[Μικροπολιτικός] Το bullying και ο Μπαμπινιώτης

Για το επίκαιρο θέμα του μπούλινγκ έλαβα σημείωμα-σχόλιο από τον καθηγητή Γιώργο Μπαμπινιώτη,
το οποίο δημοσιεύω λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντός του.

«Τι σημαίνει μπούλινγκ (bullying) από πού προήλθε και πώς θα το πούμε Ελληνικά;

Η λέξη ξεκίνησε αρχικά (ως bully) να σημαίνει “τον τρέφοντα αδελφική/αγνή αγάπη” (προέρχεται από το brother “αδελφός”), μετά σήμανε “τον εραστή”, εν συνεχεία “τον αγαπητικό”, απ’ όπου πέρασε να σημαίνει  και “τον νταή, τον ψευτοπαλληκαρά”. Αργότερα – με παρασύνδεση προς το bull, “τον ταύρο” – σήμανε “τον προστάτη εκδιδομένων γυναικών, τον προαγωγό” που πουλάει προστασία φοβερίζοντας, ασκώντας βία και γενικά δρώντας εγκληματικά με σκοπό την εκμετάλλευση.

Μεταφορικά, γενικεύτηκε η χρήση τής λέξης δηλώνοντας “αυτόν που φοβερίζει (εκφοβίζει) ή ασκεί βία πάσης μορφής” (με απειλές, με υβριστικές, μειωτικές και απαξιωτικές εκφράσεις, με χειρονομίες, με βίαιες επιθέσεις, ξυλοδαρμό, διασπορά ψευδών πληροφοριών, δημόσια μειωτική έκθεση ή διακωμώδηση κ.λπ.). Εφθασε δηλ. να δηλώνει τον εκφοβισμό ή την τρομοκράτηση (με παράλληλη άσκηση λεκτικής ή άλλων μορφών βίας) σε διάφορους χώρους, όπως  το σχολείο (η εκπαίδευση) ή η κοινωνία.     

Εφθασε ακόμη να πλαστεί και λέξη bullyicide (τρομοαυτοκτονία), όταν η τρομοκράτηση οδηγεί το θύμα σε αυτοκτονία.

Τελικά, πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα λέξης που ξεκίνησε ως “εύσημη” και κατέληξε σε “κακόσημη” (πρβλ. αγαθός – αγαθιάρης, ευήθης)».