Είναι φανερό ότι έχουμε αφήσει πίσω την κρίση. Οτι ήταν ένα κακό όνειρο το οποίο δεν υπάρχει πια, έφυγε με το ξημέρωμα – που θα έλεγε και ο «καλλιτέχνης», δηλαδή εγώ. Το καταλαβαίνει ο καθένας πια. Και μπορεί να μην έχουμε βελτίωση σε κάτι λεπτομέρειες του είδους «ανάπτυξη» ή «ανεργία – απασχόληση» αλλά, εντάξει, δεν θα κολλήσουμε εκεί. Ολα δείχνουν ότι με την κρίση έχουμε τελειώσει και πάμε γι’ άλλα.
Θα αναφέρω ένα μικρό παράδειγμα, προκειμένου να πεισθούν και οι πλέον δύσπιστοι: στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης πέρυσι, ο πρόεδρος Αντώνης ταξίδεψε οικονομική θέση, μαζί με τον εκπρόσωπο Σίμο, για να δείξει – νέος Πρωθυπουργός γαρ, μόλις δυόμισι μηνών – ότι συμβαδίζει απολύτως με το πνεύμα λιτότητας που πρέπει να επικρατεί στη χώρα. Χθες πήγε Θεσσαλονίκη, για να μετάσχει στο προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος που όσο να πεις είναι περισσότερο άνετο από την οικονομική της Aegean και επιπλέον δεν έχεις και τον κίνδυνο να σου την πέσει από δίπλα κανένας πικραμένος και να σε ψέλνει για το τι του συμβαίνει – και θεωρεί εσένα απολύτως υπεύθυνο.
Είναι προφανές ότι χαιρετίζω, από την πλευρά μου, αυτές τις εμφανείς αποδείξεις ότι «πάμε καλά»…
Δεν ξέχασε τον κύριο Ιβάν
Βεβαίως το ότι ο Πρωθυπουργός Αντώνης πήγε, είδε και απήλθε στη Θεσσαλονίκη, για κάτι λιγότερο από ένα τρίωρο, δεν το βρίσκω κατ’ ανάγκην κακό – με τόσες φάτσες εκεί στη μεγάλη αίθουσα του Μακεδονία Παλάς, τι πιο φυσικό από το να του προκληθεί το αίσθημα του… «όπου φύγει, φύγει»;
Εφυγε λοιπόν με το που ολοκλήρωσε την ομιλία του στο προσυνέδριο της ΝΔ, αλλά προτού φύγει, συναντήθηκε με τον κύριο Ιβάν «είμαι ο άνθρωπος του Πούτιν στην Ελλάδα» Σαββίδη (μεγάλη φωτογραφία), ο οποίος στη συνέχεια έβγαλε μια ακαταλαβίστικη ανακοίνωση, για λογαριασμό του προέδρου Σαμαρά, την οποία πάσχισα πολύ να καταλάβω, αλλά δεν…
Διότι τι θα πει (κατά την ανακοίνωση) ότι ο Πρωθυπουργός είπε ότι «ο ΠΑΟΚ δεν ζητάει χρήματα από την Πολιτεία, αλλά θέλει να δώσει χρήματα στην Πολιτεία»; Αφού θέλει να δώσει, να δώσει όσα χρωστάει, και όχι μόνο τα 11 εκατομμύρια τα οποία υποστηρίζει ο Σαββίδης ότι πρέπει να δώσει, με το επιχείρημα ότι αυτό είναι το χρέος προ τόκων.
Μου λένε ότι αυτήν τη φορά δεν τηλεφώνησε μπροστά στον Σαββίδη στον υπουργό Γιάννη Στουρνάρα – όπως κάνει συνήθως όταν του ζητούν κάτι από τον υπουργό Οικονομικών. Αλλά, όπως με ενημέρωσαν, είχε μιλήσει σχετικά στον Στουρνάρα προ ημερών όταν ο Ιβάν «είμαι ο άνθρωπος του Πούτιν» κ.λπ. είχε επισκεφθεί τον υπουργό Οικονομικών, συνοδευόμενος από τον εκπρόσωπο Σίμο…
Εχει ένα μυστικό
Σε ό,τι αφορά τώρα το ίδιο το προσυνέδριο, να χαιρετίσω με τη σειρά μου την παρουσία του… «παλίκαρου» Κώστα «είμαι ο καλύτερος πελάτης των χασαποταβερνών Χασιάς και Μεσογείων» Καραμανλή, ο οποίος έτυχε θερμής υποδοχής από διάφορους δεξιούς που ακόμη και τώρα δεν έχουν καταλάβει τι τους έχει συμβεί εξαιτίας του. Είναι ενδεικτικό ότι ένας τύπος του… ζήτησε αυτόγραφο (αφήνω εντελώς ασχολίαστο το γεγονός), ενώ ένας άλλος στήθηκε δίπλα του με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι για να «τραβηχτεί» μαζί του, ακριβώς όπως συμβαίνει στα μπουζούκια την ώρα που βρίσκονται «όλα τα μωρά στην πίστα»…
Φυσικά δεν είπε λέξη. Για τίποτε. Πολύ περισσότερο για το πώς φτάσαμε ώς εδώ. Είναι αποφασισμένος να το πάρει μαζί του το μυστικό…
Εεεε, μας βλέπουνε!
