Η «Διάπλασις των Παίδων» ήταν νεανικό περιοδικό που έμεινε στην ιστορία όταν ανέλαβε την αρχισυνταξία του ο Γρηγόριος Ξενόπουλος. Η «Διάσπασις των Παίδων» μπορεί να είναι ο τίτλος των εφετινών επιθεωρήσεων για την κατάσταση που επικρατεί στο πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ. Το χάσμα μεταξύ Βαγγέλη Βενιζέλου και Γιώργου Παπανδρέου είναι πλέον δυσθεώρητο και δεν πρόκειται να κλείσει, κατά τους γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα. Αντίθετα, ενδέχεται να ανοίξει κι άλλο. Πόσο; Μέχρι τη διάσπαση, είναι η απάντηση των ίδιων ειδημόνων της εσωκομματικής σχιζοφρένειας των ημερών. Πράγματι, στα δυο στρατόπεδα γίνονται πλέον συζητήσεις για εγκατάλειψη του τρικυμισμένου σκάφους και επιβίβαση σε άλλο πλοιάριο.
ΑΥΤΗ Η ΙΔΕΑ διακινείται περισσότερο μεταξύ των υποστηρικτών του Γιώργου, οι οποίοι βιάζονται να τον ξαναδούν πρόεδρο. Επιμένουν λοιπόν ότι υπάρχει «παπανδρεϊκό ρεύμα στο Κίνημα», το οποίο ασφυκτιά στο «ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου», και είναι σίγουροι ότι η «δύναμη του ονόματος στην κοινωνία» αρκεί για να συσταθεί ένας νέος κομματικός φορέας. Κατά πόσον έχει ενστερνισθεί αυτές τις θεωρίες ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός, δεν γνωρίζω. Μπορώ όμως να σας διαβεβαιώσω για ορισμένα πράγματα που έχω πληροφορηθεί:
ΠΡΩΤΟΝ: ο ίδιος πιστεύει ότι ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει στα χέρια του ένα τρομακτικό όπλο, το οποίο έχει χρησιμοποιήσει και εκείνος στο παρελθόν, εξ ου και γνωρίζει πόσο αποτελεσματικό είναι, αλλά δεν θα ήθελε να χρησιμοποιηθεί εναντίον του. Το όπλο αυτό είναι η απομάκρυνση από την Κοινοβουλευτική Ομάδα με μια απλή επιστολή ολίγων γραμμών προς τον Πρόεδρο της Βουλής – δικαίωμα που είχε ασκήσει κατά του Κ. Σημίτη σχεδόν δι’ ασήμαντον αφορμήν.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: μπορώ να μεταφέρω την πληροφορία ότι πρόσωπο που βρίσκεται διαχρονικώς πολύ κοντά στον Παπανδρέου προσπαθεί αυτές τις ημέρες να καταγράψει πόσοι από τη σημερινή Κοινοβουλευτική Ομάδα θα ήταν διατεθειμένοι να ακολουθήσουν σε ενδεχόμενο εξόδου και μέχρι στιγμής δεν έχει βρει… κανέναν!
ΤΡΙΤΟΝ: ορισμένοι από εκείνους που ζητούν επιμόνως να συσταθεί νέο «παπανδρεϊκό» κόμμα, δεν κρύβουν ότι αν αυτό δεν συμβεί θα «αναγκαστούν» να συνεργαστούν με τον… ΣΥΡΙΖΑ!
Ο ποδηλάτης Βενιζέλος
ΣΤΗΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΛΕΥΡΑ, οι άνθρωποι του Βαγγέλη Βενιζέλου λένε ότι ο ίδιος έχει πλέον την «αίσθηση του ποδηλάτη» σε ό,τι αφορά τη σύγκρουση με τον προκάτοχό του: ξέρει ότι αν σταματήσει θα πέσει. Εξ ου και θα μετακινήσει όσο μπορεί τις συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων στα οποία έχει δεσμευθεί να φέρει το θέμα των οικονομικών του Κινήματος, ώστε να έχει στα χέρια του όλα τα απαιτούμενα στοιχεία. Η πρώτη αναβολή είναι σίγουρη και μάλλον εύκολη, καθόσον ο ίδιος την επόμενη εβδομάδα θα απουσιάζει – οπότε η αναμενόμενη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου δεν θα υπάρξει.
ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΥΣΙΑ από μόνη της δημιουργεί μια φημολογία ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα. Ο κατ’ αρχήν προορισμός του προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι οι ΗΠΑ και από την Ιπποκράτους λένε ότι πρόκειται για «ιδιωτική υπόθεση», εννοώντας την τελετή αποφοίτησης της θυγατέρας του Ελβίνας από το Πανεπιστήμιο της Τζόρτζταουν. Η συνέχεια όμως μπορεί να μην είναι και τόσο αθώα: θα πάει στη Λειψία της Γερμανίας για να λάβει μέρος στις εκδηλώσεις για την 150ή επέτειο από την ίδρυση του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, του περίφημου SPD.
ΤΥΠΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ; Οχι και τόσο, αν ληφθεί υπόψη ότι αυτές τις ημέρες ήλθε στην επιφάνεια η πληροφορία ότι οι γερμανοί σοσιαλδημοκράτες σκοπεύουν να εγκαταλείψουν τη Σοσιαλιστική Διεθνή – για την οποία ο ίδιος ο επικεφαλής τους Ζίγκμαρ Γκάμπριελ έχει εκφραστεί απαξιωτικά – και να συστήσουν άλλον διεθνή φορέα. Φυσικά όλων το μυαλό πάει εκεί όπου πρέπει να πάει: καθώς πρόεδρος της Διεθνούς είναι ο ημέτερος Γιώργος Παπανδρέου, το πλήγμα γι’ αυτόν θα είναι βαρύ. Θα γίνει όμως βαρύτερο αν ο Βενιζέλος εγγράψει το ΠΑΣΟΚ στη νέα Διεθνή. Οσοι το συζητούν, μνημονεύουν και τις επαφές που έχει κάνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με τον Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι (φωτογραφία), επικεφαλής του ιταλικού Δημοκρατικού Κόμματος, και τους γάλλους σοσιαλιστές, δηλαδή εκείνους οι οποίοι πρώτοι από όλους θα σπεύσουν να υποστηρίξουν την πρωτοβουλία του SPD.
ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΥΤΩΝ των σκέψεων διακινείται στο ΠΑΣΟΚ επιμόνως ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος έχει γίνει δέκτης εισηγήσεων να αναλάβει ο ίδιος πρωτοβουλία διάλυσης του σημερινού ΠΑΣΟΚ, την αντικατάστασή του με νέο πολιτικό φορέα στον οποίο θα μετάσχουν νέα πρόσωπα και συζητήσεις από νέα βάση για τη συγκρότηση του ελληνικού σοσιαλδημοκρατικού κινήματος. Ούτε και στην περίπτωση Βενιζέλου υπάρχει ένδειξη περί του βαθμού αποδοχής αυτών των εισηγήσεων.
Σφήνα Σαμαρά
Εδώ όμως μπαίνουν στο έργο… ο Αντώνης Σαμαράς και η ΝΔ. Ως γνωστόν, στη Συγγρού ετοιμάζονται πυρετωδώς για το Συνέδριο του κόμματος, το οποίο θα πραγματοποιηθεί το τελευταίο τριήμερο του Ιουνίου, και ας διακινούν ορισμένοι ότι μπορεί και να αναβληθεί. Στο Συνέδριο αυτό λοιπόν ο Σαμαράς προτίθεται να δώσει στη ΝΔ νέα χαρακτηριστικά. Δεν θα έλεγα ότι έχει κατά νου ακριβώς ένα είδος διεύρυνσης, αλλά οι δικοί του υπολογίζουν ότι στο ενδεχόμενο κατάτμησης του ΠΑΣΟΚ θα υπάρχουν πρόσωπα που δεν θα θελήσουν να ακολουθήσουν ούτε τον Παπανδρέου ούτε τον Βενιζέλο, όποτε είναι σκόπιμο να αρχίσει μαζί τους το φλερτ για μελλοντική συνεργασία.
ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ όμως δεν κάνουν μόνο στο περιβάλλον του Σαμαρά, αλλά κάνουν και κάποιοι φίλοι του Ανδρέα Λοβέρδου, οι οποίοι πιστεύουν ότι σε περίπτωση διάσπασης το σημερινό ΠΑΣΟΚ θα περιέλθει σε κατάσταση… «διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου», οπότε η νεοϊδρυθείσα Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα θα βρει πρόσωπα πρόθυμα να προσχωρήσουν στις γραμμές της.
Στην πόρτα του Κουβέλη
Αλλά το καλύτερο (εννοώ το πιο σίγουρο από όλα) το άφησα για το τέλος. Τον υψηλότερο βαθμό ενδιαφέροντος για τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ έχει η ΔΗΜΑΡ. Ηδη από τώρα αρκετοί είναι αυτοί που έχουν χτυπήσει την πόρτα του Φώτη Κουβέλη επιδιώκοντας να ανοίξουν μαζί του συζήτηση για μελλοντική συνεργασία. Πρώην υπουργοί, νυν ευρωβουλευτές, συνδικαλιστικά στελέχη και άλλοι παράγοντες που έχουν αποσπασθεί από τον κομματικό κορμό του ΠΑΣΟΚ έχουν πραγματοποιήσει ή επιδιώκουν ακόμη και προσωπικές συναντήσεις με τον επικεφαλής της ΔΗΜΑΡ.