[Θεωρείο] Μεσαιωνικά πάθη

Αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύεται στην επικράτεια των τηλεοπτικών πρωινάδικων, οι καβγάδες στην πολιτική δεν κόβουν απαραιτήτως εισιτήρια. Πιθανότατα είναι η επαναληπτικότητα του θεάματος που διώχνει το κοινό ή η αίσθηση ότι αυτό που βλέπει στην οθόνη του δεν είναι ένας γνήσιος αγώνας πυγμαχίας αλλά μια σικέ μάχη – κάτι σαν το αμερικανικό wrestling. Είναι, όμως, διαφορετικό όταν ο καβγάς είναι οικογενειακός. Τότε το πολιτικό θέαμα μπορεί να αποκτήσει ενδιαφέρον. Και μπορεί να γίνει ακόμα και συναρπαστικό όταν ο οικογενειακός καβγάς περιλαμβάνει πατροκτονίες και αποκληρώσεις.

Αυτό το σπάνιο θέαμα προσφέρει αυτές τις ημέρες στη Γαλλία η οικογένεια Λεπέν. Η Μαρίν αντιλαμβάνεται ότι τα αντισημιτικά φάλτσα του πατέρα της υπονομεύουν τη φιλοδοξία της να ορκιστεί μια αποφράδα ημέρα πρόεδρος της Γαλλίας. Η ανοχή της στο πατρικό ακαταλόγιστο εξαντλήθηκε προχθές όταν τον διέγραψε από το κόμμα που είχε ιδρύσει ο ίδιος. Οπως αποδείχθηκε, όμως, η ακροδεξιά ψυχή του 86χρονου ιδρυτή του Εθνικού Μετώπου είναι πολύ σκληρή για να πεθάνει. Ο Ζαν Μαρί είπε χθες ότι δεν θέλει να δει την κόρη του πρόεδρο ενώ τής συνέστησε να παντρευτεί ακόμη και τον γκέι σύμβουλό της για να αλλάξει το όνομά της και να μη λερώνει το δικό του.

Αν δεν είναι ένα εντελώς σύγχρονο ξεκατίνιασμα, είναι ένας καβγάς με άγριο μεσαιωνικό πάθος. Και η βαλκανική εκδοχή του; Θα ζήσουμε κάποια στιγμή έναν αδελφοκτόνο πόλεμο διαδοχής στην οικογένεια Μητσοτάκη; Υπάρχει περίπτωση να δούμε τα μέλη της οικογένειας Παπανδρέου να την πέφτουν στον πρωτότοκο για τη σιωπηρή πατροκτονία που διέπραξε και που τελικά τούς στοίχισε τον πολιτικό τους αφανισμό; Και τα μέλη της οικογένειας Καραμανλή; Θα δώσουν τις εσωτερικές τους μάχες αντί να μαζεύονται κάθε χρόνο γύρω από το μοναχικό μαυσωλείο του δικού τους γενάρχη; Δύσκολα. Αν στη Γαλλία νίκησαν τα μεσαιωνικά πάθη, εδώ τίποτε δεν μπορεί να νικήσει το ένστικτο αυτοσυντήρησης της ελληνικής οικογένειας.