Ο Μάης μπήκε από παντού στο σπίτι… Να τον δεις τον άτιμο πώς τρύπωσε και μου κατσικώθηκε και από τη μια μέρα στην άλλη μου έφερε τα πάνω κάτω στη διάθεση… Κυριολεκτώ! Γιατί αυτή η διάχυτη ανοιξίλα, εμένα με νταουνιάζει. Μη βλέπεις κουμπάρε μου τη γυναίκα μου που νομίζει ότι επειδή άνθισε η μπιγκόνια θα μειωθεί το έλλειμμα. Το έχει αυτό το χούι από νέα. Να «διαβάζει» τις μπιγκόνιες και τις πετούνιες με όρους εθνικής οικονομίας. Το είχε προβλέψει, ισχυρίζεται, το Μνημόνιο από τότε που φυλλορρόησε η πετούνια η μπλαβιά… Γι’ αυτό σου λέω, κουμπάρε μου. Ολα μπλαβιά και άραχλα. Και άσε του άλλους να συνωστίζονται απελπισμένοι για να πιάσουν όχι ακριβώς τον Μάη αλλά το άλλοθί του… Ειδικά δε ο φετινός Μάης είχε και τις ανατροπές του. Δεν τον είδες που κοτζάμ μήνας μπήκε με την όπισθεν; Της Δέσποινας Βανδή! Με το που βυθίστηκε ο Απρίλης, αναδύθηκε από τα εξώφυλλα των περιοδικών και από το απροσμέτρητο βάθος της επικοινωνιακής ανταλλαξιμότητας, ο αφεδρώνας της τραγουδίστριας. Φάτσα φόρα, φωτοσοπιασμένος και τουρλωτός. Πάνω από τον τίτλο «Πρώτο μπάνιο στη θάλασσα με τα παιδιά της». Και έγινε ο αφεδρώνας πρωτομαγιάτικη μιντιακή παντιέρα, εφάμιλλη των καλύτερων εργατικών. …Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μια γυναίκα που επιβάλλει να βάζουν μωσαϊκό στα πρόσωπα των παιδιών της μοστράρει στα φλας το καλλίπυγόν της. Θέλω να πιστεύω πως έτσι ξαφνικά όπως θα μπαίνει η άνοιξη, εγώ μια και καλή θα τα ξεχάσω. Ολα!
Σαν λουλούδι κάποιο χέρι, θα μας κόψει μιαν αυγή
Ανοιξη είπα και θυμήθηκα, αν πείτε ποια; Θα ‘ναι, σαν να μπαίνει η άνοιξη θα ‘ναι; Α γεια σου! Τη Σοφία Βώσσου. Την οποία, για να πω την αλήθεια, τη συμπονούσα που στο σόου μεταμφιέσεων βαθμολογείται, κυρίως από το κοινό, με πολύ λιγότερους βαθμούς απ’ όσους νομίζει ότι της αξίζουν. Νομίζει… Μεγάλη λέξη, κουμπάρε! Μεγάλη σαν μπανανόφλουδα, που έτσι και την πατήσεις την… πάτησες! Εξοστρακίζεσαι από τον ρεαλισμό και μπουκάρεις στην ονειροφαντασία. Από τα κρύσταλλα του νου προς τα σκοτάδια, απογειώνεσαι και μπαίνεις σε τροχιά. Γιατί, σου λέει, η Σοφία Βώσσου από μικρή ήταν και εξακολουθεί να είναι αναρχικιά! Κι όταν εγώ ακούω κατάληξη «-κια» αντί για «-κη» μου έρχεται αυτή η αποφορά του αναρχοσυντηρισμού σε αποσύνθεση. … Λέει κι άλλα η Σοφία. Πολλά! Θα τα προσπεράσω γιατί, αν κοντοσταθώ, θα στενοχωρηθώ. Κρατάω μόνο το ότι θα ήθελε κάποια στιγμή, κάποιος να γράψει έναν ρόλο για εκείνη… Μα της έχουν γράψει… Νομίζω ο Σαίξπηρ τον Πουκ στο «Ονειρο θερινής νυκτός» αλλά, πάλι, μπορεί και να μπερδεύομαι…
Αερικό, αερικό λέν’ το λουλούδι π’ αγαπώ
Και μετά είναι και το άλλο. Η επιδημία της μοδιστρικής. Επειδή η σόουμπιζ και η μουσική βιομηχανία τα πηγαίνουν λίγο χειρότερα ακόμη και από τις κατασκευαστικές, δεν τις βλέπεις όλες που δηλώνουν σχεδιάστριες ρούχων; Ξύπνησε μέσα τους η Πελαγία της Βλαχοπούλου. Από τηλεπαρουσιάστρια Κατερίνα Καινούργιου σε προαναφερθείσα Δέσποινα Βανδή, με ενδιάμεσες στάσεις σε Ζέτα Μακρυπούλια και Μαρία Μπακοδήμου. Και άλλες πολλές που λησμονώ τώρα. Τάκα τούκα ο αργαλειός τους!.. Δεν είναι κακό, αλλά υπάρχουν και καλύτερα. Είναι θέμα επιπέδου. Τώρα τι σχέση έχουν αυτές με τη μεγάλη ερμηνεύτρια Χάρη Αλεξίου; Ουδεμία! Γι’ αυτό και εκείνη δήλωσε μεταφράστρια… Τώρα γιατί εμένα μου μπουκώνει το στόμα ο στίχος «Καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία και να ‘σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά…»;
Σχόλια