Αλλοι, πάλι, στο ίδιο κόμμα παίρνουν παραμάσχαλα την ιστορική πραγματικότητα. Ετσι ένας πρόεδρος του προσυνεδρίου, ονόματι Ταυρής, συνδικαλιστής και πολύ μέσα στα πράγματα στη Νέα Δημοκρατία, εξαφάνισε τον τεράστιο επίτιμο Μητσοτάκη από την επετηρίδα των αρχηγών της Νέας Δημοκρατίας. Οπως μου (τον) μαρτύρησε ένας δικός μου που παρακολούθησε τις εργασίες του προσυνεδρίου (εδώ το είχα να του πω, «ποιες εργασίες» «ποιου προσυνεδρίου» αλλά το απέφυγα), για να εντυπωσιάσει το ακροατήριο άρχισε να εκθειάζει τους προγενέστερους αρχηγούς του κόμματος, προτού αυτό ευτυχήσει (τι λέω ο άνθρωπος!) να έχει αρχηγό τον πρόεδρο Αντώνη. Αλλά πάνω στην αναφορά, κατάπιε εννιά χρόνια – ακριβώς όσα διήρκεσε η ηγεσία Μητσοτάκη. Από τον Αβέρωφ, ο τύπος πήγε κατευθείαν στον Εβερτ. Εεεε, μας βλέπουνε!
«Πάρτι γενεθλίων»
Ομως η είδηση του Σαββατοκύριακου θεωρώ πως είναι η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να διοργανώσει συγκέντρωση στο Σύνταγμα την επόμενη Δευτέρα προκειμένου, υποτίθεται, να γιορτάσει έναν χρόνο από το «μεγαλειώδες», σύμφωνα με τα «ξελιγωμένα» ρεπορτάζ που είδα εδώ και εκεί, 27% των εκλογών του περασμένου χρόνου. Γράφω «υποτίθεται», διότι ο πραγματικός λόγος είναι να σταματήσει η γκρίνια που αναπτύχθηκε στο εσωτερικό του κόμματος της χαράς, αναφορικά με τους συνεχείς… ξενιτεμούς του αριστερού αγοριού Αλέξη, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί αλλού (αλλά όχι εδώ) κατά της τρόικας. Στο πλαίσιο αυτό απορρίφθηκαν, μου είπε ο άνθρωπός μου στο κόμμα της χαράς, προτάσεις να πραγματοποιηθεί η συγκέντρωση σε ελεγχόμενους χώρους, τύπου Πλατείας Θησείου, Πλατείας Κλαυθμώνος ή μπροστά στα γραφεία στην Κουμουνδούρου.
Είναι προφανές ότι επικροτώ ανεπιφύλακτα την απόφαση, εξαίρω το θάρρος και του κόμματος και του προέδρου του, και όπως είναι φυσικό… θα είμαι και εγώ εκεί να δω με τα μάτια μου την «παλλαϊκή συγκέντρωση», την οργάνωση της οποίας έχουν αναλάβει δύο παλιοί γνωστοί μου (και όλως τυχαίως και του… Ακη), ο Αντώνης Κοτσακάς και ο Γιώργος Ραφτόπουλος…
Το… άλλο με τον Τοτό το ξέρει;
Από τη δραστηριότητα μικρότερων κομμάτων, αξιολογώ τη διαδικασία κατά την οποία ο πρόεδρος Πάνος υπέστη μια μικρή ήττα – ο εκλεκτός του Σπ. Γαληνός (μικρή φωτογραφία) απέτυχε να εκλεγεί γραμματέας του κόμματος με την πρώτη, έλαβε μόνο 66 ψήφους. Συμβαίνουν αυτά και στις καλύτερες οικογένειες, οπότε στρέφω το ενδιαφέρον μου στην εξαγγελία του προέδρου Πάνου κατά την ομιλία του ότι θα διαγράψει κατά 50% τα δάνεια των πολιτών από τις τράπεζες όταν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Φυσικά υπάρχουν και πιο τρέντι ανέκδοτα από το «ο Καμμένος πρωθυπουργός», αλλά δεν το κάνω θέμα. Διότι σε διαφορετική περίπτωση έχω να εισηγηθώ στον πρόεδρο «όταν αναλάβει» μια γκάμα θεμάτων στα οποία θα μπορούσε να έχει μια δημιουργική παρέμβαση προς όφελος πάντα του λαού.
«Καλή πατρίδα»!
Το καλό νέο της ημέρας είναι ότι φθάνει στην Ελλάδα ένας πραγματικός φιλέλληνας, ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος έβαλε πραγματικά πλάτη όλα αυτά τα χρόνια για να τη γλιτώσουμε. Θα τιμηθεί όπως του πρέπει και θα μιλήσει και στο Μέγαρο Μουσικής αλλά, φευ, στο ακροατήριο δεν θα βρίσκεται ο global Γιώργος, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στενά.
– Υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που δεν θα παραστεί; ρώτησα συνεργάτη του.
– Θα βρίσκεται εκτός Ελλάδος.
– Πάλι;
– Στο Εδιμβούργο, θα μιλήσει σε αυτό το περίφημο συνέδριο του TED για την εμπειρία του από τη διαχείριση της κρίσης στην Ελλάδα.
Πρόκειται, θυμίζω, για το συνέδριο αυτό στο οποίο διάφοροι προσπάθησαν να αποτρέψουν την συμμετοχή του μαζεύοντας υπογραφές.
Τι να ευχηθώ; «Καλή πατρίδα, σύντροφε»…