Σημίτη και την περίοδο διακυβέρνησής του. Περασμένα ξεχασμένα, εθνική συμφιλίωση κ.λπ.

Κοινωνική Συµφωνία

Το κόμμα της Λούκας Κατσέλη υπάρχει ακόμη, υπό την προεδρία του Παναγιώτη Δημητρουλόπουλου, πρώην νομάρχη Ηλείας και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα συνεργάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ εδώ και καιρό και στελέχη του, όπως η Κυριακή Τεκτονίδου και ο Νικήτας Κανάκης, ήταν υποψήφιοι με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015.

Ακτιβιστική Κίνηση Ευρωπαίων Σοσιαλιστών

Πρόκειται για ομάδα νεολαίων, προερχόμενων από την ΠΑΣΠ κυρίως, οι οποίοι αποχώρησαν από το Κίνημα Αλλαγής τον Φεβρουάριο, με καταγγελίες για τακτικισμούς κι απόκλιση της ηγεσίας από τις αρχές και τις ιδέες της Ευρωομάδας των Σοσιαλιστών, μεταξύ άλλων για τη θέση που πήρε για τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία

Πρόκειται για την ομάδα των πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ που είχε συσπειρωθεί γύρω από τον αείμνηστο Γιώργο Παναγιωτακόπουλο, τον συγκεντρωσιάρχη του Ανδρέα Παπανδρέου. Τα στελέχη αυτά είχαν, στην πλειοψηφία τους, αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ την περίοδο της ηγεσίας του Ευάγγελου Βενιζέλου, καταγγέλλοντάς τον για δεξιά απόκλιση. Οι περισσότεροι εξ αυτών στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2015.

Δίκτυο Αριστερών Δηµοκρατών

Ομάδα πρώην στελεχών της ΔΗΜΑΡ από τη Θεσσαλονίκη, με κεντρικό πρωταγωνιστή τον Σάκη Παπαθανασίου. Κι εδώ δεν βλέπουμε κάποια νέα συμπόρευση, αφού τα στελέχη αυτά έχουν εκφράσει δημόσια τη στήριξη της ομάδας στον ΣΥΡΙΖΑ από τον Οκτώβριο του 2015.

Χάρτα 19

Η Κεντροαριστερά στην Ελλάδα, ως γνωστόν, παράγει κυρίως «πρωτοβουλίες» και μια τέτοια είναι και αυτή, αποτελούμενη από 108 πρώην στελέχη του ΚΙΝΑΛ. Ως βασικός εκπρόσωπός της εμφανίζεται ο Λάμπρος Ρώσσης, τέως γραμματέας του τομέα Μεταφορών του κόμματος, που ακόμη και λίγες μέρες πριν αποχωρήσει έμοιαζε πολύ κοντά στη Φώφη Γεννηματά, τουλάχιστον σε εμφανίσεις και φωτογραφίες, ενώ είχε κάνει εμφάνιση στο Facebook και σελίδα που προανήγγελλε την υποψηφιότητά του με το ΚΙΝΑΛ. Οι κακές γλώσσες λένε ότι αποφάσισε να καταγγείλει ιδεολογικά το κόμμα κάπως ξαφνικά, όταν ναυάγησε η φιλοδοξία.

Κόσμος

Πρόκειται για την πολιτική κίνηση του Πέτρου Κόκκαλη (με το γνωστό κενό στο γενεαλογικό δέντρο) που αποτελείται από μέλη με περιβαλλοντικές κι ανθρωπιστικές ευαισθησίες, που υποθέτουμε πως συνασπίζονται στον ΣΥΡΙΖΑ επιβραβεύοντας τη διαχείρισή του στο Προσφυγικό...

Σοσιαλιστικό Πατριωτικό Κίνηµα

Πρόκειται για την ομάδα πρώην μελών του ΠΑΣΟΚ που συσπειρώνεται γύρω από τον Χρήστο Κοκκινοβασίλη. Ο πρώην βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και υπουργός Μεταφορών απουσιάζει εδώ και χρόνια από την ενεργό δράση. Με ρίζες στο βαθύ ανδρεοπαπανδρεϊκό και τσοχατζοπουλικό ΠΑΣΟΚ, ανήκε στη συνδικαλιστική αφρόκρεμα, μαζί με τον Σπύρο Παπασπύρο, τον Δημήτρη Πιπεργιά και τον Ανδρέα Κολλά. Η συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ακούστηκε σαν είδηση στους μη γνωρίζοντες αλλά, και πάλι, δεν αποτελεί νέο άνοιγμα. Είχε ενταχθεί στην Κοινωνική Συμφωνία της Λούκας Κατσέλη, γεγονός που δεν προκάλεσε έκπληξη καθώς είναι από τα στελέχη που ήταν κοντά και στον Γεράσιμο Αρσένη. Γνωστές ήταν, επίσης, οι σχέσεις του και με τον Θάνο Μωραΐτη, που υπουργοποιήθηκε στον τελευταίο ανασχηματισμό Τσίπρα, αλλά και με την ομάδα πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ του κύκλου του Χρήστου Σπίρτζη, όπως ο Νίκος Μαδεμλής. Το όνομά του ακούγεται στις «πράσινες μετακομίσεις» της Κουμουνδούρου από το 2012 ενώ «έπαιξε» και στα σενάρια υποψηφιοτήτων το 2015.

Ιδρυτικά µέλη Νεολαίας ΠΑΣΟΚ

Δεν πρόκειται, εξ όσων γνωρίζουµε, για συµπαγή οµάδα, αλλά για το πώς επέλεξαν να αυτοπροσδιοριστούν οι υπογράφοντες µια δήλωση στήριξης στην Προοδευτική Συµµαχία. Πρόκειται για µέλη και στελέχη που έχουν αποχωρήσει από το 2012 και µετά, µερικοί εκ των οποίων είναι εδώ και χρόνια στον ΣΥΡΙΖΑ, κοντά σε υπουργούς και µεγαλοστελέχη, οπότε η ανακοίνωση περίττευε κιόλας εκτός αν ήταν κάτι σαν reunion για να θυµηθούν τα νιάτα. Το όνοµα που ξεχωρίζει πάντως είναι αυτό του ανδρεοπαπανδρεϊκού πρώην συνδικαλιστή δικηγόρου Αγαµέµνονος Τάτση, που απασχόλησε το πανελλήνιο τελευταία φορά το 2013, όταν µήνυσε τον Θεόδωρο Πάγκαλο. Η έγκληση δεν αφορούσε κάποια προσωπική τους αντιπαράθεση αλλά δηµόσιες δηλώσεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών, στις οποίες αποκάλυπτε ότι η ΕΥΠ παρακολουθούσε διπλωµάτες στην Αθήνα και την Αγκυρα. Ο µηνυτής, σε µια έκρηξη πατριωτισµού, εγκάλεσε τον κ. Πάγκαλο για αποκάλυψη «µυστικών της Πολιτείας», ότι εξέθεσε τη χώρα σε κίνδυνο αντιποίνων και διατάραξης των διεθνών σχέσεών της.