Στα πρώτα 14 χρόνια της λειτουργίας της, οι ισορροπίες που έπρεπε (;) να τηρούνται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ήταν γεωγραφικού τύπου. Τραπεζίτες από τον δημοσιονομικά αυστηρό Βορρά και τραπεζίτες από τον επιρρεπή στη χαλαρότητα Νότο. Εσχάτως κάποιοι επιχειρούν να μετατρέψουν το ζήτημα σε φυλετικό. Ωστόσο, η σπουδή της ευρωβουλευτή Σιλβί Γκουλάρ να μπλοκάρει τον διορισμό του κεντρικού τραπεζίτη Ιβ Μερς από το Λουξεμβούργο στο εξαμελές διευθυντήριο της ΕΚΤ δεν σχετίζεται με τις φυλετικές ποσοστώσεις αλλά με τις γεωγραφικές.
Τη Δευτέρα η κυβέρνηση της Μαδρίτης στήριξε την άποψη της γαλλίδας ευρωβουλευτού ότι δεν πρέπει να διοριστεί ο Μερς επειδή από πέρυσι, όταν αποχώρησε από το διευθυντήριο η αυστριακή τραπεζίτισσα Γερτρούδη Τούμπελ-Γκούγκερελ, έχουν διοριστεί τέσσερις άνδρες και καμία γυναίκα. Η αλήθεια είναι, όπως γράφει η γαλλική «Λε Μοντ», ότι μεταξύ των τεσσάρων διορισθέντων δεν ήταν ο ισπανός υποψήφιος Αντόνιο Σαΐνθ ντε Βικούνα. Δεν τον δέχθηκαν οι μικρές χώρες του Βορρά, οι οποίες σε ό,τι αφορά τις προκαταλήψεις έναντι των Νοτίων εμφανίζονται συνήθως… τευτονικότερες των Γερμανών.
Είναι σαφές ότι η κατοχύρωση της νομικής ισότητας των δύο φύλων πουθενά στον κόσμο δεν απέφερε αυτομάτως και κοινωνική ισότητα. Ωστόσο η όλη υπόθεση αδικεί τις γυναίκες. Διότι οι ίδιες οι φεμινίστριες θεωρούν ότι οι ποσοστώσεις έχουν ως αποτέλεσμα την ντε φάκτο αναγνώριση των διακρίσεων. Και ότι εντέλει καθηλώνουν τις γυναίκες στην υποτέλεια του φύλου τους. Γι’ αυτό επιζητούν τον «φεμινισμό της διαφοράς». Και όχι τον «φεμινισμό της ισότητας» και των ποσοστώσεων.
Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.
Τελευταία Νέα