«ΤΑ ΝΕΑ» ρίχνουν φως στις σχέσεις αγάπης – μίσους – απόρριψης – χρήματος που συνδέουν τον Καντάφι με τον Πλεύρη και οδήγησαν σε διπλωματικές πιέσεις που ασκούν σήμερα οι Λίβυοι στην Ελλάδα.
Ηταν 2007 όταν το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκανε δεκτή την αγωγή του Κωνσταντίνου Πλεύρη κατά του λιβυκού Δημοσίου. Ο δικηγόρος και ιδρυτής της «4ης Αυγούστου», της πρώτης νεοφασιστικής οργάνωσης στην Ελλάδα, διεκδικούσε από τη Μεγάλη Σοσιαλιστική Λιβυκή Αραβική Τζαμαχιρία δικηγορική αμοιβή ύψους 7,5 εκατομμυρίων δολαρίων. Είχε εκπροσωπήσει το λιβυκό Δημόσιο σε υποθέσεις κατά ελληνικών εταιρειών που ζητούσαν αποζημίωση 378 εκατομμύρια δολάρια.
Η έκβαση των συγκεκριμένων υποθέσεων δεν ήταν υπέρ των εταιρειών, όμως ο Πλεύρης δεν έλαβε την αμοιβή του 2% και κινήθηκε εναντίον της Λιβύης. Στην απόφαση που εξέδωσε υπέρ του Πλεύρη, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών υποχρέωνε το λιβυκό Δημόσιο να πληρώσει το ποσό των 6,059 εκατομμυρίων ευρώ συν τους νόμιμους τόκους.
Βάσει της απόφασης που τον δικαίωνε, ο ιδρυτής της νεοφασιστικής οργάνωσης ξεκίνησε πέρυσι τη διαδικασία κατάσχεσης του τάνκερ «Alhani» – αξίας 65 εκατομμυρίων ευρώ – λίγο πριν ξεφορτώσει το πετρέλαιο που κουβαλούσε στις εγκαταστάσεις των Αγίων Θεοδώρων.
Ηδη από τον Ιούνιο του 2009 ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας είχε δώσει στον Πλεύρη το δικαίωμα να προχωρήσει σε πλειστηριασμό περιουσίας του λιβυκού Δημοσίου, με τον όρο ότι αυτός δεν θα διενεργηθεί σε ακίνητα ή κινητά που «εξυπηρετούν την άσκηση της κυριαρχικής εξουσίας του ή εξυπηρετούν μορφωτικούς, πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς». Η ενέργεια του πρώην συνηγόρου της Τζαμαχιρίας να κατασχέσει το 61.300 κόρων δεξαμενόπλοιo με σκοπό να το εκπλειστηριάσει προκάλεσε θύελλα διπλωματικών αντιδράσεων προς το ελληνικό κράτος – από πιέσεις των Λίβυων στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων της οριοθέτησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης έως ακόμα και το πάγωμα της πληρωμής των νοσηλίων για τους τραυματίες από τη Λιβύη που περιθάλφθηκαν στην Ελλάδα. Μάλιστα, το πλήρωμα του προς κατάσχεση δεξαμενόπλοιου φέρεται να ευχαριστεί τον Πλεύρη, αφού πληρώνονται τόσους μήνες χωρίς να κάνουν τίποτα.
ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΚΑΝΤΑΦΙ. Οι σχέσεις μεταξύ του ιδρυτή της νεοφασιστικής οργάνωσης και του κράτους της Λιβύης είχαν σαφώς περάσει πολύ καλύτερες ημέρες – ιδίως κατά τα χρόνια της χούντας, όταν ο δικηγόρος εργαζόταν στο πλευρό του πραξικοπηματία Ιωάννη Λαδά κατά την ανατροπή του λίβυου βασιλιά Ιντρίς. Οπως αναφέρει ο Πλεύρης στο βιβλίο του με τίτλο «Γεγονότα 1965-1977», την 1η Σεπτεμβρίου 1969, οπότε και ξεκίνησε το στρατιωτικό κίνημα Καντάφι, «εμάθαμε στο υπουργείον αμέσως τα νέα και εισηγήθην να διακόψωμεν τας τηλεπικοινωνίας του Ιντρίς, διότι μας συνέφερε να επικρατήση ο Καντάφι. Μία άλλη Στρατιωτική Επανάστασις ήτο ευπρόσδεκτος».
Ο Ιντρίς τότε είχε μεταβεί από την Τουρκία όπου βρισκόταν όταν ξεκίνησε το κίνημα στα Καμένα Βούρλα. «Πράγματι η εισήγησίς μου εγένετο δεκτή. Αργότερον, όταν ο Καντάφι επληροφορήθη τα συμβάντα με εκάλεσε στην Λιβύην και συνηντήθην μαζί του στην Τρίπολιν» γράφει.
Ο Πλεύρης, όπως έγραψε σε άρθρο του, συναντήθηκε «επανειλημμένα» με τον Καντάφι και τους πρωτεργάτες της «Επαναστατικής Κυβερνήσεώς» του. Μάλιστα, κατέγραφε τα προτερήματα του καθεστώτος σε σχέση με τη δικτατορία, η οποία του φαινόταν αρκετά ήπια!
Σύμφωνα με αφηγήσεις του ίδιου του Πλεύρη, ο Καντάφι τον επέλεξε ως νομικό σύμβουλό του έπειτα από μια παρτίδα σκάκι στην τέντα του, υπονοώντας ότι εκτίμησε την ευφυΐα του. Από την άλλη, σε δημοσίευμα του ιταλικού περιοδικού «L’ Espresso» τον Σεπτέμβριο του 1974 επισημαίνεται ότι χρήματα του Καντάφι ενδέχεται να βρήκαν τον δρόμο τους προς τα ταμεία της «4ης Αυγούστου». Κάποιοι θα έκαναν τότε λόγο για έναν κοινό αγώνα κατά των Εβραίων.
Τον περασμένο Ιούνιο ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου ανέστειλε την προηγούμενη απόφαση του συναδέλφου του Νίκου Δένδια που είχε χορηγήσει στον Πλεύρη την άδεια αναγκαστικής εκτέλεσης κατά του λιβυκού Δημοσίου. Ο υπουργός Δικαιοσύνης για την ανάκληση της απόφασης του προκατόχου του επικαλέστηκε τη διαφύλαξη των ομαλών σχέσεων της χώρας μας με τη Λιβύη.
Μετά τις εξελίξεις αυτές ο Πλεύρης προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης που ανακάλεσε την προγενέστερη του προκατόχου του. Το ΣτΕ απέρριψε ως απαράδεκτη την αίτηση του Πλεύρη.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι η απόφαση του Χαράλαμπου Αθανασίου έχει τον χαρακτήρα κυβερνητικής πράξης και δεν μπορεί να ελεγχθεί από το ΣτΕ.
2007: Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών κάνει δεκτή την αγωγή του Κ. Πλεύρη κατά του λιβυκού Δημοσίου
2009: Ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας ανάβει το πράσινο φως για πλειστηριασμό περιουσίας του λιβυκού Δημοσίου προς όφελος του Κ. Πλεύρη
Ιούνιος 2013: Ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου αναστέλλει την προηγούμενη απόφαση Δένδια
Απρίλιος 2014: Το ΣτΕ κρίνει ότι η απόφαση Αθανασίου δεν μπορεί να ελεγχθεί
