Η παράσταση μπορεί να ανέβηκε στο Αγρίνιο για δύο μήνες πέρυσι τον χειμώνα και να γνώρισε επιτυχία, το θέμα της όμως δεν είναι ειδικό για το αθηναϊκό κοινό; «Εκείνη την ώρα ξεχνάς ότι το θέμα είναι τα καπνά και αισθάνεσαι ότι η παράσταση αφορά οποιαδήποτε εργασία, τι σημαίνει καθημερινός μόχθος. Πρόκειται για μια περίσκεψη γύρω από τα πράγματα. Δεν μου αρέσει να κάνω τη δασκάλα στο θέατρο. Παρακολουθώντας την παράσταση γίνονται αυτόματα πολλές αντιστοιχίες. Με ενδιαφέρει ο θεατής να αισθανθεί και να σκεφτεί. Δεν θέλω να δώσω απαντήσεις, να πάρω μια ξεκάθαρη θέση. Ολοι οι υπόλοιποι αυτό κάνουν και δεν πάμε καλά. Θέλω να έχω το δικαίωμα να θλιβώ για όσα συνέβησαν και θέλω να καταλάβω γιατί βρεθήκαμε σε αυτή τη θέση. Κι αυτό δεν γίνεται να το βρούμε κατηγορώντας και προσπαθώντας να επιρρίψουμε ευθύνες στους άλλους» εκτιμά η Γεωργία Μαυραγάνη.
Σχόλια
