[Μικροπολιτικός] Ζόμπι, κουρέματα και Μαρξ

Ζόμπι κοντεύουν να γίνουν οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης. Αν κρίνω μάλιστα από την απόφαση της 16ης Μαρτίου για το κυπριακό κούρεμα που προκάλεσε σεισμό, οι μικρές ώρες στις οποίες συνεδριάζουν, η αϋπνία και η κούραση έχουν αρχίσει να αφήνουν το στίγμα τους.

ΤΑ ΛΕΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ με αφορμή τη νέα συνεδρίαση του Eurogroup, η οποία άρχισε το βράδυ της Κυριακής και ολοκληρώθηκε ξημερώματα Δευτέρας με συμφωνία. Αυτό για να μη νομίζετε ότι όση ώρα ο Ν. Αναστασιάδης διαβουλευόταν με την Κριστίν Λαγκάρντ, τον Ζοζέ-Μανουέλ Μπαρόζο και τον Χέρμαν Βαν Ρόμπαϊ οι 17 υπουργοί Οικονομικών έτρωγαν και έπιναν έξω από την αίθουσα. Αντιθέτως. Πληροφορούμαι ότι οι υπουργοί Οικονομικών συσκέπτονταν, ενώ ο κύπριος υπουργός Μ. Σαρρής πηγαινοερχόταν ανάμεσα στις δύο αίθουσες για να ενημερώνει για το πού βρισκόταν η διαπραγμάτευση.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ στο Eurogroup άρχισε να σοβαρεύει μετά τα μεσάνυχτα, όταν όλα έδειχναν ότι οι προτάσεις είχαν τη δυναμική να φθάσουν σε τελική συμφωνία. Λίγο νωρίτερα μου λένε ότι η συνεδρίαση διεκόπη. Εκείνη την ώρα, γύρω στις 11.30 το βράδυ, κατάσκοπός μου συνέλαβε τον Γιάννη Στουρνάρα (φωτογραφία) να συνομιλεί για αρκετή ώρα σε κλειστό γραφείο στο κτίριο της ελληνικής Μόνιμης Αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες με τον Σαρρή. Αυτό για όσους ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει συντονισμός ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ, η απόφαση για την Κύπρο δείχνει τον δρόμο για το μέλλον: από εδώ και στο εξής οι χώρες και οι καταθέτες θα συμμετέχουν σε μεγάλο βαθμό στα εκάστοτε προγράμματα διάσωσης. Οπως μου το θέτει πηγή μου με γνώση των διαπραγματεύσεων, «ο κόσμος της ευρωζώνης δεν είναι ο κόσμος της αέναης ανάπτυξης του Κομμουνιστικού Μανιφέστου, όπου οι πόροι είναι άπειροι». Κρίμα. Θα τρίζουν τα κόκαλα του Μαρξ.