[Στίγμα] Περί κανό και άλλων αθλημάτων

Καλοκαίρι έρχεται, μεσολάβησαν και αυτές οι υπέροχες πεντέξι πρώτες ημέρες του Μαΐου, καλό είναι να γνωρίζετε μερικά πράγματα για το… κανό! Υπάρχουν, που λέτε, δύο βασικές κατηγορίες κανό θαλάσσης:

– τα seat – on – top (μάθαινε αγγλικούς όρους εσύ, Αλέξη, αγόρι μου), όπως ονομάζονται τα ανοιχτά κανό τα οποία είναι εύκολα στη χρήση και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις για να πλεύσουν σωστά όπως και καθόλου κόπο για να μεταφερθούν λόγω του μικρού τους βάρους. Είναι χωρητικότητας ενός, δύο ή και τριών ατόμων. Και

– τα seat – in, τα οποία μπορεί να πλεύσουν στη θάλασσα ή σε ποτάμια. Είναι κλειστά, αφήνοντας μία τρύπα όπου κάθεται μέσα ο κωπηλάτης και απευθύνονται σε συνειδητοποιημένα άτομα τα οποία επιλέγουν αυτά τα κανό συνήθως για να κάνουν τη γυμναστική τους ή μεγάλες θαλάσσιες διαδρομές. Το πλεονέκτημά τους είναι ότι κωπηλάτης και κανό γίνονται ένα, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον καλύτερο χειρισμό του σκάφους με κινήσεις του σώματος σε ενίσχυση όσων δυνατοτήτων προσφέρει το κουπί. Η χρήση αυτού του είδους των κανό απαιτεί καλή φυσική κατάσταση, γνώση των συνθηκών πλεύσης και επιπλέον εμπειρία στη ναυσιπλοΐα λόγω των μεγάλων διαδρομών που διανύει συνήθως ο χειριστής.

Τα κανό αυτής της δεύτερης κατηγορίας, ακριβώς λόγω των μεγάλων αποστάσεων που διανύει ο κωπηλάτης, είναι κατασκευασμένα από ελαφρά ανθεκτικά υλικά ώστε να μειώνουν τη μυϊκή καταβολή του. Τα καλύτερα και ακριβότερα κατασκευάζονται από ανθρακονήματα, τα αμέσως επόμενα και πιο φτηνά από GRP (σαν να λέμε πολυεστέρας) και τα πιο… της πλάκας από απλό πλαστικό.

Υποθέτω ότι γίνατε σοφότεροι έπειτα από όλα αυτά, τα οποία με γαλαντομία προσέφερε σήμερα η στήλη σε μια προσπάθεια να πείσει όλο και περισσότερους να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο θαλάσσιο σπορ. Τώρα, για να μην κάνω και εγώ τον… πολύξερο, οφείλω να αποκαλύψω ότι και εμένα άλλος μου τα είπε! Συγκεκριμένα ένας από τους πολλούς… ακροατές του global και πάντα fit Γιώργου, στο πασχαλινό τραπέζι στην κατοικία του επιχειρηματία Ευ. Σπανού (της Βιοϊατρικής) στις Σπέτσες, απέναντι από την Κόστα, το οποίο ο ευγενής Γιώργος τίμησε με την παρουσία του.

– Ηταν μια όμορφη εμπειρία να τον ακούς να μιλάει, και να μιλάει, και να μιλάει, για το… κανό, μου εξομολογήθηκε ο άνθρωπός μου!

Από την πλευρά μου τον… επιβεβαίωσα, αναφέροντας τις δικές μου πληροφορίες για το πάθος του Γιώργου με την κωπηλασία, η οποία πολλές φορές τον οδηγεί σε… ακρότητες. Οπως το περασμένο καλοκαίρι που «κατέβηκε» κωπηλατώντας από τη Σάμο στο Αγαθονήσι αδιαφορώντας για τις καιρικές συνθήκες. Καλού κακού, πάνω σε ένα καΐκι τον παρακολουθούσε η σύζυγος Αντα με μια παρέα φίλων, αλλά δεν χρειάστηκε να επέμβουν γιατί, το είπα και στην αρχή, ο Γιώργος είναι fit. Οχι σαν κάτι άλλους – ονόματα δεν λέω, κατά την πάγια τακτική μου…

Παραμένοντας στον χώρο – της οικογένειας Παπανδρέου, όχι των Σπετσών ούτε της οικίας Σπανού, τον οποίο δεν γνωρίζω κατ’ όψιν – οφείλω να αναδείξω την πρωτοβουλία «ενός φίλου που ήρθε απόψε από τα παλιά, φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις», του Θόδωρου Κατσανέβα (μικρή φωτογραφία). Ο Θόδωρος, έπειτα από μία μακρά περίοδο σιωπής, παρεμβαίνει ως άλλος Κιγκινάτος την κρίσιμη στιγμή και δημιουργεί με ορισμένους άλλους το κόμμα Δραχμή Πέντε Αστέρων – τίτλος ο οποίος με ιντριγκάρισε σε τέτοιον βαθμό ώστε αποφάσισα να του τηλεφωνήσω. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ήταν τόσο ο τίτλος, που προπέμπει ευθέως στον… γείτονα Μπέπε Γκρίλο, αλλά οι απανωτές επιθέσεις που δέχθηκε το… κόμμα από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δείγμα ότι φοβούνται πως θα τους πάρει πελάτες!

– Καλησπέρα, κύριε πρόεδρε, είπα με φωνή που προσέδιδε τον ανάλογο σεβασμό, παρά την πολυετή γνωριμία…

– Α, δεν έχουμε πρόεδρο στο κόμμα.

– Τι κόμμα είστε εσείς χωρίς πρόεδρο; Και τι έχετε, αφού δεν έχετε πρόεδρο;

– Οργανα θα αποκτήσετε;

– Σε classical ΠΑΣΟΚ παραπέμπουν αυτά…

Να μην τα πολυλογώ, από την κουβέντα προέκυψε ότι το κόμμα Δραχμή Πέντε Αστέρων φυσικά έχει ως κεντρικό στόχο την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, αλλά όχι επιστροφή στην εποχή των παχιών αγελάδων. Με μεταρρυθμίσεις, διαρθρωτικές αλλαγές, περιοριστική πολιτική.

– Κάτι σε επιστροφή στη δραχμή με Μνημόνιο μου κάνουν όλα αυτά, παρατήρησα.

– Ακριβώς, συμφώνησε.

  Λοιπόν, η Δραχμή Πέντε Αστέρων ήδη έχει αποκαταστήσει επαφή με το «Σχέδιο Β» του Αλέκου Αλαβάνου και δεν είναι απίθανη η κοινή κάθοδός τους στις εκλογές. Επίσης – είδηση, είδηση! – αποκατέστησε ήδη επαφή με τον σύντροφο Μπέπε Γκρίλο, ο οποίος προσεχώς θα επισκεφθεί την Αθήνα προσκεκλημένος του αδελφού κόμματος!..

Το original ΠΑΣΟΚ, τώρα, όλο προτάσεις συνεργασίας κάνει στη ΔΗΜΑΡ και όλο πόρτα τρώει. Δεν γνωρίζω γιατί επιμένει, αφού οι άλλοι είναι εντελώς αρνητικοί. Κάτι μου λέει ότι ο πρόεδρος Βαγγέλης ακολουθεί την τακτική που ακολουθούσε στα φοιτητικά του χρόνια προκειμένου να ρίξει καμιά… μορφονιά: είναι η γνωστή τακτική ο «επιμένων τρώει στο τέλος το μωρό»! Αλλη εξήγηση δεν μπορώ να δώσω. Χθες τους πρότεινε κοινή κάθοδο στις ευρωεκλογές. Από την πλευρά της Αγίου Κωνσταντίνου, αντί επισήμου απαντήσεως, ακούστηκαν κάτι μουρμουρητά του είδους «τι θέλει πάλι αυτός ο αντιπαθητικός…».

Το διαπίστωσα και ο ίδιος συνομιλώντας με τον άνθρωπο του προέδρου Φώτη, Ανδρέα «ξέρω τον ΣΥΡΙΖΑ πιο καλά από τον καθένα» Παπαδόπουλο.

– Μα, γατί είστε τόσο αρνητικοί; ρώτησα, ομολογώ προσποιητά.

Κατάλαβα, τους έχουν για διάλυση…

Η επικύρωση μιας σχέσης

Δέχθηκα τηλεφώνημα επιβεβαιωτικό από τον πιστό του προέδρου Αντώνη, Δημήτρη Σταμάτη, υπουργό Επικρατείας κατά τον τίτλο, αναφορικά με την τοποθέτηση του Βαγγέλη Παπαχρήστου (μεγάλη φωτογραφία) ως αναπληρωτή εκπροσώπου της χώρας στον ΟΟΣΑ.

– Προσωπική επιλογή του προέδρου, μου είπε.

– Το ξέρω, αλλά πόθεν προέκυψε αυτή η σχέση;

Συμπέρασμα, όμοιο με το χθεσινό: τελικά κανείς δεν χάνεται…